Τι κάνουμε για την επόμενη πανδημία;;;

👐Ο επι­κε­φα­λής του Παγκό­σμιου Οργα­νι­σμού Υγεί­ας Τέντρος Αντα­νόμ
Γκε­μπρε­γέ­σους, κάλε­σε τις χώρες να επεν­δύ­σουν στη δημό­σια υγεία για να
είναι έτοι­μες μπρο­στά στην επό­με­νη πανδημία…

Ασφα­λώς δεν κιν­δυ­νο­λο­γεί… Η δια­στρο­φι­κή κακο­ποί­η­ση περιβαλλοντικών
και κλι­μα­τι­κών όρων ζωής, μας έχει “εξα­σφα­λί­σει” τις επό­με­νες ζωο­νό­σους, δηλαδή
αρρώ­στιες, που οφεί­λο­νται σε ιούς, που “φιλο­ξε­νού­νται ” σε περισ­σό­τε­ρα από ένα
είδη θηλα­στι­κών. Πρό­κει­ται για το γνω­στό πλέ­ον και συνά­μα εφιαλ­τι­κό spillover, που μας
υπό­σχε­ται επι­δη­μί­ες-παν­δη­μί­ες στο αμέ­σως προ­σε­χές μέλλον… 

Αυτή η αδή­ρι­τη πραγ­μα­τι­κό­τη­τα απο­τε­λεί φυσι­κό καρ­πό της καπιταλιστικής
ιδιο­κτη­σί­ας και δια­χεί­ρι­σης στον πλα­νή­τη, απο­δει­κνύ­ο­ντας την ασυμ­βα­τό­τη­τά του συστήματος
εξου­σί­ας με την εξέ­λι­ξη και την αλη­θι­νή πρό­ο­δο. Δεν πρό­κει­ται μόνον για
την βαριά νοσο­γό­νο δια­μόρ­φω­ση των όρων ζωής εξαι­τί­ας του αστα­μά­τη­του κυνηγιού
αύξη­σης του κέρ­δους… Εχου­με ταυ­τό­χρο­να να κάνου­με με μία βαθύ­τα­τη εγκατάλειψη
και κατάρ­ρευ­ση των δημό­σιων συστη­μά­των υγεί­ας, που είναι τα μόνα, όπως αποδείχτηκε
και πρό­σφα­τα, που μπο­ρούν -παρά τις τερά­στιες ανε­πάρ­κειές τους- να τα βάλουν με
τόσο ισχυ­ρούς παγκό­σμιους αντι­πά­λους, όπως ο κορο­νο­ϊ­ός… Ο ιδιω­τι­κός τομέας,
πιστός ως τέτοιος στο κυνή­γι της κερ­δο­σκο­πί­ας, μπο­ρεί να συμ­βάλ­λει στον αγώνα
κατά τον παν­δη­μιών, μόνον αν επιταχθεί…

Επει­δή, όμως μοιά­ζει αρκε­τά αφη­ρη­μέ­νη η γενι­κή επί­κλη­ση για
ισχυ­ρό και απο­τε­λε­σμα­τι­κό Εθνι­κό Σύστη­μα υγεί­ας καλό θα ήταν, αξιο­ποιώ­ντας και
την πρό­σφα­τη εμπει­ρία να εστιά­σου­με στις προ­τε­ραιό­τη­τες αναβάθμισης…

Μία κραυ­γα­λέα ανε­πάρ­κεια γνω­στή από χρό­νια, που έγινε
κατα­φα­νέ­στα­τη τώρα, αφο­ρά τον τομέα της Δημό­σιας Υγιει­νής. Η ανυπαρξία
ολο­κλη­ρω­μέ­νων δομών στο κέντρο και κυρί­ως στην περι­φέ­ρεια απο­δεί­χτη­κε από την
αδυ­να­μία-άρνη­ση πραγ­μα­το­ποί­η­σης μαζι­κών μελε­τών-ελέγ­χων (test), που
εγγυώ­νται όσο κανέ­να άλλο μέτρο τον καλύ­τε­ρο δυνα­τό έλεγ­χο της παν­δη­μί­ας… Αυτό
επι­βε­βαιώ­νουν οι χώρες, που πέτυ­χαν εξαι­ρε­τι­κά απο­τε­λέ­σμα­τα χάρις σε αυτούς τους
ελέγ­χους… Στην χώρα μας αυτό …απορ­ρί­φθη­κε από την αρχή… Η αδυ­να­μία ή/και άρνηση
διά­θε­σης των απα­ραί­τη­των σχε­τι­κών κον­δυ­λί­ων επεν­δύ­θη­κε και με το απα­ραί­τη­το “επι­στη­μο­νι­κό”
επί­χρι­σμα που προ­σέ­φε­ραν οι ειδι­κοί… Δεν χρειά­ζο­νται μαζι­κοί στοχευμένοι
έλεγ­χοι μας είπαν… 

Στο τομέα αυτό η ριζι­κή ανα­βάθ­μι­ση είναι conditio sine qua non. Το τελι­κό απο­τέ­λε­σμα αυτών των αλλα­γών πρέ­πει να είναι ένας ΕΟΔΥ
ρωμα­λέ­ος επι­στη­μο­νι­κά, έτοι­μος να ηγεί­ται σοβα­ρών επι­δη­μιο­λο­γι­κών και υγειονολογικών
παρεμ­βά­σε­ων σε όλη τη χώρα… Στε­λε­χω­μέ­νος με επαρ­κές προ­σω­πι­κό σε ειδι­κούς ιατρούς
βιο­λό­γους, επι­δη­μιο­λό­γους και άλλους επι­στη­μο­νι­κούς και παραϊ­α­τρι­κούς κλάδους…
Με τοπι­κά ισχυ­ρά επι­τε­λεία ανά νομό… Με καθη­με­ρι­νό έργο όχι μόνον τις επιδημίες
αλλά το σύνο­λο των εφαρ­μο­γών του αντι­κει­μέ­νου του (σχο­λεία, εργα­σια­κοί χώροι, τουρισμός
κ.λ.π.).

