Οριζόντιες απαγορεύσεις ή …”καλού-κακού”…

😏Θα μπο­ρού­σα­με να σχο­λιά­σου­με το γεγο­νός, πως λίγη ώρα μετά την
δια­βε­βαί­ω­ση του κυβερ­νη­τι­κού εκπρο­σώ­που, ότι δεν θα εφαρ­μο­σθεί lock down ο υπουρ­γός Υγεί­ας ανήγ­γει­λε lock down… Επει­δή, όμως είμα­στε πια μαθη­μέ­νοι από τέτοια …κόλ­πα θα το
αφή­σου­με ασχολίαστο… 

Εκεί­νο, όμως, που χρή­ζει σχο­λια­σμού είναι η ίδια από­φα­ση για την
εφαρ­μο­γή γενι­κού απα­γο­ρευ­τι­κού… Αυτού, δηλα­δή, του καθο­λι­κής ισχύ­ος μέτρου, που
οι αρμό­διοι κυβερ­νη­τι­κοί παρά­γο­ντες το χαρα­κτή­ρι­ζαν ως κατα­στρο­φή, που πρέπει
να απο­φύ­γου­με πάσει δυνά­μει και τελι­κά πήγα­με σ’ αυτό …πάσει δυνά­μει… Δούλεψαν
γι’ αυτό ειδι­κοί και …γενι­κοί… Αφε­ντά­δες και υπη­ρέ­τες… Εμείς και οι άλλοι… Κυβερνώντες
και αντιπολιτευόμενοι… 

Υπο­ταγ­μέ­νοι… Στην λογι­κή των πραι­τω­ρια­νών του φιλε­λευ­θε­ρι­σμού… Στην
κολα­κεία των προϊ­στά­με­νων… Στην γενι­κο­λο­γία της γκρί­νιας χωρίς θέσεις και
προ­τά­σεις… Στην απέ­χθεια για την εξει­δι­κευ­μέ­νη γνώ­ση και πρα­κτι­κή… Στην καθολική
τυφλή καχυ­πο­ψία… Στην “παθια­σμέ­νη” καταγ­γελ­τι­κό­τη­τα
των ασή­μα­ντων και δευτερευόντων… 

Κωλυ­σιερ­γία μηνών, που είχε ένα και μόνο στα­θε­ρό “δόγ­μα”: την
υπε­ρά­σπι­ση του φιλε­λευ­θε­ρι­σμού σαν κυρί­αρ­χης ιδε­ο­λο­γί­ας και πρα­κτι­κής σε κάθε
πλευ­ρά της κοι­νω­νι­κής μας καθη­με­ρι­νό­τη­τας… Μίσος και περι­φρό­νη­ση σε
κάθε εκδο­χή διεύ­ρυν­σης και κατο­χύ­ρω­σης της κοι­νω­νι­κής προ­στα­σί­ας σε όλα τους τομείς:
Υγεία, Παι­δεία, εργα­σία, συγκοι­νω­νί­ες κ.λ.π.

Και ώ της υπο­κρι­σί­ας το απύθ­με­νος βάθος!!! Δια­κη­ρύ­ξεις για
προ­τε­ραιό­τη­τα των ανθρώ­πων απέ­να­ντι στους αριθ­μούς… Την ώρα, που διο­ρι­σμοί υγειονομικών,
εκπαι­δευ­τι­κών, οδη­γών λεω­φο­ρεί­ων, καθα­ρι­στριών κι ένα σωρό άλλων πολύτιμων
κλά­δων για την καθη­με­ρι­νό­τη­τα της κοι­νω­νί­ας μας απο­δει­κνύ­ο­νται απλή δημα­γω­γία… Μην
καταγ­γέλ­λε­τε τους ψεκα­σμέ­νους… Είναι γνή­σια τέκνα της πολι­τι­κής σας αμετροέπειας.

