Να κάνουμε το φώς πιο δυνατό από το σκοτάδι… - Φαιακία

Να κάνουμε το φώς πιο δυνατό από το σκοτάδι…

Το καθε­στώς της Σαου­δι­κής Αρα­βί­ας απο­τε­λεί την παγκό­σμια σύγ­χρο­νη πρω­το­πο­ρία του πιο βάρ­βα­ρου, ανα­χρο­νι­στι­κού εγκλη­μα­τι­κού σκο­τα­δι­σμού, που στη­ρί­ζε­ται στην ανο­χή των μεφά­λων “φιλε­λεύ­θε­ρων”, “δημο­κρα­τι­κών”, εκσυγ­χρο­νι­στι­κών καθε­στώ­των της Εσπε­ρί­ας… Απει­ρα και απί­στευ­τα τα συντε­λού­με­να στην χώρα αυτή. Θα πρέ­πει, κανείς, να φαντα­στεί με τρό­μο τον εαυ­τό του ως κάτοι­κο της για να συναι­σθαν­θεί μικρό μέρος μόνον του σκο­τα­δι­σμού και της βαρβαρότητας.
Τελευ­ταί­ος απει­λού­με­νος ο Παλαι­στί­νιος ποι­η­τής Άσραφ Φαγιάντ, που απει­λεί­ται με θανα­τι­κή ποινή… 
Η ΦΑΙΑΚΙΑ ανα­πρά­γει σχε­τι­κό σημεί­ω­μα από τον ιστό­το­πο TVXS

Διε­θνές κίνη­μα συμπαράστασης 
για να μην εκτε­λε­στεί ο ποι­η­τής Άσραφ Φαγιάντ
Φωτει­νή Λαμπρίδη


«Γη είναι η κόλα­ση που ετοι­μά­στη­κε για τους πρό­σφυ­γες», έγρα­ψε κάπου ο Παλαι­στί­νιος, Άσραφ Φαγιάντ.
«Προ­κα­λείς δυσπε­ψία σε όλο τον κόσμο και μερι­κά άλλα προβλήματα.
Μην ανα­γκά­ζεις το έδα­φος να κάνει εμετό
Και μεί­νε κοντά του, πολύ κοντά του.
Ένα κάταγ­μα που δεν θεραπεύεται.
Ένα κλά­σμα που δεν επιλύεται
Ούτε προ­στί­θε­ται στους άλλους αριθμούς.
Για­τί δημιουρ­γείς κάποια σύγ­χυ­ση στις παγκό­σμιες στατιστικές».

Ο 35χρονος ποι­η­τής Άσραφ Φαγιάντ προ­κά­λε­σε δυσπε­ψία, δημιούρ­γη­σε κάποια σύγ­χι­ση στις στα­τι­στι­κές της Σαου­δι­κής Αρα­βί­ας, μιας μοναρ­χί­ας θρη­σκευ­τι­κού τύπου. Σαν να μην έφτα­ναν τα ποι­ή­μα­τά του τα γεμά­τα κραυ­γές αγω­νί­ας για την κοι­νω­νι­κή αδι­κία της χώρας στην οποία μεγά­λω­σε, τα εμπο­τι­σμέ­να με την προ­σφυ­γιά του αφού γεν­νή­θη­κε από γονείς Παλαι­στί­νιους πρό­σφυ­γες από τη Λωρί­δα της Γάζας, είχε το θάρ­ρος να ανε­βά­σει  στο fb φωτο­γρα­φία που απει­κό­νι­σε μέλη της θρη­σκευ­τι­κής αστυ­νο­μί­ας να μαστι­γώ­νουν πολί­τες. Κατα­δι­κά­στη­κε με την εσχά­τη των ποι­νών. Πλή­ρω­σε ακρι­βά τον στί­χο «Οι προ­φή­τες έχουν συνταξιοδοτηθεί/ Οπό­τε μην περι­μέ­νεις κανέ­ναν προ­φή­τη να στα­λεί για χάρη σου.»
Εκα­το­ντά­δες συγ­γρα­φείς υψώ­νουν φωνή υπέρ της ελευ­θε­ρί­ας της έκφρα­σης. Yπέ­γρα­ψαν επι­στο­λή για να απο­τρα­πεί η εκτέ­λε­ση παλαι­στί­νιου ποι­η­τή στη Σαου­δι­κή Αρα­βία. Η υπό­θε­ση του 35χρονου Άσραφ Φαγιάντ, που φυλα­κί­στη­κε κατη­γο­ρού­με­νος για απο­κή­ρυ­ξη του Ισλάμ, έχει απα­σχο­λή­σει πλή­θος φορέ­ων και οργανώσεων.
Το Διε­θνές Φεστι­βάλ Λογο­τε­χνί­ας του Βερο­λί­νου διορ­γά­νω­σε καμπά­νια για την απε­λευ­θέ­ρω­ση του καλ­λι­τέ­χνη, ενώ τα Ηνω­μέ­νη Έθνη καλούν την κυβέρ­νη­ση της Σαου­δι­κής Αρα­βί­ας να ανα­στεί­λει τη θανα­τι­κή ποι­νή του Φαγιάντ.

