Τι αξία έχει…

…Να πείς σήμε­ρα: Τόχα­με πει…

Για­τί, το να το πεις σήμε­ρα, παρα­κο­λου­θώ­ντας συστη­μα­τι­κά το
τελευ­ταίο 10μηνο την δημό­σια πολι­τι­κή στο ζήτη­μα της παν­δη­μί­ας δεν είναι και κανέ­νας σπου­δαί­ος τίτλος τιμής… Δεν είναι όμως και ασή­μα­ντο, αν
θυμη­θού­με το πρώ­το 6μήνο των παρατεταμένων…δοξολογιών και υμνο­λο­γιών, που δεν
είχε εξαι­ρέ­σεις ακό­μη και  σε αρκε­τούς νοήμονες… 

Από αυτούς, που είχαν το
μεθο­δο­λο­γι­κό υπό­στρω­μα να κατα­νο­ούν πίσω και κάτω από τα επι­φαι­νό­με­να… Χωρίς να
απαι­τεί­ται ο γνω­στι­κός εξο­πλι­σμός του ειδι­κού, του για­τρού, του λοιμωξιολόγου,
του επι­δη­μιο­λό­γου… Και βέβαια το τόχα­με πει δεν έχει το νόη­μα της επιβράβευσης
(από πού;;;) κάποιας προ­βλε­πτι­κής ικα­νό­τη­τας αλλά της καταγ­γε­λί­ας μιας
δογ­μα­τι­κά αδιέ­ξο­δης πολι­τι­κής, που θα την πλη­ρώ­σουν οι πολί­τες της χώρας… 

Επι­ση­μά­να­με από πολύ ενω­ρίς, έστω και δει­λά, την “εντυ­πω­σια­κά”
από­λυ­τη κατα­φα­τι­κό­τη­τα “δογ­μά­των” στην λήψη επι­δη­μιο­λο­γι­κών μέτρων και την
σχε­τι­κά πρώ­ι­μη, κατά 180⁰ απόρ­ρι­ψή τους, χωρίς πολ­λές-πολ­λές εξηγήσεις…
Θυμά­στε τις μάσκες; τις κακές στην αρχή και τις καλές στην συνέ­χεια… Τα παιδιά,
ωρο­λο­για­κή βόμ­βα μετά­δο­σης του ιού, που σε 4 μήνες έγι­ναν αθώα για κάθε αύξη­ση της
δια­μό­λυν­σης… Την επί­μο­νη και στα­θε­ρή άρνη­ση προ­γραμ­μα­τι­σμού μαζι­κών στοχευμένων
ελέγ­χων και επι­δη­μιο­λο­γι­κών ερευ­νών, που ασφα­λώς απαι­τού­σαν κόστος για την
συγκρό­τη­ση και λει­τουρ­γία των αντί­στοι­χων δομών σε όλη την χώρα… Όταν, όμως, αυτή
η μεθο­δο­λο­γία απέ­δι­δε πολύ καλά απο­τε­λέ­σμα­τα σε χώρες, όπου είχε ήδη εφαρμοσθεί…
Βιώ­σα­με σοκα­ρι­σμέ­νοι, την -σε χρό­νο dt– άρση κάθε περιορισμού
στο τέλος της καρα­ντί­νας, στις αρχές Ιου­νί­ου… Σε όλα αυτά τα πάνω-κάτω έλειπε
πολύ απλά η λογι­κή συνέ­πεια και περίσ­σευε η προ­σαρ­μο­στι­κό­τη­τα στις πολι­τι­κές επιλογές.
Μίας πολι­τεί­ας, που δια­κή­ρυσ­σε πλού­σια την προ­τε­ραιό­τη­τα των ανθρώ­πων σε βάρος
των αριθ­μών, που υπο­σχό­ταν διο­ρι­σμούς και εξο­πλι­σμούς με τον σωρό… Και καθώς ο
και­ρός περ­νού­σε συνει­δη­το­ποιού­σες την διά­τρη­τη fiction δήθεν κοι­νω­νι­κής πολι­τι­κής, που
φρό­ντι­ζε να καλύ­πτει αρκε­τά έντε­χνα τον φιλε­λεύ­θε­ρο κυβερ­νη­τι­κό δογ­μα­τι­σμό, με
την βοή­θεια της υπο­δειγ­μα­τι­κής υπό­κρου­σης των πάμπολ­λων φίλιων ΜΜΕ… Από­λυ­τη άρνηση
κάθε ουσια­στι­κής ενί­σχυ­σης του ΕΣΥ, των σχο­λεί­ων, των δημό­σιων μέσων μετα­φο­ράς και
γενι­κό­τε­ρα κάθε κοι­νω­νι­κής μέρι­μνας για θωρά­κι­ση μπρο­στά στο βέβαια επερ­χό­με­νο δεύτερο
κύμα της πανδημίας… 

Όταν σήμε­ρα π.χ. παρα­κο­λου­θείς την καθη­με­ρι­νή επί μήνες τώρα εικόνα
χιλιά­δων δρο­μο­λο­γί­ων των δημο­σί­ων ΜΜΜ, μοιά­ζει χοντρό δού­λε­μα να μιλάς για …πολι­τι­κή
παρέμ­βα­ση κατά της πανδημίας… 

Η πρώ­τη “εύκο­λη” φάση της γενι­κευ­μέ­νης καρα­ντί­νας αξιοποιήθηκε
όχι σαν χρό­νος προ­ε­τοι­μα­σί­ας αλλά ως χρό­νος μικρο-πολι­τι­κής κεφα­λαιο­ποί­η­σης των
“ωφε­λών” αυτής της περιό­δου… Είμα­στε οι πρώ­τοι σε όλοι την Ευρώ­πη και
άλλα τέτοια σχε­τι­κά, που έχουν νόη­μα όταν ανα­φέ­ρο­νται …στον Ολυ­μπια­κό αλλά όχι
στην επι­δη­μιο­λο­γι­κή κατά­στα­ση της χώρας και τις δυνα­τό­τη­τες αντι­με­τώ­πι­σής της πανδημίας
σε βάθος χρόνου… 

Στο στέ­γα­στρο των πολ­λα­πλών και προ­κλη­τι­κών με την πρό­ο­δο του
χρό­νου αντι­φά­σε­ων, αυτο­α­ναι­ρέ­σε­ων και ανε­παρ­κειών βρή­καν …σκί­α­στρο οι πάσης εμπνεύσεως
ψεκα­σμέ­νοι, που δού­λε­ψαν και δου­λεύ­ουν …”φανα­τι­κά αντι­συ­στη­μι­κά”.  Τόσο …αντι­συ­στη­μι­κά, ώστε να προ­ω­θούν -εμμέσως
πλην σαφώς- την ιδα­νι­κή για το σύστη­μα ανο­σία της αγέ­λης, που διασφαλίζει
τερά­στιες εξοι­κο­νο­μή­σεις σε βάρος της ανθρώ­πι­νης υγεί­ας και ζωής… 

Τώρα, που γρά­φο­νται αυτές οι γραμ­μές πλη­ρο­φο­ρού­μα­στε πως τα Γιάννενα
με δύο τρι­το­βάθ­μια (το ένα πανε­πι­στη­μια­κό) νοσο­κο­μεία έχουν ήδη μπου­κώ­σει… Στην
Θεσ­σα­λο­νί­κη υπό­σχο­νται νέες κλί­νες ΜΕΘ μπας και προ­λά­βουν τις μετα­φο­ρές ασθε­νών… Αρκεί βέβαια να μην τις
εγκαι­νιά­σουν με δανει­κούς για­τρούς και υγειο­νο­μι­κούς από απο­σπά­σεις, μεταθέσεις
κ.ο.κ. οι … βαθέ­ως απε­χθα­νό­με­νοι προ­σλή­ψεις στο δημό­σιο ακό­μη και αυτή την ύστα­τη ώρα… 

Ελπί­ζου­με (;) ότι θα συνέλ­θουν οι κοι­νω­νι­κοί φορείς, που
θεω­ρούν, μέχρις στιγ­μής, το ζήτη­μα …αλλό­τριο και ησυ­χά­ζουν μακα­ρί­ως υπό την
απει­λή των κεραιών του κορο­νοϊ­ού. Ο κορο­νο­ϊ­ός είναι ο βιο­λο­γι­κός παρά­γο­ντας ενός
κοι­νω­νι­κού φαι­νο­μέ­νου, όπως η παν­δη­μία… Για την αντι­με­τώ­πι­σή της, λοι­πόν έχει
λόγο η κοι­νω­νία, οι ανορ­γά­νω­τες και οργα­νω­μέ­νες δυνά­μεις της… Και αν συνεχίσει
να απο­ποιεί­ται των …ευθυ­νών της θα την πλη­ρώ­σει πολύ πιο ακρι­βά… Όχι όλοι
φυσι­κά! Για­τί και στην περί­πτω­ση του κορο­νοϊ­ού …όλα τα ζώα είναι ίσα αλλά
μερι­κά είναι πιο ίσα…

Με ταξι­κά κρι­τή­ρια… Σαν και αυτά, που έχει και η επιστήμη! 

Το τρί­πτυ­χο της προ­στα­σί­ας: απο­στά­σεις, μάσκες, απολύμανση
πρέ­πει να γίνει υπό­θε­ση των κοι­νω­νι­κών φορέ­ων…. Μήπως και περιο­ρί­σου­με τις συνέπειες
του κρα­τι­κού φαρισαϊσμού…