Το ΕΣΥ τετέλεσται - Φαιακία

Το ΕΣΥ τετέλεσται

Κάθε μέρα που περ­νά­ει προ­σφέ­ρει ντο­κου­μέ­ντα για να
συνει­δη­το­ποι­ή­σου­με επι­τέ­λους (αν μπο­ρού­με!), ότι η νοσο­κο­μεια­κή μας περίθαλψη
απο­τε­λεί βασα­νι­σμό πρώ­του μεγέ­θους με επι­κίν­δυ­νες έως μοι­ραί­ες απολήξεις.

Εικό­να από το Γενι­κό Κρα­τι­κό Νοσο­κο­μείο ‘Γεώρ­γιος
Γεν­νη­μα­τάς’ θυμί­ζει περισ­σό­τε­ρο κινη­τή μονά­δα μετά από φονι­κή μάχη… Τα ράν­τζα στους
δια­δρό­μους απο­τε­λούν συνη­θι­σμέ­νη εικό­να της νοση­λευ­τι­κής υπο­δο­μής… Το προσωπικό
απει­ρο­ε­λά­χι­στο μπρο­στά στις ανάγκες.

Την ίδια ώρα η ποθη­τή από την πολυ­χρο­νε­μέ­νη μας κυβέρνηση
ιδιω­τι­κο­ποί­η­ση του συστή­μα­τος της Υγεί­ας προ­ω­θεί­ται με γορ­γούς ρυθ­μούς και με
τον κατάλ­λη­λο άνθρω­πο επικεφαλής.

Τα απο­γευ­μα­τι­νά χει­ρουρ­γεία έχουν ήδη μετα­τρα­πεί σε μηχανές
δια­φθο­ράς και συναλ­λα­γής. Το επι­βε­βαιώ­νουν τα καταγ­γελ­λό­με­να περι­στα­τι­κά στην
Σωτη­ρία… Ανα­με­νό­με­νο βέβαια αφού μονα­δι­κή παρά­με­τρος αυτού του δήθεν εξυγιαντικού
μέτρου ήταν η …’κονό­μα’. Και η ‘κονό­μα’ εκμαυ­λί­ζει συνει­δή­σεις, δια­λύ­ει τις λίστες,
προ­ω­θεί τους έχο­ντες και παρα­πε­τά­ει στην ανα­μο­νή τους μη δια­θέ­το­ντες το σεβαστό
ποσό της ιατρο-τρα­πε­ζι­κής πράξης…

Την ίδια ώρα, οι ιδιώ­τες για­τροί θα δια­θέ­τουν το
δικαί­ω­μα ιατρι­κών πρά­ξε­ων μέσα σε νοσο­κο­μεία, που θα τα …νοι­κιά­ζουν κατά πράξη
και περίπτωση.

Ούτε λόγος βέβαια για βελ­τί­ω­ση της υπάρχουσας
υπο­δο­μής, για πραγ­μα­τι­κούς και όχι φαντα­στι­κούς διο­ρι­σμούς υγειο­νο­μι­κών… Ο
πρω­θυ­πουρ­γός κάνει προ­ε­κλο­γι­κή περιο­δεία στην Θρά­κη με …ξένα κόλ­λυ­βα αφού το
χτί­σι­μο νέου Νοσο­κο­μεί­ου στην Κομο­τη­νή είναι ‘προ­σφο­ρά’ ιδιω­τι­κού ιδρύματος… 

Ισως τίπο­τε από τα παρα­πά­νω δεν είναι και­νούρ­γιο στην
ουσία του από τα δια­δρα­μα­τι­ζό­με­να στο χώρο της υγεί­ας κατά την τελευ­ταία 10ετία
του­λά­χι­στον… Οι μνη­μο­νια­κές ‘ευερ­γε­σί­ες’ της ΕΕ του Βόλφ­γκαγκ, της Αντζε­λα, του
Γερούν και όλων των καλών παι­διών της ‘φίλης’ ΕΕ είχαν πρω­τα­γω­νι­στι­κό στό­χο την
‘εξυ­γί­αν­ση -διά­βα­ζε την διά­λυ­ση του κρα­τι­κού ΕΣΥ- κατά τρό­πο ώστε να αποτελεί
αυτή η μεταρ­ρύθ­μι­ση μοντέ­λο προ­ώ­θη­σης για διά­λυ­ση και άλλων περισσότερο
ανε­πτυγ­μέ­νων και οργα­νω­μέ­νων κρα­τι­κών υγειο­νο­μι­κών συστη­μά­των στην Ευρώ­πη. Εργο
που υλο­ποιεί­ται καθη­με­ρι­νά σε Γαλ­λία, Βέλ­γιο, Μεγά­λη Βρε­τα­νία και αλλού.

Σχέ­διο, που συνε­χί­ζει να υπη­ρε­τεί­ται με θρησκευτική
ευλά­βεια και απέ­ρα­ντη πονη­ρία. Αρκεί να θυμη­θού­με την περί­ο­δο της παν­δη­μί­ας, τα
εσπε­ρι­νά παλα­μά­κια για τους υγειο­νο­μι­κούς και το δού­λε­μα για δήθεν χιλιάδες
διορισμών. 
Ολα αυτά απο­θρα­σύ­νουν το ιδιω­τι­κά μεγα­θή­ρια-νοση­λευ­τή­ρια, που υπο­βι­βά­ζουν τις υπη­ρε­σί­ες τους περισ­σό­τε­ρο, έχο­ντας εξα­σφα­λί­σει τα νώτα τους με το δια­λυό­με­νο ΕΣΥ.

Εκεί­νο επί­σης, που δεν είναι και­νούρ­γιο είναι η δική μας
ανο­χή όλης αυτής της ανε­πα­νά­λη­πτης φαυ­λό­τη­τας που απει­λεί τη ζωή μας σε
καθη­με­ρι­νή βάση… Η υπο­μο­νή μας και η ανε­κτι­κό­τη­τά μας είναι δύο ‘αρε­τές’, που
δεν παύ­ουν να χρη­σι­μο­ποιούν οι κυβερ­νώ­ντες ενώ απερ­γά­ζο­νται χει­ρό­τε­ρα δει­νά για
την υγειο­νο­μι­κή και νοσο­κο­μεια­κή μας περίθαλψη.

Ο εφιάλ­της της ανα­μο­νής, των δια­δρό­μων, της εγκατάλειψης
δεν φαί­νε­ται αρκε­τός να μας εξεγείρει…

Για­τί το σύστη­μα υγεί­ας μπο­ρεί να ανα­βαθ­μι­σθεί μόνον
όταν αυτοί που πλη­ρώ­νουν και δέχο­νται τις υπη­ρε­σί­ες του, πάρουν την τύχη του
στα χέρια τους με την ανα­γκαία και επι­βαλ­λό­με­νη εξέ­γερ­ση τιμής και χρέ­ους στην
ανθρώ­πι­νη αξιο­πρέ­πεια και ζωή.

  

0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted