Φοβού τους Δαναούς…

Αν τον είχαν ακού­σει οι
Τρώ­ες τον Λαο­κό­ο­ντα, μπο­ρεί να είχαν προ­λά­βει τις συνέ­πειες του Δού­ρειου Ιππου,
ήτοι την κατά­λη­ψη της πόλης τους…

Ουσια­στι­κό ενω­τι­κό μήνυμα
προς τις δυνά­μεις της ριζο­σπα­στι­κής αρι­στε­ράς “αυτο­νό­η­το” μετά από περιγραφή
του πολι­τι­κού σκη­νι­κού, απευ­θύ­νει ο φίλ­τα­τος Δημή­τρης Στρα­τού­λης με το
άρθρο του, που η ΦΑΙΑΚΙΑ αναπαράγει.

Εξαγ­γε­λί­ες Μητσο­τά­κη: Φοβού τους Δανα­ούς και «δώρα» φέροντες

Ο Πρω­θυ­πουρ­γός εξά­ντλη­σε τις εξαγ­γε­λί­ες του σε ανα­κύ­κλω­ση των
ίδιων οικο­νο­μι­κών μέτρων, που όχι μόνον δεν ανα­κου­φί­ζουν ουσια­στι­κά τα λαϊκά
στρώ­μα­τα και την νεο­λαία, αλλά και συνι­στούν νέα προ­κλη­τι­κά δώρα στις μεγάλες
επι­χει­ρή­σεις και παγιώ­νουν αντερ­γα­τι­κές και αντι­δη­μο­κρα­τι­κές αλλα­γές, που
προ­ω­θή­θη­καν από την κυβέρ­νη­σή του με πρό­σχη­μα την αντι­με­τώ­πι­ση της πανδημίας.

Με αυτά όμως τα μέτρα, που η κυβέρ­νη­ση παίρ­νει στα­θε­ρά από την
αρχή της παν­δη­μί­ας μέχρι τώρα, όχι μόνο δεν από­τρε­ψε, αλλά διευ­κό­λυ­νε την ταχύτατα
εντει­νό­με­νη καται­γί­δα απο­λύ­σε­ων, μεί­ω­σης μισθών, ελα­στι­κο­ποί­η­σης της εργασίας
και μαζι­κής φτω­χο­ποί­η­σης του λαού, μετα­φέ­ρο­ντας τα βάρη της υγειο­νο­μι­κής και
ταυ­τό­χρο­νης οικο­νο­μι­κής κρί­σης στους εργα­ζό­με­νους και στα φτω­χά λαϊ­κά στρώματα.

Επί­σης, ο Πρω­θυ­πουρ­γός δεν ανα­κοί­νω­σε κανέ­να ουσια­στι­κό μέτρο
για την θωρά­κι­ση της δημό­σιας υγεί­ας, την ώρα που είναι σε έξαρ­ση, με πάρα
πολ­λά κρού­σμα­τα, το δεύ­τε­ρο κύμα της παν­δη­μί­ας. Δεν έκα­νε μάλι­στα καμία
αυτο­κρι­τι­κή, που η κυβέρ­νη­σή του δεν αξιο­ποί­η­σε τους 6 μήνες από την έναρ­ξη της
παν­δη­μί­ας για να ενι­σχύ­σει το δημό­σιο τομέα της υγεί­ας. Δημιούρ­γη­σε ελάχιστες
ΜΕΘ, με απο­τέ­λε­σμα ο Υπουρ­γός Υγεί­ας να δια­πι­στώ­νει ότι ήδη αυτή τη στιγμή
είναι γεμά­το το 70% των ΜΕΘ στην Αττι­κή, έκα­νε πολύ λίγες προ­σλή­ψεις μόνιμου
προ­σω­πι­κού και διέ­θε­σε ολί­γι­στα από τον κρα­τι­κό προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό. Δεν αναβάθμισε
την πρω­το­βάθ­μια περίθαλψη.

Το πιο ανη­συ­χη­τι­κό, όμως, είναι, 
ότι επι­κα­λέ­στη­κε για την επό­με­νη μέρα το νεο­φι­λε­λεύ­θε­ρο σχέδιο
Πισ­σα­ρί­δη. Αυτό, μετα­ξύ άλλων αντι­λαϊ­κών μέτρων προ­τεί­νει μεγα­λύ­τε­ρη κατεδάφιση
των εργα­σια­κών σχέ­σε­ων, ακό­μα και την κατάρ­γη­ση των όποιων δημοκρατικών
κατα­κτή­σε­ων έχουν απο­μεί­νει μετά τη λαί­λα­πα των μνη­μο­νί­ων στο συνδικαλιστικό
νόμο 1264/1982. Επί­σης, περαι­τέ­ρω ιδιω­τι­κο­ποί­η­ση της κοι­νω­νι­κής ασφά­λι­σης με
πλή­ρη κεφα­λαιο­ποί­η­ση της επι­κου­ρι­κής ασφά­λι­σης, που θα εντεί­νει την αβεβαιότητα
των νέων ασφα­λι­σμέ­νων για το ποσό της σύντα­ξης που θα πάρουν και ουσιαστικά
οδη­γεί στην εξα­έ­ρω­ση των επι­κου­ρι­κών συντά­ξε­ων για τους ήδη συντα­ξιού­χους, αφού
το ταμείο τους θα στε­ρη­θεί τις εισφο­ρές των νέων ή και παλιό­τε­ρων ασφαλισμένων.

Ταυ­τό­χρο­να, ο Πρω­θυ­πουρ­γός με αφορ­μή την επε­κτα­τι­κή τυχοδιωκτική
και επι­θε­τι­κή τακτι­κή, κατά παρά­βα­ση του διε­θνούς δικαί­ου, του καθεστώτος
Ερντο­γάν σε βάρος της χώρας μας και, ενώ η Ελλά­δα χρειά­ζε­ται τώρα, όσο ποτέ,
μια ανε­ξάρ­τη­τη, φιλει­ρη­νι­κή πολυ­διά­στα­τη εξω­τε­ρι­κή πολι­τι­κή για να υπερασπίσει
απο­τε­λε­σμα­τι­κά τα κυριαρ­χι­κά της δικαιώ­μα­τα, εξάγ­γει­λε νέο δυσβά­στα­χτο για τον
λαό εξο­πλι­στι­κό πρό­γραμ­μα ύψους 10 δις ευρώ, σε βάρος των δημο­σί­ων κοινωνικών
δαπα­νών, των πραγ­μα­τι­κών αμυ­ντι­κών ανα­γκών της χώρας και προς όφε­λος των
διε­θνών εμπό­ρων πολέμου.

Ο ΣΥΡΙΖΑ, ασκεί απο­σπα­σμα­τι­κή κρι­τι­κή σε δευ­τε­ρεύ­ου­σες πλευρές
της κυβερ­νη­τι­κής πολι­τι­κής, χωρίς να αμφι­σβη­τεί το βασι­κό περιε­χό­με­νο και την
κατεύ­θυν­σή της, αφού η κυβέρ­νη­ση της ΝΔ συνή­θως εφαρ­μό­ζει νόμους που είχε
ψηφί­σει ή μνη­μο­νια­κές δεσμεύ­σεις που είχε ανα­λά­βει η κυβέρ­νη­σή του ΣΥΡΙΖΑ.

Η μόνη διέ­ξο­δος για τον λαό και την νεο­λαία είναι οι συλλογικοί
κοι­νω­νι­κοί αγώ­νες για την ενί­σχυ­ση του δημό­σιου τομέα υγεί­ας, για ασφαλή,
υγειο­νο­μι­κά, λει­τουρ­γία των σχο­λεί­ων (προ­σλή­ψεις εκπαι­δευ­τι­κών, περισσότερες
αίθου­σες, λιγό­τε­ροι μαθη­τές σε αυτές), για ουσια­στι­κά μέτρα οικονομικής
ανα­κού­φι­σης των λαϊ­κών νοι­κο­κυ­ριών. Για να μη μεί­νει κανείς/μιά σε αυτές τις
δύσκο­λες συν­θή­κες απροστάτευτος/η και μόνος/η χωρίς σπί­τι, ρεύ­μα, νερό,
τηλέ­φω­νο. Για μια θετι­κή – προ­ο­δευ­τι­κή – εναλ­λα­κτι­κή στη λιτό­τη­τα και τον
ευρω­μο­νό­δρο­μο – διέ­ξο­δο από την υγειο­νο­μι­κή και οικο­νο­μι­κή κρίση.

Ιδού, λοι­πόν, «πεδί­ον δόξης λαμπρό» για τις δυνά­μεις της
Ριζο­σπα­στι­κής Αρι­στε­ράς για κοι­νή δρά­ση και συνερ­γα­σία τους για την υπεράσπιση
των λαϊ­κών συμ­φε­ρό­ντων. Αν όχι τώρα, πότε;