Γενι­κό, λοι­πόν απα­γο­ρευ­τι­κό, που ήλθε νομο­τε­λεια­κά, ως από­δει­ξη παρατεινόμενης
νεο­φι­λε­λεύ­θε­ρης καθή­λω­σης, που απο­λή­γει στο τρα­γι­κά ίδιο απο­τέ­λε­σμα μίας πρωτοφανώς
επι­κίν­δυ­νης ανι­κα­νό­τη­τας, που μάλ­λον συνυ­πάρ­χει…  

Ξανα­βρε­θή­κα­με στην ώρα μηδέν, για την οποία σχε­δόν πανηγυρίζουμε
συγκρι­νό­με­νοι προς τους …Ευρω­παί­ους εταί­ρους. Χωρίς μπού­σου­λα και προοπτική…
Χωρίς ιεράρ­χη­ση στό­χων… Με προ­δια­γε­γραμ­μέ­νη και σχε­δόν βέβαιη αστο­χία σε
επι­διώ­ξεις και χρο­νο­δια­γράμ­μα­τα. Χωρίς καμία εξα­γω­γή χρή­σι­μων συμπε­ρα­σμά­των για
το αύριο από τις παλι­νω­δί­ες και τις αβελ­τη­ρί­ες του χτες… 

Ετσι, λοι­πόν, βρι­σκό­μα­στε μπρο­στά σε μία γενι­κευ­μέ­νη απαγόρευση,
που “εξ ορι­σμού” είναι λάθος… Για­τί είναι αδύ­να­τον να βρί­σκο­νται στο ίδιο σημείο
από άπο­ψη επι­δη­μιο­λο­γι­κής φόρ­τι­σης και εγρή­γορ­σης η Αθή­να, η Θεσ­σα­λο­νί­κη, η
Αρκα­δία και η Νάξος… Δεν το εικά­ζου­με… Το λένε οι ίδιοι (αν και ατε­λέ­στα­τοι και
πολύ καθυ­στε­ρη­μέ­νοι) χάρ­τες της πολι­τι­κής προστασίας… 

Η χρή­ση, λοι­πόν, γενι­κών μέτρων είναι μαρ­τυ­ρία μίας κραυ­γα­λέ­ας αδυναμίας
θέα­σης της πραγ­μα­τι­κό­τη­τας με τις ενδιά­με­σες αλλά κρί­σι­μες απο­χρώ­σεις της… 

Αυτή η “ευκο­λία” καθιέ­ρω­σης γενι­κών κανό­νων είναι ολέ­θρια σε
πολ­λά επί­πε­δα. Αρχι­κά, από άπο­ψη συλ­λο­γι­κής ψυχο­λο­γί­ας, που είναι βαρύτατα
τραυ­μα­τι­σμέ­νη τόσο από την παρά­τα­ση της παν­δη­μι­κής κρί­σης όσο και από τα
μπρος-πίσω της πολι­τεί­ας… Φυσι­κά, δεν συζη­τά­με για τις οικο­νο­μι­κές δραστηριότητες,
που δοκι­μά­ζο­νται επι­κίν­δυ­να παρα­τε­τα­μέ­να … Κάθε δια­φυ­γή, από τον “γενι­κό κανόνα”
με αυστη­ρή τήρη­ση των μέτρων προ­στα­σί­ας και έλεγ­χο της εφαρ­μο­γής τους, θα ήταν
πολύ­τι­μη αυτές τις ώρες… 

Είναι φανε­ρό, πως οι κυβερ­νώ­ντες δεν μας έχουν κατα­θέ­σει κανένα
σχέ­διο για την κρί­σι­μη περί­ο­δο μέχρι την κανο­νι­κό­τη­τα… Που θα είναι “νέου τύπου”
μέχρι την ορι­στι­κή τιθά­σευ­ση του ιού… Και που ασφα­λώς απαι­τεί επα­νε­ξέ­τα­ση της καθημερινότητας
έτσι ώστε από την μία να εξα­σφα­λί­ζει στον μέγι­στο δυνα­τό βαθ­μό της απαραίτητες
κοι­νω­νι­κές λει­τουρ­γί­ες και από την άλλη να κατο­χυ­ρώ­νει την προ­στα­σία της υγείας…
Παντο­δύ­να­μο το … “βλέ­πο­ντας και κάνο­ντας”, που καθιε­ρώ­θη­κε ως
κυρί­αρ­χο δόγ­μα της πορεί­ας μας μέσα στην παν­δη­μία και μας οδή­γη­σε …φυσιο­λο­γι­κά
και ανα­πό­τρε­πτα στο “καλού-κακού” γενι­κευ­μέ­νο απαγορευτικό… 

Το lock down είναι ασφα­λώς θλι­βε­ρό… Η
απου­σία, όμως,  μακρό­χρο­νης πολιτικής
επα­νό­δου με κοι­νω­νι­κά κρι­τή­ρια είναι δυσοί­ω­νη και κατα­θλι­πτι­κή…