βάση το βάθος και οι ρυθμοί της εξοικείωσης με τον ανορθολογισμό, την
παθητικότητα, την μοιρολατρία… Όταν τα
κρούσματα πλησίαζαν τα 3ψήφια βάραγε συναγερμός. Πέρα από τον κυβερνητικό
‘πανικό’, που ήταν το άλλοθι της ουσιαστικής αδιαφορίας και εγκατάλειψης,
υπήρχε τουλάχιστον στην κοινωνία ένα αίσθημα ανησυχίας και εγρήγορσης. Δυστυχώς
και λόγω της έλλειψης ουσιαστικής πολιτικής δεν αναπτύχθηκε αντιεπιδημική
παιδεία στο κοινό… Κάτι τέτοιο θα ήταν σοβαρά ενοχλητικό έως και επικίνδυνο για
τα φιλελεύθερα ιδανικά, που προσάρμοζαν κάθε φορά τις αλληλοσυγκρουόμενες
αποφάσεις… Θυμηθείτε, τι αλαλούμ επικρατούσε το 2020 με μάσκες, σχολεία,
αποστάσεις μέσα μαζικής μεταφοράς… Και αυτό για ζητήματα απλά, καταχτημένη από
αιώνων επιδημιολογική γνώση…
άλλο την ίδια ώρα, που ‘ειδικά παπαγαλάκια παζάρευαν με τις προσδοκίες του
κοινού για το ψήσιμο του αρνιού το Πάσχα, για τα καλοκαιρινά μας μπάνια και για
τα χιονοδρομικά μας ταξίδια…
Απέναντι λοιπόν στα όλο και πιο
ενεργειοφόρα κύματα της πανδημίας εμείς διατάξαμε το τοιχίο της άρνησης της
πραγματικότητας, της διασκευής της, της προσαρμογής της στις ψυχολογικές μας
προτιμήσεις… Απορροφήσαμε, έτσι, το πληροφοριακό-παιδαγωγικό δυναμικό της
πανδημίας και προτιμήσαμε τις ενστικτώδεις ‘φυσικές’ αντιδράσεις μπουχτίσματος.
Σήμερα, λοιπόν, που κρούσματα, και νεκροί ανά εβδομάδα ανεβαίνουν εκθετικά
εμείς είμαστε μες την τρελή χαρά…
παρούσα φάση της πανδημίας είναι η επανεμφάνιση
της νόσου στα γηροκομεία. Κάτι, που θυμίζει τις πρώιμες σχετικά φάσεις
της το 2020.
φαινόμενο έχει ξεχωριστή σημασία … Αναφέρεται σε ένα κοινό, που είναι εξ
ορισμού ευάλωτο και απαιτείται ειδική επιδημιολογική εγρήγορση και διαρκή
προληπτική φροντίδα, ώστε να μην μετατρέψει την μονάδα κοινωνικής φροντίδας σε
βόμβα διασποράς του ιού… Αυτό, βέβαια απαιτεί, συνειδητή και ασφαλώς κοστοβόρο
οργάνωση, που και κατά την πρώτη φάση και πολύ περισσότερο τώρα δεν είναι
διατεθιμένοι οι φιλελεύθεροι ταγοί να διαθέσουν.
Θα αρχίσει ή καλύτερα θα ξαναρχίσει
ένας φαύλος κύκλος ανάμεσα στους μεσήλικες, που εφαρμόζουν μηδενικά μέτρα
προστασίας με τους υπερήλικες, που αφ’ ενός θα εξολοθρεύονται και αφετέρου θα
μεταφέρουν τον ιό…
Ασφαλώς κάποιοι, θα μας απαντήσουν,
πως αυτή η αφήγηση μοιάζει στατική, γιατί αγνοεί τον ρόλο των εμβολίων στην
διαμόρφωση της νοσηρότητας και της θνητότητας… Δεν θα ανοίξουμε τώρα αυτό το
κεφάλαιο, που είναι προφανέστατα μία τεράστια χωριστή ενότητα… Θα θυμίσουμε
απλά δύο – τρία δεδομένα:
-Οι αριθμοί των εμβολιασμένων, που
επανανόσησαν βαίνει συνεχώς αυξανόμενος. Το ίδιο ισχύει για τους νοσηλευόμενους
επανανοσήσαντες…
-Η συνεχώς μειούμενη
αποτελεσματικότητα των εμβολίων ήταν και είναι απολύτως προβλέψιμη… Η ανάπτυξη
νέων στελεχών σημαίνει ελάττωσή της ευεργετικής τους δράσης…
αναμένονταν και αποδεικνύεται στην πράξη μέσων κοινωνικής προστασίας και
απομόνωσης αυξάνει και θα αυξήσει κατά πολύ περισσότερο τους αριθμούς των
κρουσμάτων… Ετσι, οποιαδήποτε άλλη θεραπευτική παρέμβαση (εμβόλια, αντιικά
κ.λ.π.) όσο και αν μειώνει τις ποσοστιαίες επιπτώσεις δεν θα μειώσει αξιόλογα ή
και ακόμη θα αυξήσει τους καθαρούς αριθμούς νοσηρότητας και θνητότητας. Ασφαλώς,
όποιος βρεθεί αντιμέτωπος με τον κορονοϊό, ποσώς ενδιαφέρεται αν ανήκει σε group με βελτιωμένα ποσοστά… Ενδιαφέρεται
μόνον για την επιβίωσή του και την υγεία του άμεσα και μακροπρόθεσμα…
Οι αναλύσεις αυτές δεν διαψεύστηκαν
μέχρι τώρα… Και μάλλον δεν θα διαψευστούν…
Προ παντός ψυχραιμία!!!