Παιδιά, ενός άλλου θεού…

Στην παι­δι­κή εκμετάλλευση
ή αλλιώς παι­δι­κή “εργα­σία” ανα­φέ­ρε­ται το άρθρο του φίλ­τα­του Νίκου Μητσιά­λη…
Το προ­νό­μιο αυτό ανή­κει δήθεν στις καθυ­στε­ρη­μέ­νες περιο­χές του πλα­νή­τη αλλά όπως
έχει τεκ­μη­ριω­θεί από αρκε­τές εκα­το­ντα­ε­τί­ες ο ανε­πτυγ­μέ­νος καπι­τα­λι­σμός δεν έχει
ευγε­νι­κό­τε­ρες προ­θέ­σεις απέ­να­ντι στα παι­διά… Όχι σε όλα τα παι­διά! Όχι  στα δικά μας βέβαια! Τα άλλα!

Παρα­θέ­του­με.

Παι­διά, ενός άλλου
θεού…

Η έρευ­να δεν
ανα­φέ­ρει περι­πτώ­σεις παι­δι­κής εργα­σί­ας στα αμε­ρι­κα­νι­κά πατα­το­χώ­ρα­φα της βόρειας
Καρο­λί­νας από μικρούς “Εστε­μπάν”, που μπαί­νουν «παρά­νο­μα» από το Μεξι­κό και
μαζεύ­ουν πατά­τες στη δού­λε­ψη μεγά­λων γαιοκτημόνων…

Όπως ανα­φέ­ρει η
ανθρω­πι­στι­κή οργά­νω­ση Human Rights Watch, στις αμε­ρι­κα­νι­κές φάρμες
απα­σχο­λού­νται πάνω από 500.000 παι­διά! «Από 12 χρο­νών επι­τρέ­πε­ται να δουλεύουν
πολ­λές ώρες στα χωρά­φια, ακό­μα και από δέκα χρο­νών, εάν υπάρ­χει η συναί­νε­ση των
γονιών. Αν εργά­ζο­νται σε βιο­μη­χα­νία, υπάρ­χει λίγο καλύ­τε­ρη προ­στα­σία. Οι
αμε­ρι­κα­νι­κοί νόμοι για την παι­δι­κή εργα­σία έχουν παρελ­θόν πλέ­ον των 70 ετών και
αρκε­τές φορές δεν εξα­σφα­λί­ζουν στοι­χειώ­δη προστασία…».

Πολ­λοί πιστεύ­ουν ότι
στην Ευρώ­πη το φαι­νό­με­νο της παι­δι­κής εργα­σί­ας, έχει εξα­λει­φθεί. Αυτό βεβαίως
οφεί­λε­ται και στο γεγο­νός πως οι έρευ­νες δεν ανα­φέ­ρο­νται στον ευρω­παϊ­κό χώρο.
Κι όμως αυτή η παρά­λει­ψη δεν αθω­ώ­νει την πλού­σια Γηραιά Ήπει­ρο, από την οποία η
παι­δι­κή εργα­σία δεν εξα­φα­νί­στη­κε ποτέ, πόσο μάλ­λον τώρα που με τη κρίση
μεγαλώνει. 

Τα μεγα­λύ­τε­ρα
ποσο­στά παι­δι­κής εργα­σί­ας τα συνα­ντά­με στις χώρες της ανα­το­λι­κής Ευρώ­πης και
βέβαια στις περισ­σό­τε­ρες χώρες του Νότου. Η Νάπο­λη είναι μια από τις φτωχότερες
πόλεις της Ιτα­λί­ας. Εκεί χιλιά­δες μικρά παι­διά εργά­ζο­νται, στοι­βά­ζο­ντας πακέτα
στα σού­περ μάρ­κετ ή κου­βα­λώ­ντας τα ψώνια στους πελά­τες, για δέκα ώρες τη μέρα,
με ένα ευρώ την ώρα… Όλα αυτά σε μια Ιτα­λία, την τρί­τη μεγα­λύ­τε­ρη οικο­νο­μία της
Ευρω­ζώ­νης και στο κλαμπ των G7, όπου παρ’ όλα αυτά η παι­δι­κή εργα­σία με ένα
ευρώ την ώρα ανθεί!!!

Η παι­δι­κή εργασία
ευδο­κι­μεί και στην Πορ­το­γα­λία του του­ρι­στι­κού θαύ­μα­τος. Πολ­λά παι­διά σ’ αυτή τη
χώρα της Ιβη­ρι­κής χερ­σο­νή­σου παρα­τά­νε το σχο­λείο για να δου­λέ­ψουν, κυρί­ως στα
χωρά­φια, την κλω­στο­ϋ­φα­ντουρ­γία αλλά και την υπο­δη­μα­το­ποι­ία. Στη βόρεια
Πορ­το­γα­λία πολ­λά δωδε­κά­χρο­να δου­λεύ­ουν στις βιο­τε­χνί­ες παπου­τσιών για 30 λεπτά
την ώρα… 

Ακό­μη χειρότερα
είναι τα πράγ­μα­τα στην ανα­το­λι­κή Ευρώ­πη, όπου με την κατάρ­ρευ­ση του προηγούμενου
συστή­μα­τος η όποια κοι­νω­νι­κή προ­στα­σία έγι­νε παρελ­θόν… Η άλλο­τε δωρεάν
εκπαί­δευ­ση τώρα κοστί­ζει μια περιου­σία που η φτω­χή πλειο­ψη­φία αδυ­να­τεί να
καλύ­ψει κι έτσι τα παι­διά από νωρίς τρα­βά­νε για το μερο­κά­μα­το του τρόμου…

Από όλο αυτό το
«παρα­γω­γι­κό» κάδρο δεν ήταν δυνα­τόν να λεί­ψει η Ελλά­δα του Μητσο­τά­κη. Έστω και
με κάποια καθυ­στέ­ρη­ση το υπουρ­γείο Εργα­σί­ας σε συνερ­γα­σία με το Ξενοδοχειακό
Επι­με­λη­τή­ριο κάνουν πρά­ξη και στη χώρα μας επι­σή­μως πλέ­ον την παι­δι­κή εργασία!
Το «υλι­κό» είναι 16χρονα παι­διά που δια­βιούν σε δομές φρο­ντί­δας ανηλίκων…

Πρό­κει­ται για μια
«ομα­λή αποϊ­δρυ­μα­το­ποί­η­ση των παι­διών», μας καθη­συ­χά­ζει η υφυ­πουρ­γός Δόμνα
Μιχαη­λί­δου και ο πρό­ε­δρος των Ξενο­δό­χων, Βασι­λι­κός, από δίπλα μας διαβεβαιώνει
ότι προ­σφέ­ρουν στα παι­διά «κοι­νω­νι­κή αλλη­λεγ­γύη» από τα «δομι­κά στοι­χεία που
έχει στο DNA το ελλη­νι­κό ξενο­δο­χείο»! Όμορ­φος κόσμος νεο­φι­λε­λεύ­θε­ρος και
μεγα­λο­ερ­γο­δο­τι­κά πλασμένος! 

Και πολύ που άργησαν
τα «δομι­κά στοι­χεία» των εν λόγω να εκφρά­σουν την «κοι­νω­νι­κή τους αλληλεγγύη»
στα παι­διά. Όταν ο καπι­τα­λι­σμός σ’ ολό­κλη­ρο το πλα­νή­τη «αξιο­ποιεί» τη φρέσκια
σάρ­κα με κάθε κερ­δο­φό­ρο τρό­πο, είναι δυνα­τόν η χώρα μας να υστε­ρεί ακό­μα και σε
αυτό τον τομέα; 

Εξάλ­λου και η σιγή
εκεί­νων που η «ευαι­σθη­σία» τους θα έπρε­πε να προ­στα­τεύ­ει τα παι­διά ενός άλλου
θεού δεί­χνει πως η «κοι­νω­νι­κή αλλη­λεγ­γύη» του συστή­μα­τος, είναι παιδικά
μερο­κά­μα­τα πιο κάτω και από τον κατώ­τα­το μισθό πείνας…