Μία … “συνηθισμένη” ιστορία…

👎Μόνον οι λεπτο­μέ­ρειες αλλά­ζουν… Ιστο­ρί­ες θλι­βε­ρών απω­λειών με
κεντρι­κό πυρή­να την άρνη­ση εμβο­λια­σμού… Η τελευ­ταία, που δια­βά­σα­με: Εφυγε
ζευ­γά­ρι αντιεμ­βο­λια­στών στην Λαμία 57 και 52 ετών αντί­στοι­χα. Τρία ορφανά
παιδιά… 

Τώρα πιά δεν μας κάνει καμία αίσθη­ση… Η εξοι­κεί­ω­σή μας διογκώνει
σε …ικα­νο­ποι­η­τι­κό βαθ­μό την συλ­λο­γι­κή αποδοχή… 

Συστη­μα­τι­κοί αρνη­τές παρά τις υπο­δεί­ξεις συγγενούς
τραυ­μα­τιο­φο­ρέα, που βιώ­νει άμε­σα τέτοιες κατα­στά­σεις…  

Πει­στι­κό­τε­ρες οι νου­θε­σί­ες του “πνευ­μα­τι­κού” τους… Μάλιστα!!!

Κάθε φορά, που έχου­με παρό­μοιες απώ­λειες, κάπου υπο­κρύ­πτε­ται η συστηματική
νου­θε­σία κάποιου πνευ­μα­τι­κού, που δια­μορ­φώ­νει την βού­λη­ση του “ποι­μνί­ου” ώστε
να αρνεί­ται την ιατρι­κή παρέμ­βα­ση ακό­μα και στις πιο κρί­σι­μες για την επιβίωση
στιγ­μές… Σαν να πρό­κει­ται για δρά­ση του σατα­νά, του έξω από δω… 

Σιγή ιχθύ­ος του υπό­λοι­που κλή­ρου με ελά­χι­στες φωτεινές
εξαι­ρέ­σεις…  Πολι­τι­κή “ίσων αποστάσεων”…
Μήπως θα έπρε­πε κάποιοι ανοι­χτά, επί­ση­μα και κραυ­γα­λέα να παρέμ­βουν για την …πνευ­μα­τι­κή
καθο­δή­γη­ση των “πνευ­μα­τι­κών”;;; Οσο επι­βάλ­λει το μέγε­θος του συντε­λού­με­νου ανοσιουργήματος
της προ­α­γω­γής σε αυτο­κτο­νι­κού χαρα­κτή­ρα απο­φά­σεις… Με το προ­κά­λυμ­μα, μάλι­στα της
…θεί­ας απο­δο­χής και στήριξης… 

Το πλύ­σι­μο των χεριών από τον Πόντιο Πιλά­το υπήρ­ξε η εναρκτήρια
πρά­ξη της σταύρωσης… 

Ας σημειω­θεί, ότι καθώς το στέ­λε­χος όμι­κρον δια­κρί­νε­ται για την
υψη­λή μετα­δο­τι­κό­τη­τά του, η συμ­βο­λή των γενι­κών υγειο­νο­μι­κών μέτρων προστασίας
ανα­δει­κνύ­ε­ται ως ιδιαί­τε­ρα σημα­ντι­κή… Συγ­χρω­τι­σμοί σε κλει­στούς χώρους, κατάργηση
της μάσκας και αδια­φο­ρία τους κανό­νες απο­λύ­μαν­σης είναι “ιδα­νι­κός” τρό­πος εκθετικής
αύξη­σης της κυκλο­φο­ρί­ας του ιού… Οσοι εξα­κο­λου­θούν να δια­τη­ρούν …σώας τα φρένας
ας ανα­λο­γι­σθούν τα δια­δρα­μα­τι­ζό­με­να… Η Πολι­τεία έχει …χάσει την μπά­λα εδώ και
πάρα πολύ και­ρό… Υπε­ρά­νω όλων, η οικονομία !!! 

Είναι παρά­λο­γο να ευθυ­γραμ­μι­ζό­μα­στε με την λογι­κή του …δεν γίνεται
αλλιώς!!! 

Είναι φρι­χτό να πλη­ρο­φο­ρού­μα­στε τις απώ­λειες και να αλλάζουμε
σταθ­μό σαν να ξορ­κί­ζου­με έτσι το κακό!!! 

Είναι απάν­θρω­πο να δεχό­μα­στε τα 4 και 5 χιλιά­δες κρού­σμα­τα -μετά
τις 8 και 9 χιλιά­δες -ως επιτυχία!!!