από μικρή. Απ’ όταν τη γνώρισα… Γιατί μου φαινόντανε πιο γλυκό, πιο τρυφερό,
λιγότερο επίσημο από το ωραιότατο βέβαια, Αλεξάνδρα. Χώρια, που το Ντάντα είναι
Κερκυραίικο…
Η Ντάντα, λοιπόν
είχε ξεχωριστό πάθος με τα ζώα…Τα περισσότερα παιδιά αγαπάνε τα μικρά κατοικίδια
αλλά η Ντάντα είχε διευρυμένους ορίζοντες ζωικού ενδιαφέροντος… Πώς να ξεχάσω
π.χ. όταν μας έφερε έναν μικρό πύθωνα τυλιγμένο στην μικρή της φούστα…
μεγάλωσε αλλά μαζί μεγάλωσε και το ταλέντο της και οι γνώσεις της αφού σπούδασε
ταυτόχρονα βιολογία και φωτογραφία…
Τώρα πιά
κουμαντάρει τα αναγκαία ζώα σε σημαντικές κινηματογραφικές παραγωγές με αντίστοιχες
απαιτήσεις…
Αλλά και στον
ιδιωτικό της βίο έχει μεγάλη αγκαλιά για πολλά συνηθισμένα και όχι τόσο ζώα… Δεν
είναι πολύς καιρός, που ανέλαβε και περιέθαλψε ένα περίεργο μαρσιποφόρο της Μαδαγασκάρης…
λοιπόν, που μένει εδώ και λίγο καιρό της δόθηκε η ευκαιρία να ασκήσει τα
προσόντα της… Πιο πολύ την αγάπη της και το ενδιαφέρον της… Μία γερακίνα
βρέθηκε στην μέση του χωριού ανήμπορη να πετάξει. Αρρωστη, κουρασμένη, χαμένη,
ποιος ξέρει…
κάποια εξειδίκευση στα άρρωστα πτηνά. Κανονικά το γεράκι έπρεπε να μεταφερθεί
σε ειδικό κέντρο περίθαλψης άγριων ζώων… Δεν ήταν εύκολο…
Το γεράκι,
λοιπόν συνήλθε στα χέρια της Ντάντας… Εμεινε όσο έπρεπε και όταν ήταν έτοιμο και
γερό άνοιξε τα φτερά του περήφανα και έφυγε μακριά… Εφ ω ετάχθη…
Μπράβο Ντάντα!!!