Θα το καταφέρουν και αυτό σιγά-σιγά… - Φαιακία

Θα το καταφέρουν και αυτό σιγά-σιγά…

Το μετρό της Αθή­νας εγκαι­νιά­στη­κε πριν 24 χρόνια…
Ωραία χρό­νια εκεί­να… Σέρ­ναν τα σκυ­λιά με τα λου­κά­νι­κα… Μπαί­να­με στο Ευρώ…
Γινό­μα­στε μέλος της ΟΝΕ… Τότε, που οι Τρά­πε­ζες σου …επέ­βαλ­λαν δάνειο για να …ξύνε­σαι
Τί να πρω­το­θυ­μη­θού­με! Λεφτά να δουν τα μάτια σου…

Ποιος παρή­γε αυτόν το πλού­το; Μα, φυσι­κά τα κορόιδα…
Ποιος επω­φε­λού­νταν και τα τσέ­πω­νε; Μα, φυσι­κά οι ατσί­δες, τα γερά­κια… Ποιος θα
πλή­ρω­νε στο τέλος το μάρ­μα­ρο; Μα, φυσι­κά τα κορόι­δα… Γνω­στό, χιλιοεπαναλαμβανόμενο
σενά­ριο με πρω­τα­γω­νι­στές την ‘πλέ­μπα’ και σκη­νο­θέ­τες και παρα­γω­γούς τους έχοντες,
τους κατέ­χο­ντες και τα τσι­ρά­κια τους… 

Τότε λει­τούρ­γη­σε το μετρό… Και ήταν τα καλύ­τε­ρα χρόνια
της λει­τουρ­γί­ας του, γιατί:

-Τα δρο­μο­λό­για ήταν πυκνά και τακτικά.

-Εξαι­τί­ας της ικα­νο­ποι­η­τι­κής συχνό­τη­τας και συνέπειας
των δρο­μο­λο­γί­ων, η κατά­στα­ση των επι­βα­τών μέσα στα βαγό­νια ήταν ικα­νο­ποι­η­τι­κά ανεκτή…

-Σταθ­μοί και τραί­να ήταν πεντα­κά­θα­ρα εξαι­τί­ας της συστηματικής
φύλα­ξης. ’Οχι για τα μάτια του κόσμου αλλά επί της ουσί­ας… Διά­φο­ροι …μάγκες, λεβενταράδες,
που περι­φρο­νού­σαν την ευρυθ­μία και την καθα­ριό­τη­τα του χώρου ανα­κα­λού­νταν στην
τάξη από σχε­τι­κά επαρ­κές προ­σω­πι­κό φύλαξης…

Πέρα­σαν τα έτη των …παχέ­ων αγε­λά­δων και ήλθε η …’ευλο­γη­μέ­νη’
επο­χή των μνη­μο­νί­ων… Για να μπει ένα φρέ­νο στον …ασύ­δο­το πλου­τι­σμό του
ελλη­νι­κού λαού, εφαρ­μό­στη­καν, εφαρ­μό­ζο­νται και θα εφαρ­μό­ζο­νται ‘μέτρα εξυγίανσης’,
που μας απο­γειώ­νουν σαν κοι­νω­νία καθη­με­ρι­νά. Πέρα, λοι­πόν από τους χώρους της Υγείας,
της Παι­δεί­ας, της κοι­νω­νι­κής πρό­νοιας, ο τομέ­ας των συγκοι­νω­νιών εβί­ω­σε και
βιώ­νει όλο το μεγα­λείο των μνη­μο­νια­κών ‘διορ­θώ­σε­ων. Ετσι:

-ο χρό­νος ανα­μο­νής μετα­ξύ των δρο­μο­λο­γί­ων έχει
πρα­κτι­κά τετραπλασιαστεί.

-Η καθα­ριό­τη­τα, η δια­τή­ρη­ση και η συντή­ρη­ση σταθμών
και συρ­μών υπο­βι­βά­ζο­νται μέρα με την ημέρα…

-το μόνι­μο προ­σω­πι­κό έχει ελατ­τω­θεί θεα­μα­τι­κά χωρίς να
αντι­κα­τα­στα­θεί, την ώρα, που θα έπρε­πε να πολ­λα­πλα­σια­στεί, ακο­λου­θώ­ντας την
επέ­κτα­ση γραμ­μών και δρομολογίων.

-η φύλα­ξη δεν έχει απλά περιο­ρι­σθεί… Έχει κ α τ α ρ γ
η θ ε ί!

