Συμβαίνουν και εις …Παρισίους… - Φαιακία

Συμβαίνουν και εις …Παρισίους…

Μία εκπο­μπή με θέμα τις μαζι­κές μετα­φο­ρές και το
μέλ­λον τους εις τον …ανα­πτυσ­σό­με­νο φιλε­λεύ­θε­ρο κόσμο είναι η αφορ­μή αυτού
σημειώματος…

Εχου­με γρά­ψει πλει­στά­κις για το …σιδη­ρο­δρο­μι­κό θαύμα,
που βιώ­νου­με ως χώρα… Στιγ­μές και συμ­βά­ντα όπως τα Τέμπη, βεβαιώ­νουν του …λόγου
το ασφα­λές όχι μόνον για τα τρέ­να αλλά για την λει­τουρ­γία ολό­κλη­ρου του κρατικού
μηχα­νι­σμού από άπο­ψη ασφά­λειας και υπευθυνότητας…

Η Ευρω­παϊ­κή Ενω­ση δια­θέ­τει αυτή την στιγ­μή 226
χιλιά­δες χιλιό­με­τρα σε σιδη­ρο­τρο­χιές, που εκπλη­ρώ­νουν τους όρους ασφαλείας (;)
ενώ στην χώρα μας υπάρ­χουν μόλις χίλια τόσα χιλιό­με­τρα και αυτά …’σκο­τώ­στρες’…  Ετσι, όπως πάμε σε λίγο και­ρό θα ανα­λο­γεί ένα
ατύ­χη­μα ανά χιλιό­με­τρο ράγας.

Ο Ευρω­παϊ­κός αριθ­μός εντυ­πω­σιά­ζει αλλά ενδια­φέ­ρον έχει
όχι η στιγ­μιαία πλη­ρο­φο­ρία αλλά η δυνα­μι­κή της εξέ­λι­ξή του… Η Γαλ­λία π.χ.
διέ­θε­τε εξή­ντα χιλιά­δες χιλιό­με­τρα σιδη­ρο­δρο­μι­κών γραμ­μών, πριν το 2000 ενώ
σήμε­ρα έχουν απο­μεί­νει μόλις 26 χιλιάδες. 

Ιλιγ­γιώ­δεις ρυθμοί
απο­σι­δη­ρο­δρο­μι­κο­ποί­η­σης με εξαί­ρε­ση για την Ευρώ­πη την Ελβε­τία, όπου με την
εκπε­φρα­σμέ­νη βού­λη­ση των πολι­τών (δημο­ψή­φι­σμα) ο σιδη­ρό­δρο­μος κρα­τά­ει σταθερά
τα ηνία των μαζι­κών συγκοι­νω­νιών… Η Ελβε­τία χάρις στο ανά­γλυ­φό της διαψεύδει
πανη­γυ­ρι­κά τις ανοη­σί­ες δια­φό­ρων ημε­τέ­ρων, που απο­δί­δουν την υστέ­ρη­ση του
σιδη­ρο­δρό­μου στην χώρα όχι σε πολι­τι­κή επι­λο­γή αλλά στο ορει­νό του εδά­φους της…

Για την υπό­λοι­πη Ευρώ­πη η …μικρά Ελλάς απο­τε­λεί πλέ­ον την
πρω­το­πο­ρία στην στρο­φή προς τις ατο­μι­κές ή/και μαζι­κές ιδιω­τι­κές μετα­φο­ρές… Αν
και πάντο­τε απεί­χε έτη φωτός από το μέσο παρα­δε­κτό επί­πε­δο ασφα­λεί­ας και
ποιό­τη­τας συγκοινωνιών…

Τα …μεγά­λα σχέ­δια των Ευρω­παϊ­κών κυβερ­νή­σε­ων των
δεκα­ε­τιών 80-90 για σιδη­ρο­δρό­μους υπε­ρυ­ψη­λής ταχύ­τη­τας (
TSGV), που θα δια­σχί­ζουν δια­γώ­νια την γηραιά Ηπειρο
(Λον­δί­νο-Αγκώ­να και Βερο­λί­νο-Μαδρί­τη) έχουν μπει ορι­στι­κά στα χρο­νο­ντού­λα­πα των
πολι­τι­κών μεταφορών… 