Παράλ­λη­λα, η συνο­λι­κή ανα­βάθ­μι­ση των κρα­τι­κών νοση­λευ­τι­κών ιδρυμάτων
είναι απο­λύ­τως ανα­γκαία… Όχι μόνον ο τομέα της Εντα­τι­κής Νοση­λεί­ας, που πάσχει
κραυ­γα­λέα αλλά ΟΛΟΙ οι κλά­δοι του ιατρι­κού επι­στη­τού χρή­ζουν ριζι­κής ποιοτικής
ενί­σχυ­σης και ανα­βάθ­μι­σης, μετά την μακρό­χρο­νη εγκα­τά­λει­ψη στα όρια της ύπαρξής
τους… Χωρίς να πλα­τειά­ζου­με: Κάθε νομός χρειά­ζε­ται ένα πλή­ρες νοσο­κο­μείο σε
επι­στη­μο­νι­κό-λει­τουρ­γι­κό επί­πε­δο αντί­στοι­χο με αυτό, που σήμε­ρα χαρα­κτη­ρί­ζει τα
τρι­το­βάθ­μια νοσο­κο­μεία… Είναι ανά­γκη, δεν είναι πολυ­τέ­λεια… Και αυτή η ανάγκη,
δυστυ­χώς, είναι έτη φωτός πιο μπρο­στά από την σημε­ρι­νή θλι­βε­ρή πραγματικότητα…

Στην ανα­βάθ­μι­ση των νομαρ­χια­κών νοσο­κο­μεί­ων θα συμ­βάλ­λει ουσιαστικά
και ανέ­ξο­δα (μάλ­λον με σαφή εξοι­κο­νό­μη­ση πόρων) ή θεσμι­κή, επι­στη­μο­νι­κή και λειτουργική
δια­σύν­δε­ση του δημό­σιου τομέα υγεί­ας με τις Ιατρι­κές σχο­λές της χώρας…
Απο­τέ­λε­σμα θα είναι η δημιουρ­γία Νομαρ­χια­κών Νοσο­κο­μεί­ων “πανε­πι­στη­μια­κά συνδεδεμένων”
(affiliated)… Χωρίς καπε­λώ­μα­τα και αγκω­νιές…  Χωρίς συντε­χνια­κούς αντα­γω­νι­σμούς, που
μαστί­ζουν τον χώρο της ασκού­με­νης Ιατρι­κής (Πανε­πι­στη­μια­κοί ενα­ντί­ον ΕΣΥ), που
επεν­δύ­ο­νται μάλι­στα με προ­ο­δευ­τι­κό­μορ­φη συνθηματολογία… 

Όλα αυτά, που μέχρι και πριν λίγο και­ρό έμοια­ζαν για κάποιους …ορα­μα­τι­σμοί
του μέλ­λο­ντος είναι πλέ­ον αυστη­ρές επι­τα­γές του παρό­ντος… Και από­λυ­τα εφικτές
και ρεα­λι­στι­κές… Για την χώρα, την Ευρώ­πη, τον πλα­νή­τη… Με μία βασι­κή προϋπόθεση…
Οι λαοί να απαι­τή­σουν αυτά που σαφώς δικαιού­νται…  Αλλιώς οι ανα­βαθ­μί­σεις θα συμ­βούν σαν τους … μαζικούς
διο­ρι­σμούς υγειο­νο­μι­κών στα Νοσο­κο­μεία της χώρας μας… Δηλα­δή ποτέ… 

Και μην ξεχνά­τε!!! Στο φουλ της πρώ­της φάσης, ο πολυ­χρο­νε­μέ­νος μας
μας ανα­κοί­νω­σε την προ­ο­πτι­κή “ανα­βάθ­μι­σης” του ΕΣΥ στην βάση …συνερ­γα­σί­ας δημόσιου
και ιδιω­τι­κού τομέα… Αυτού δηλα­δή, που εξα­φα­νί­στη­κε κανο­νι­κά στην διάρ­κεια της κρίσης
και που ασφα­λώς και­ρο­φυ­λα­κτεί για να κερ­δο­σκο­πή­σει στον χώρο της παροχής
υγειο­νο­μι­κών υπη­ρε­σιών… Αυτές οι  φιλε­λέ προτεραιότητες
δεν θα περι­μέ­νουν για πολύ… Μπο­ρεί να στρι­μώ­χτη­καν αρκε­τά, εξαι­τί­ας της πανδημίας
αλλά τηλε­ο­ρά­σεις, ραδιό­φω­να, περιο­δι­κά, ιστό­το­ποι θα επα­να­λά­βουν με περίσσιο
πάθος το έργο δυσφή­μι­σης του κρα­τι­κού ΕΣΥ και των λει­τουρ­γών του με σταθερή
επι­δί­ω­ξη την μαζι­κή ύπνω­ση συνει­δή­σε­ων…