Ο προαστιακός της Πάτρας δείχνει τον δρόμο…

Το ζωντα­νό πετυ­χη­μέ­νο παρά­δειγ­μα του προ­α­στια­κού της Πάτρας απο­δει­κνύ­ει, ότι αρκε­τές Ελλη­νι­κές περι­φε­ρεια­κές μεγά­λες πόλεις έχουν ανά­γκη από μέσο στα­θε­ρής τρο­χιάς για να αντι­με­τω­πί­σουν -στα πλαί­σια βέβαια ολο­κλη­ρω­μέ­νου σχε­δια­σμού- το κυκλο­φο­ρια­κό τους πρό­βλη­μα, που σε αρκε­τές περι­πτώ­σεις αντα­γω­νί­ζε­ται με … επι­τυ­χία το κυκλο­φο­ρια­κό του λεκα­νο­πε­δί­ου και της συμπρω­τεύ­ου­σας. Το παρά­δειγ­μα της πριν από λίγους μήνες εγκαι­νια­σμέ­νης σιδη­ρο­δρο­μι­κής γραμ­μής Πάτρας-Ρίου, πεί­θει και τους πιο αλλο­τριω­μέ­νους οπα­δούς της κουλ­τού­ρας του ΙΧ, ότι σε μία μεγα­λού­πο­λη, όπως η Πάτρα, υπάρ­χει και άλλος τρό­πος κυκλο­φο­ρί­ας πιο ξεκού­ρα­στος, πιο γρή­γο­ρος, πιο οικο­νο­μι­κός… Η Πάτρα, βέβαια έχει παρελ­θόν στα μέσα στα­θε­ρής τρο­χιάς αφού ήταν μία από τις Ελλη­νι­κές πόλεις (Αθή­να, Πει­ραιάς, Θεσ­σα­λο­νί­κη, Πάτρα, Καλα­μά­τα, Βόλος, Καρ­λό­βα­σι Σάμου), που διέ­θε­ταν τραμ στις αρχές του 20ου αιώ­να… Χρειά­στη­κε να επι­πέ­σει η κουλ­τού­ρα του … «χτί­στε παντού» και του Ι.Χ. για να εξο­ντώ­σει το τραμ και μαζί να αφα­νί­σει την προ­ο­πτι­κή ανθρώ­πι­νης οικι­στι­κής και πολε­ο­δο­μι­κής ανά­πτυ­ξης στην χώρα…
Μέσα σε λίγους μήνες ένα ατε­λές εγχεί­ρη­μα (λίγες στά­σεις, περιο­ρι­σμός της γραμ­μής στην Ανα­το­λι­κή πλευ­ρά του πολε­ο­δο­μι­κού ιστού της πόλης) έφτα­σε για να δεί­ξει, ότι ΑΝ στον τόπο επι­κρα­τού­σε το ενδια­φέ­ρον για την ποιο­τι­κή ανα­βάθ­μι­ση της ζωής των πολι­τών πάνω από μικρά και μεγά­λα μικρο­συμ­φέ­ρο­ντα, η προ­ώ­θη­ση των μέσων στα­θε­ρής τρο­χιάς θα ήταν στην πρώ­τη γραμ­μή της κυβερ­νη­τι­κής πολι­τι­κής για τα μέσα μαζι­κής μετα­φο­ράς… Ζού­με, όμως σε έναν τόπο, -τον πιο υπα­νά­πτυ­κτο σιδη­ρο­δρο­μι­κά στην Ευρώ­πη-, που οι μισές γραμ­μές και δρο­μο­λό­για περ­νά­νε στην αχρη­σία, την ίδια ώρα, που (παρά τα προ­σχή­μα­τα της κρί­σης) το ενδια­φέ­ρον επι­κε­ντρώ­νε­ται στην διευ­κό­λυν­ση ανα­νέ­ω­σης του στό­λου των ΙΧ με μέτρα, που εμπε­ριέ­χουν οικο­νο­μι­κό κόστος για το …πενό­με­νο κρά­τος. Τυχαίο; Δεν νομίζω…