Πραγ­μα­το­ποιεί­ται, λοι­πόν, σε όλο τον αναπτυγμένο
καπι­τα­λι­στι­κό κόσμο μία δήθεν στρο­φή στις μη ρυπο­γό­νες μετα­φο­ρές… Πρωταγωνιστές
αυτοί, που έχουν γεμί­σει τον πλα­νή­τη διο­ξεί­διο του άνθρα­κα, δηλα­δή οι
αυτοκινητοβιομηχανίες…

Παρέ­χο­ντάς μας αυτο­κί­νη­τα πολυ­τε­λεί­ας, πολ­λών κυβικών
ή ακό­μη και φορ­τη­γά ηλε­κτρο­κί­νη­τα, απλά μετα­φέ­ρουν πίσω από την κουρ­τί­να το
περι­βαλ­λο­ντι­κό απο­τύ­πω­μα και μας αφή­νουν να απο­λαμ­βά­νου­με τα πανά­κρι­βα ‘οικο­λο­γι­κά’
μας οχήματα.

Η προ­ο­δευ­τι­κή εγκα­τά­λει­ψη των ΜΜΕ και η παράλληλη
διό­γκω­ση των ιδιω­τι­κών-ατο­μι­κών συγκοι­νω­νιών συνε­πά­γε­ται έναν τρομακτικό
εφιάλ­τη για την κίνη­ση σε αυτο­κι­νη­τό­δρο­μους και κυρί­ως μέσα στο αστικό
περι­βάλ­λον… Δείγ­μα­τα των συνε­πειών της ανε­ξέ­λεγ­κτης αύξη­σης του στό­λου των
κυκλο­φο­ρούν ΙΧ μπο­ρού­με να απο­λαύ­σου­με και σήμε­ρα στο κλει­νόν άστυ αλλά και σε όλες
τις μεγά­λες και μικρό­τε­ρες πόλεις της χώρας (Θεσ­σα­λο­νί­κη, Ηρά­κλειο, Πάτρα,
Βόλος κ.λ.π.).

Το ίδιο, όμως συμ­βαί­νει και στους αντίστοιχους
αστι­κούς σχη­μα­τι­σμούς της …Εσπε­ρί­ας.

Ετσι, λοι­πόν θα επι­δει­νω­θεί μία κατά­ρα του καπιταλιστικού
τρό­που ζωής: η απώ­λεια μεγά­λου μέρους του ζωτι­κού μας χρό­νου στις υποχρεωτικές
μετα­φο­ρές… Οσο τα κυκλο­φο­ρού­ντα οχή­μα­τα θα αυξά­νο­νται  μέσα στις πόλεις, τόσο ο εφιάλ­της της μετακίνησης
θα μεγα­λώ­νει… Ανα­γκα­στι­κά, η αραί­ω­ση της διαν­θρώ­πι­νης επα­φής θα προ­σφέ­ρει …ευχα­ρί­στη­ση.
Η υπο­κα­τά­στα­σή της (όπως ήδη γίνε­ται) από την τηλε­ο­ψία θα μας ευχα­ρι­στεί… Η
υπο­χρε­ω­τι­κή ενερ­γο­ποί­η­ση ψυχο­λο­γι­κών εξι­σορ­ρο­πι­στι­κών μηχα­νι­σμών θα …απα­λύ­νει
την τρέ­λα μίας εξω­φρε­νι­κής επι­κοι­νω­νια­κής μας καθημερινότητας.

Εκτός και συνει­δη­το­ποι­ή­σου­με τα φυσι­κά, αυτονόητα
δικαιώ­μα­τά μας. Και τα διεκ­δι­κή­σου­με πάση δυνάμει… 

  

0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted