Μάνα κουράγιο…

Από­λυ­τα επί­και­ρο το
κεί­με­νο του φίλ­τα­του Νίκου Μητσιά­λη, που αναπαράγουμε…

Μάνα κου­ρά­γιο…

Δίκη
που ξεκί­νη­σε στις 20 τ’ Απρί­λη του ΄15 και κατέ­λη­ξε την περα­σμέ­νη Τετάρ­τη με
την κατα­δί­κη της «Χρυ­σής Αυγής» ως εγκλη­μα­τι­κή οργά­νω­ση, παρά την αντίθετη
εισαγ­γε­λι­κή άποψη! 

Η ποι­νι­κή καταδίκη
της Χρυ­σής Αυγής ασφα­λώς είναι μια σημα­ντι­κή νίκη! Όμως ο φασι­σμός έχει
μετα­κο­μί­σει προ πολ­λού… γρα­βα­το­μέ­νος, επα­λη­θεύ­ο­ντας τα όσα υπο­στή­ρι­ζε ο γνωστός
για τις ανα­λύ­σεις του, αξιό­τι­μος Μπά­μπης, για μια σοβα­ρή Χρυ­σή Αυγή,
χρη­σι­μό­τα­τη για το σύστη­μα! Μια «σοβα­ρή» ναζι­στι­κή συνι­στώ­σα για ν’ αλιεύ­ει νοσταλγούς
τ’ αγκυ­λω­τού, αξιο­ποιώ­ντας τη σαπού­ρα της ιδε­ο­λο­γι­κής κτη­νω­δί­ας του. Στοχοποιώντας
μετα­νά­στες ως «λαθρο ανθρώ­πους» κατάλ­λη­λους να κλει­στούν σε ξερο­νή­σια και ξαναφέρνοντας
στη μνή­μη τους αχρεί­ους του ποι­η­τή, που τους νέους τους έλε­γαν αλή­τες, αναφερόμενους
τώρα στους μαθητές… 

Μάνα κου­ρά­γιο, οι
δολο­φό­νοι ξεσκε­πά­στη­καν όπως είπες στα τέσ­σε­ρα λεπτά που κρά­τη­σε το θάνατο
μακριά του ο Παύ­λος, μέχρις να καταγ­γεί­λει τους φασί­στες φονιά­δες του! Ναι αναμφίβολα
είναι μια νίκη όπως βρο­ντο­φώ­να­ξες στα σκα­λο­πά­τια του εφε­τεί­ου! Μα όπως
πρό­σθε­σες στη συνέ­χεια, δεν τελειώ­νει εδώ η μάχη, κανέ­νας φασι­σμός δεν ξόφλησε
με δικα­στι­κή απόφαση…

Το βαθύ σύστη­μα που αποφάσισε
πως η «Χρυ­σή Αυγή» είναι πολύ χρή­σι­μη για να μαζεύ­ει κρί­σι­μο μέρος της λαϊκής
οργής από τη κόλα­ση των μνη­μο­νί­ων, αγρυ­πνά και τώρα… Τη θεώ­ρη­σε τότε ένα
περί­φη­μο πλυ­ντή­ριο προ­κει­μέ­νου να ξεπλύ­νει το δικομ­μα­τι­σμό που χρε­ο­κό­πη­σε τη
χώρα. Με σπόν­σο­ρες ολι­γάρ­χες, κανα­λάρ­χες και λοι­πούς, πλα­σα­ρί­στη­κε ως
αντι­συ­στη­μι­κό απά­γκιο οργι­σμέ­νων απο­νή­ρευ­των, αλλά και ναζι­στών από κού­νια. Η
παρου­σία χρυ­σαυ­γι­τών στο κοι­νο­βού­λιο, έντυ­νε με δημο­κρα­τι­κό μαν­δύα αυτο­μά­τως και
τα κόμ­μα­τα αυτά που συγκρο­τού­σαν τις μνη­μο­νια­κές κυβερ­νή­σεις που εξό­ντω­σαν οικονομικά
και διέ­λυ­σαν κοι­νω­νι­κά τη πλειο­ψη­φία του Λαού μας.   

Μάνα κου­ρά­γιο, με
τις φοβε­ρές αντο­χές σου βλέ­πεις σήμε­ρα να χει­ρο­κρο­τούν υπέρ της κατα­δί­κης της
Χρυ­σής Αυγής , όλοι αυτοί που φιλο­ξέ­νη­σαν κατ’ επα­νά­λη­ψη τα ναζι­στι­κά κτή­νη στα
τηλε­κά­να­λα τους σε βελου­τέ συνε­ντεύ­ξεις… Αυτοί που χαρα­κτή­ρι­σαν τη στυγνή
δολο­φο­νία του Παύ­λου, ως μια ποδο­σφαι­ρι­κή φιλο­νι­κία που κατέ­λη­ξε ατυ­χώς σε
μαχαί­ρω­μα! Ο εσμός των επω­νύ­μων που χει­ρο­κρό­τη­σαν, χάι­δε­ψαν, ευλό­γη­σαν και
απο­θα­να­τί­στη­καν σε ιστο­ρι­κές πόζες με τους νοσταλ­γούς του Άου­σβιτς. Πολιτικοί
που ενδια­φέρ­θη­καν μόνο εάν οι αλλο­δα­ποί ιδιο­κτή­τες – που τους είχαν ληστέ­ψει, σακατέψει,
μαχαι­ρώ­σει και κάψει τα κατα­στή­μα­τα, οι χρυ­σαυ­γί­τες ρατσι­στές μαχαιροβγάλτες –
είχαν νόμι­μη άδεια παρα­μο­νής στη χώρα! 

Μάνα κου­ρά­γιο, ήταν
πολύ χρή­σι­μη η «Χρυ­σή Αυγή» για τους κυρί­αρ­χους “θεσμούς” ειδι­κά την
συγκε­κρι­μέ­νη επο­χή των μνη­μο­νί­ων. Όμως κάπου ξέφυ­γαν από το καθορισμένο
δρο­μο­λό­γιο της απο­στο­λής τους… Έγι­ναν άκρως ενο­χλη­τι­κοί και επι­κίν­δυ­νοι ακόμα
και για αυτούς που τους χρη­σι­μο­ποί­η­σαν εξ αρχής, δεν ήταν κυρί­ως «σοβα­ροί» όπως
προ­φα­νώς επι­θυ­μού­σε το «σύστη­μα»! Γλί­στρη­σαν και στο αίμα του Παύ­λου και
γκρεμοτσακίστηκαν… 

Εικό­να ιστο­ρι­κή η
Μάγδα Φύσ­σα με υψω­μέ­να τα χέρια να φωνά­ζει «Τα κατά­φε­ρες γιέ μου», την ίδια ώρα
που μια τερά­στια ειρη­νι­κή λαο­θά­λασ­σα πάλ­λο­νταν από χαρά ακού­γο­ντας από τα
μεγά­φω­να την κατα­δί­κη της «Χρυ­σής Αυγής»! Ένα τερά­στιο πρω­το­φα­νές λαϊκό
πανη­γύ­ρι που όμως τον όγκο του δεν ζου­μά­ρι­σαν ποτέ οι κάμε­ρες των συστημικών
ιδιω­τι­κών και κρα­τι­κών κανα­λιών… Ακρι­βώς την ίδια στιγ­μή των ειρη­νι­κών πανηγυρισμών
ο «Αία­ντας» της «προ­στα­σί­ας των πολι­τών» οργι­σμέ­νος, άρχι­σε αναί­τια να
εκτο­ξεύ­ει νερό πάνω στους συγκε­ντρω­μέ­νους… Είναι βλέ­πεις θέμα εκτί­μη­σης της
συγκε­κρι­μέ­νης δικα­στι­κής απόφασης… 

Μάνα κου­ρά­γιο, να
ξημε­ρώ­σει αύριο η Δευ­τέ­ρα η ημέ­ρα των ποι­νών για να δού­με αν αυτές θάνε στο
ύψος της δικαί­ω­σης ή…