Κάτω από αυτούς τους όρους λει­τουρ­γί­ας, οι επι­βά­τες στιβάζονται
ενώ σταθ­μοί και συρ­μοί έχουν γίνει προ­νο­μια­κός χώρος δρά­σης των παρα­βα­τι­κών, με
τις κλο­πές πορ­το­φο­λιών, τσα­ντών κ.λ.π. στην πρώ­τη γραμ­μή… Από κοντά και οι
σεξουα­λι­κές παρε­νο­χλή­σεις ενώ δεν λεί­πουν επει­σό­δια επι­κίν­δυ­νης σωμα­τι­κής βίας.
Σταθ­μάρ­χης της γραμ­μής 1 (ηλε­κτρι­κός) είναι πρό­σφα­το θύμα, που γλύ­τω­σε την ζωή
του παρά τρίχα…

Η …ευνο­μού­με­νη, φιλε­λεύ­θε­ρη πολι­τεία, όμως δεν συγκινείται
από αυτά τα …δευ­τε­ρεύ­ο­ντα. Σημα­σία έχει η τήρη­ση των αρχών της παρά­τα­ξης, που
είναι αρχές και της ΕΕ για ελα­χι­στο­ποί­η­ση του κόστους των κοινωνικών
δρα­στη­ριο­τή­των. Αυτή είναι η αδιά­κο­πη φρο­ντί­δα των κυβερ­νώ­ντων, που
ομο­λο­γου­μέ­νως έχει σημειώ­σει …μεγά­λες επι­τυ­χί­ες… Τί και αν το δίκτυο
επε­κτεί­νε­ται με την γραμ­μή 4 και άλλες προ­ε­κτά­σεις… Το ζητού­με­νο είναι ασφαλώς
η μεγά­λη και ανα­γκαία αύξη­ση των χιλιο­μέ­τρων των γραμ­μών αλλά αυτό απο­τε­λεί απλά
προ­ϋ­πό­θε­ση μίας άνε­της, επαρ­κούς, συχνής δυνα­τό­τη­τας μετα­φο­ράς των κατοί­κων του
λεκανοπέδιου.

Αυτή η εγκα­τά­λει­ψη της ποιό­τη­τας των μέσων σταθερής
τρο­χιάς δημιουρ­γεί στα­δια­κά μία νέα πραγ­μα­τι­κό­τη­τα για το σύστη­μα των αστικών
μετα­φο­ρών… Αντί να πραγ­μα­το­ποιεί­ται μία συνε­χής έλξη νέων επι­βα­τών με παράλληλη
‘εγκα­τά­λει­ψη’ του ΙΧ και άρση των συνε­πειών της μαζι­κής του κυκλο­φο­ρί­ας, έχουμε
μία βαθ­μιαία εγκα­τά­λει­ψη του μετρό λόγω των άθλιων συν­θη­κών λει­τουρ­γί­ας του…
Οσοι μπο­ρούν, κατα­φεύ­γουν στην αγο­ρά ενός ΙΧ (και­νούρ­γιου ή μεταχειρισμένου),
που θα μπει στην καθη­με­ρι­νή ζού­γκλα των Αθη­ναϊ­κών δρό­μων, θα ‘κολ­λή­σει’ σε
δεκά­δες λεω­φό­ρους, θα πολ­λα­πλα­σιά­σει την διάρ­κεια της μετα­φο­ράς αλλά
του­λά­χι­στον θα επι­τρέ­πει την απο­φυ­γή όλων των απα­ρά­δε­κτων συν­θη­κών στο μετρό.

Ο διπλα­σια­σμός των κυκλο­φο­ρού­ντων οχη­μά­των στο
λεκα­νο­πέ­διο μέσα στην τελευ­ταία 8ετία έχει πολ­λά αίτια αλλά δεν είναι άσχε­τος με
τον συνε­χή υπο­βι­βα­σμό των μέσων μαζι­κής μεταφοράς.

Υπό αυτές τις συν­θή­κες, η επέ­κτα­ση του δικτύ­ου μετρό
(πολύ μικρό­τε­ρο του ανα­γκαί­ου) πηγαί­νει στο …πιθά­ρι των Δαναΐδων.

Οι πολί­τες θα έχουν να δια­λέ­ξουν ανά­με­σα σε ένα δίκτυο
μετρό χαμη­λό­τα­της ποιό­τη­τας και μία οδι­κή κυκλο­φο­ρια­κή περι­πέ­τεια, που θα
συνε­πά­γε­ται η χρή­ση ιδιω­τι­κών μέσων μεταφοράς… 

Άλλη μία …ευγε­νι­κή προ­σφο­ρά του νεο­φι­λε­λευ­θε­ρι­σμού στην
καθη­με­ρι­νό­τη­τά μας. 

  

0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted