ENA ΕΓΚΛΗΜΑ ΜΕ ΠΟΛΛΟΥΣ ΕΝΟΧΟΥΣ

Ο θάνα­τός του δεν ήταν ατύ­χη­μα, όπως …αθώα και
περι­λη­πτι­κά περιέ­γρα­ψαν οι διά­φο­ρες τηλε­ο­πτι­κές χαβού­ζες που προ­σπα­θούν να
ρίξουν τις ευθύ­νες πρό­κλη­σής του στους τελευ­ταί­ους τρο­χούς της νεκροφόρας
αμά­ξης για να ξεπλύ­νουν αφε­λέ­στα­τα την διοι­κη­τι­κή και πολι­τι­κή ηγεσία.

Ήταν έγκλη­μα, πρά­ξη φονική!!!

Όχι εξ αμελείας…

Όπως στο ‘Έγκλη­μα στο Όριεντ Εξπρές’, όπου πολλαπλοί
εκτε­λε­στές μαχαί­ρω­ναν και δηλη­τη­ρί­α­ζαν τον αμε­ρι­κα­νό μεγι­στά­να Σάμιου­ελ Ράτσετ.
Eτσι και στις Σέρρες,
κάθε υπο­γρα­φή έγκρι­σης στο στά­διο της μελέ­της και της “εφαρ­μο­γής”
μιας υπο­τι­θέ­με­νης εγκα­τά­στα­σης γεω­θερ­μί­ας ήταν μια μαχαι­ριά στο κορ­μά­κι του
αδι­κο­χα­μέ­νου παι­διού… Υπο­γρα­φές προ­ερ­χό­με­νες από τη γρα­φειο­κρα­τι­κή αλυσίδα
παρα­γό­ντων που απο­φα­σί­ζουν και ελέγ­χουν την εφαρ­μο­γή των προ­δια­γρα­φών ασφαλείας
και τεχνι­κής στα δημό­σια τεχνι­κά έργα. 

Στη συγκε­κρι­μέ­νη περί­πτω­ση, η τήρη­ση των κανόνων
πυρα­σφά­λειας και πυρα­ντο­χής στο λεβη­το­στά­σιο εντός του αύλειου χώρου του
σχο­λεί­ου παρου­σιά­ζει τερά­στια κενά.

Η ύπαρ­ξη αυτής της κατα­σκευ­ής ήταν ανεπαρκέστατη,
κακό­τε­χνη, ατε­λής, με μια σει­ρά αστο­χί­ες που θα ανα­φέ­ρω παρακάτω. 

Η άγνοια του κάθε δου­λι­κού κρα­τι­κού στε­λέ­χους, που
έχει την ευθύ­νη του ελέγ­χου, μετα­τρέ­πε­ται σε βρα­δυ­φλε­γή βόμ­βα που κάπο­τε σκάει.

Η επί­γνω­ση της άγνοιας είναι ακό­μη χει­ρό­τε­ρη: προκαλεί
άμυ­νες που ανα­πό­φευ­κτα οδη­γούν στην ευθυ­νο­φο­βία και κατ’ επέ­κτα­ση στη
μισαλλοδοξία.

Η λυτρω­τι­κή κραυ­γή: «Δεν ξέρω! Δεν δύνα­μαι! Θέλω
βοή­θεια!!»

είναι απε­χθής για τους γρα­φειο­κρά­τες της Ελλά­δας και
όχι μόνο.

Το κύριο θέμα δεν είναι μόνο αυτό στο οποίο
περιο­ρί­στη­κε η συζή­τη­ση στα Μέσα, δηλα­δή το αν οι υδραυ­λι­κοί έκλει­σαν ή όχι τις
βάνες μετά τη συντή­ρη­ση του καυστήρα.

Το σημα­ντι­κό είναι αν τηρή­θη­καν όλες οι προδιαγραφές
και οι δικλεί­δες ασφα­λεί­ας που απο­τρέ­πουν την ανά­φλε­ξη ή τη δια­κό­πτουν άμεσα.
Οι ελά­χι­στες εικό­νες που δεί­χνουν την κατά­στα­ση μετά την έκρη­ξη είναι
ενδει­κτι­κές για το ότι αυτές δεν τηρή­θη­καν καθό­λου ώστε να μη φτά­σου­με στην
τραγωδία.

1. Το λεβη­το­στά­σιο δεν πρέ­πει σε καμία περί­πτω­ση να
επι­κοι­νω­νεί άμε­σα με χώρους παρα­μο­νής ανθρώ­πων. Εδώ η φονι­κή πόρ­τα έβλεπε
σχε­δόν αξο­νι­κά στον αύλειο χώρο. 

Σύμ­φω­να με το ΠΔ71/88 αρθρο 14 και 41/18 παραρ­τη­μα Δ.
η τοι­χο­ποι­ία του λεβη­το­στα­σί­ου πρέ­πει να είναι κατα­σκευα­σμέ­νη με δρο­μι­κό τούβλο
9 εκ. με διά­τρη­τες πλίν­θους και επί­χρι­σμα, ώστε να ανε­βά­ζει δείκτη
πυρα­ντί­στα­σης 60^ο .

Δεν είναι ξεκά­θα­ρο από τη φωτό αν το κέλυ­φος του
λεβη­το­στα­σί­ου είναι κατα­σκευα­σμέ­νο όπως αρμό­ζει ή με απλή τσιμεντοσανίδα,
δηλα­δή αέρα φρέ­σκο που λέμε κι εδώ στους Κορ­φούς.  Αυτό που είναι εμφα­νές είναι ότι η κάσα της
πόρ­τας δεν διέ­θε­τε καμία αγκύ­ρω­ση στα πλαϊ­νά κι εκτο­ξεύ­θη­κε εύκολα.

2. Δεν υπάρ­χει καμία ένδει­ξη ότι οι υποχρεωτικοί
πυρο­σβε­στή­ρες ορο­φής λει­τούρ­γη­σαν – ή υπήρ­χαν καν.

Όπου υπάρ­χει εστία φωτιάς (π.χ. στις ψηστα­ριές) είναι
αυστη­ρά υπο­χρε­ω­τι­κή η εγκα­τά­στα­σή τους.

Από τις φωτο­γρα­φί­ες που ελή­φθη­σαν λίγη ώρα μετά την
έκρη­ξη δεν φαί­νο­νται σημά­δια της ενερ­γο­ποί­η­σής τους (ούτε αφροί ούτε νερά),
παρό­τι ο καθέ­νας καλύ­πτει επι­φά­νεια 15 τ.μ.

Το μεγά­λο πλε­ο­νέ­κτη­μα των πυρο­σβε­στή­ρων ορο­φής είναι
ότι δεν απαι­τεί­ται η ανθρώ­πι­νη παρου­σία για την κατά­σβε­ση της φωτιάς διότι
λει­τουρ­γούν με αυτό­μα­τη ενερ­γο­ποί­η­ση του ενσω­μα­τω­μέ­νου Sprinkler, όταν η
θερ­μο­κρα­σία του χώρου φτά­σει στους 67ο C (συν­θή­κες πυρκαγιάς). 

Όσο από­το­μα κι αν ανέ­βη­κε η θερ­μο­κρα­σία, οι αισθητήρες
καπνού και θερ­μό­τη­τας θα είχαν δου­λέ­ψει – αν υπήρχαν.

3. Ας εξε­τά­σου­με τώρα άλλους παρά­γο­ντες που μπορούσαν
να εκτο­νώ­σουν το απο­τέ­λε­σμα της έκρη­ξης, όπως ο εξα­ε­ρι­σμός που πραγματώνεται
κατ’ευθείαν ή μέσω σηράγ­γων: Μίας για την προ­σα­γω­γή του αέρα (αερι­σμός) και
μίας για την απα­γω­γή του αέρα (εξα­ε­ρι­σμός).

Το άνοιγ­μα προ­σα­γω­γής του αέρα πρέ­πει να βρίσκεται
κοντά στο δάπε­δο του λεβητοστασίου. 

Η ελεύ­θε­ρη δια­το­μή του, στην περί­πτω­ση που
χρη­σι­μο­ποιού­νται υγρά ή στε­ρεά καύ­σι­μα, πρέ­πει να είναι του­λά­χι­στον ίση με το
50% της ελεύ­θε­ρης δια­το­μής της καπνο­δό­χου του λεβητοστασίου. 

Το λεβη­το­στά­σιο πρέ­πει να έχει του­λά­χι­στον ένα άνοιγμα
που να βλέ­πει κατ’ ευθεί­αν ή μέσω σήραγ­γας στον περι­βάλ­λο­ντα χώρο. 

Κάθε λέβη­τας πρέ­πει να έχει ιδιαί­τε­ρη καπνο­δό­χο που να
εξα­σφα­λί­ζει την απα­γω­γή των αερί­ων στον αέρα. 

Η κατα­σκευή της πρέ­πει να είναι τέτοια, ώστε να
εξασφαλίζεται: 

– Η ομα­λή ροή καυ­σα­ε­ρί­ων σε κανο­νι­κές συνθήκες
λειτουργίας. 

– Η στε­γα­νό­τη­τα των τοι­χω­μά­των, ώστε να μη διαφεύγουν
αέρια. 

– Η αντο­χή στα φορ­τία που δέχεται. 

– Η αντο­χή σε συν­θή­κες που δημιουρ­γού­νται από τυχόν
ανά­φλε­ξη απο­θέ­σε­ων στο εσω­τε­ρι­κό των καπνοδόχων.

– Η αντο­χή τους σε χημι­κές προ­σβο­λές που προκαλούνται
από τα προ­ϊ­ό­ντα της καύσης. 

– Η θερ­μι­κή μόνω­ση, ώστε η θερ­μο­κρα­σία εξωτερικής
επι­φά­νειας να είναι κάτω των 50^ο C στη βάση της καπνοδόχου,
ανε­ξάρ­τη­τα αν αυτή είναι προ­σι­τή ή όχι. 

Η καπνο­δό­χος πρέ­πει να κατα­λή­γει του­λά­χι­στον 1 μ από
το σημείο εξό­δου της, 0,70 μ από οποια­δή­πο­τε ακμή κτιρίου.

Δεν δια­κρί­νω τίπο­τα από τα παρα­πά­νω. Μόνο ένα
παρα­θυ­ρά­κι που βλέ­πει στην αυλή.

4. Η πόρ­τα που έκο­ψε σαν μαχαί­ρι την ζωή του παιδιού
ήταν μια βαριά μεταλ­λι­κή πόρ­τα απο­θή­κης και σε καμία περί­πτω­ση πυρά­ντο­χη για
λεβη­το­στά­σιο δημό­σιου κτι­ρί­ου, της οποί­ας η συμπε­ρι­φο­ρά θα ήταν τελείως
δια­φο­ρε­τι­κή για τους παρα­κά­τω λόγους : 

Οι λαμα­ρί­νες πάχους 1,5 εκ. η καθε­μία είναι σε
σάντουιτς με ενδιά­με­σο πυρά­ντο­χο υλι­κό και εφά­πτο­νται σε πατού­ρες της κάσας σε
πλά­τος του­λά­χι­στον 2,5 εκ αμφίπλευρα. 

Η κάσα πρέ­πει να είναι από 5,5- 6,5 εκ. ολό­σω­μο σίδερο
δεμέ­νη σε σύστη­μα “Ζ”, ενώ πρέ­πει επί­σης να είναι αγκυ­ρω­μέ­νη στην
τοι­χο­ποία με πολ­λα­πλά τζινέτια.

Στα δημό­σια κτί­ρια τίθε­νται προ­δια­γρα­φές για
βιο­μη­χα­νι­κές πόρ­τες με πυρα­ντί­στα­ση ορι­ζό­με­νη στη μία ώρα και όχι
κατα­σκευα­σμέ­νες από τοπι­κούς ήρωες.

Στις βιο­μη­χα­νι­κές αυτές πόρ­τες είναι δια­κρι­τά τα
στοι­χεία που ικα­νο­ποιούν υψη­λούς δεί­κτες από­δο­σης ως προς την φέρου­σα ικανότητα
R, την ακε­ραιό­τη­τα C, την ακτι­νο­βο­λία W, την αυτα­σφά­λι­ση C, την μόνω­ση Ι και
την μηχα­νι­κή δρά­ση Μ δηλ. την ικα­νό­τη­τα του στοι­χεί­ου να παρα­λά­βει κρουστικά
φορτία. 

Ο τελευ­ταί­ος θα ήταν και ο πλέ­ον ενδια­φέ­ρων δείκτης
στην περί­πτω­σή μας αν ίσχυαν τα παραπάνω.

Τίπο­τα από αυτά δεν είναι δια­κρι­τό στη μοιραία
σωρια­σμέ­νη πόρτα. 

Τέλος ας ανα­φερ­θού­με και σ’ αυτήν την περίφημη
εγκα­τά­στα­ση γεωθερμίας.

Οι γεω­θερ­μι­κές αντλί­ες θερ­μό­τη­τας χρη­σι­μο­ποιούν τη
δωρε­άν ενέρ­γεια από το υπέ­δα­φος ή τα υπό­γεια ύδα­τα και εξα­σφα­λί­ζουν θέρμανση,
ψύξη και ζεστό νερό χρή­σης με τρό­πο φιλι­κό προς το περιβάλλον.

Σύμ­φω­να με την προ­κή­ρυ­ξη και την απόφαση …
προ­βλέ­πο­νταν δέκα γεωτρήσεις.

Αυτές λογι­κά πρέ­πει να γίνο­νταν κοντά στο λεβητοστάσιο
για να παρ­θούν “καρό­τα” (να διε­νερ­γη­θεί δηλα­δή δειγματοληπτικός
έλεγ­χος του υπε­δά­φους και να ερευ­νη­θεί ο υδρο­φό­ρος ορίζοντας).

Υπεν­θυ­μί­ζω ότι το κτί­ριο προ­ϋ­πήρ­χε με εμβα­δόν 18,62
τ.μ. και ως εκ τού­του δεν κατε­δα­φί­στη­κε για να γίνει γεώ­τρη­ση εντός αυτής της
επιφανείας.

Δέκα γεω­τρή­σεις σημαί­νει ότι θα είχε ανασκολοπισθεί
όλος ο χώρος από την μετα­κί­νη­ση και μόνον της τερά­στιας καρο­τιέ­ρας * και θα
είχε επισκευασθεί .

Κάτι τέτοιο δεν φαί­νε­ται όμως.

Κυρί­ως, δεν δια­κρί­νο­νται που­θε­νά οι του­λά­χι­στον δύο
σωλή­νες εισ­ρο­ής και εκρο­ής που σημα­το­δο­τού­νται με κυα­νούν και ερυ­θρό χρώμα
αντίστοιχα.

Με βάσει τα στοι­χεία αυτά συμπε­ραί­νω πώς εγκατάσταση
γεω­θερ­μί­ας ΔΕΝ ΥΠΗΡΞΕ. Ή, αν ξεκί­νη­σε από κάποιο ενδιά­με­σο στά­διο, δεν
ολο­κλη­ρώ­θη­κε ποτέ. 

Δεδο­μέ­νου ότι εργα­σία και μηχα­νή­μα­τα για να καλύψουν
επι­φά­νειες συνό­λου 650 τ.μ όπως το σχο­λείο της οδού Αίνου στις Σέρρες
ανε­βαί­νουν προ­σεγ­γι­στι­κά στα 150-200 χιλιά­ρι­κα, άπο­ψή μου είναι ότι το κονδύλι
είτε δεν δια­τέ­θη­κε καθό­λου, είτε ή δια­τέ­θη­κε αλλού, είτε φαγώ­θη­κε κάπου στη
μέση.

Στις παρα­πά­νω επι­ση­μάν­σεις προ­κα­λώ το ΤΕΕ Σερ­ρών να
πάρει θέση και να ερευ­νή­σει την περί­πτω­ση να κατα­λο­γι­σθούν ευθύ­νες και να
παρ­θούν υπο­δειγ­μα­τι­κά μέτρα ώστε να συντρι­βεί ο “ωχα­δερ­φι­σμός “ που προκαλεί
φονι­κά σαν κι αυτό των Σερ­ρών Ας απο­δεί­ξουν ότι έχω άδικο.

Κάνω έκκλη­ση και στη δική μας διοι­κού­σα επι­τρο­πή του
ΤΕΕ Κέρ­κυ­ρας να πιέ­σει ασφυ­κτι­κά τους Δήμους και όποιον άλλο εμπλέ­κε­ται για
ενδε­λε­χή έλεγ­χο στις εγκα­τα­στά­σεις πυρα­σφά­λειας και πυρο­προ­στα­σί­ας όλων των
σχο­λεί­ων του νησιού και να γίνει άμε­ση επέμ­βα­ση, διόρ­θω­ση, επι­σκευή, προσθήκη,
όπου χρειά­ζε­ται. Οι Σέρ­ρες είναι δίπλα μας και το φτύ­σι­μο της Παι­δεί­ας είναι
πολι­τι­κή δεκα­ε­τιών. Ειδι­κά η υπο­χρη­μα­το­δό­τη­ση του δημό­σιου σχο­λεί­ου είναι
επιλογή.

Συν­δέ­ε­ται με την κατη­γο­ριο­ποί­η­ση των σχο­λεί­ων, την
έλλει­ψη υπο­δο­μών, την ασφά­λεια των παι­διών μας, την απα­ξί­ω­ση και τον εκφοβισμό
του εκπαι­δευ­τι­κού κλά­δου, το χτύ­πη­μα των μορ­φω­τι­κών δικαιωμάτων!

Η υπο­χρη­μα­το­δό­τη­ση του δημό­σιου σχο­λεί­ου είναι
επιλογή.

Στα­θε­ρή, δια­χρο­νι­κή και απάνθρωπη.

Κυρί­ως απάνθρωπη.

Σ.Σ Θα θυμού­νται οι κάτοι­κοι της πόλης της Κέρ­κυ­ρας την
κινη­τή εργα­λειο­μη­χα­νή με θήκη τρυ­πα­νιου πάνω από 5 τρχ.μ που στά­θη­κε στην
Ανουν­τσιά­τα για να λάβει 1 (ένα !!!!) δείγ­μα σε από­στα­ση 7-8 τρχ.μέτρων από την
θεμε­λί­ω­ση του καμπα­να­ριού ένα ακό­μη δείγ­μα της κοροι­δί­ας Δήμου και ΥΠΠΟ για τη
φού­σκα γύρω από το μνημείο.

ΥΓ

Όποια/ος θέλει να εντρυ­φή­σει στη περι­γρα­φή του
κει­μέ­νου μπο­ρεί να εξε­τά­σει την ισχύ­ου­σα νομοθεσία :

δηλ. το Προ­ε­δρι­κό Διά­ταγ­μα (ΠΔ 41/2018 ΦΕΚ 80 Α΄ 2018)
Κανο­νι­σμός Πυρο­προ­στα­σί­ας Κτι­ρί­ων – ( 07.05.2018 ) και τις Διευ­κρι­νί­σεις για
την εφαρ­μο­γή του Κανο­νι­σμού Πυρο­προ­στα­σί­ας Κτι­ρί­ων (π.δ. 41/2018 ΦΕΚ 80
Α’/7-5-2018) – ( 10.05.2019 )