Την προη­γού­με­νη Πέμ­πτη πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­καν σε όλο τον κόσμο πάνω από 121 εκδη­λώ­σεις δια­μαρ­τυ­ρί­ας. Στο βιβλιο­πω­λείο Επί Λέξει της Ακα­δη­μί­ας οι συμπο­λί­τες μας έδι­ναν το δικό τους παρόν μετά από το κάλε­σμα της Εται­ρεί­ας Συγ­γρα­φέ­ων και του Κύκλου Ποιητών.
«Θέλε­τε να προ­στα­τεύ­σε­τε το περι­βάλ­λον; Εξα­φα­νί­στε τις μονο­θεϊ­στι­κές θρη­σκεί­ες. Ή καλύ­τε­ρα, όλες τις θρη­σκεί­ες. Και η φύση θα ανθί­ζει εσα­εί», τόνι­σε στη δική του ομι­λία, ο Δημή­τρης Καλο­κύ­ρης. Πέρα όμως από το πρό­βλη­μα του φανα­τι­σμού και της θρη­σκευ­τι­κής μισαλ­λο­δο­ξί­ας, ο Δημή­τρης Καλο­κύ­ρης ανα­φέρ­θη­κε και στην πολι­τι­κή διά­στα­ση του προ­βλή­μα­τος, καθώς «η ειρω­νεία», όπως τόνι­σε, «είναι ότι τον (ποι­η­τή) έχει κατα­δι­κά­σει μια χώρα που είναι μέλος του Συμ­βου­λί­ου Ανθρω­πί­νων Δικαιω­μά­των του ΟΗΕ (μέλη του οποί­ου είναι επί­σης η Κίνα, η Ρωσία, η Αλγε­ρία κ.ά). Είμα­στε εδώ για να βάλου­με το χέρι στο στό­μα του θηρί­ου, και να βοη­θή­σου­με έναν δημιουρ­γό να συνε­χί­σει να υπάρ­χει ελεύθερος».«Η τέχνη, για να υπάρ­ξει, πρέ­πει να παρα­βιά­ζει το ιερό – πώς όμως να παρα­βιά­σου­με το ιερό χωρίς να γινό­μα­στε κι οι ίδιοι ανί­ε­ροι;», ανα­ρω­τή­θη­κε η Σάρα Θηλυ­κού. «Οι ποι­η­τές δεν τα πάνε καλά με την εξου­σία», παρα­τή­ρη­σε ο Ντί­νος Σιώ­της,  σε δική του παρέμ­βα­ση, ο δημο­σιο­γρά­φος και συγ­γρα­φέ­ας Βαγ­γέ­λης Σακ­κά­τος ανα­φέρ­θη­κε στη δική του εμπει­ρία θρη­σκευ­τι­κής δίω­ξης, καθώς το 1960 ανα­γκά­στη­κε να φύγει από την Ελλά­δα μετά τη δίω­ξη που προ­κά­λε­σε ενα­ντί­ον του η Ιερά Σύνο­δος της Εκκλη­σί­ας της Ελλά­δος για την έκδο­ση του βιβλί­ου «Εισα­γω­γή στην Ιστο­ρία των Θρη­σκευ­μά­των» του Ανα­τόλ Λουνατσάρσκι.
Πριν μιλή­σω με δύο από τους ομι­λη­τές της εκδή­λω­σης με τον τίτλο «Εκτε­λώ­ντας την Ελεύ­θε­ρη Έκφρα­ση»,  τον Στά­θη Γουρ­γου­ρή ποι­η­τή και καθη­γη­τή Συγκρι­τι­κής Λογο­τε­χνί­ας στο Πανε­πι­στή­μιο Columbia και τον ποι­η­τή  Γιώρ­γο Χου­λιά­ρα άκου­γα ξανά και ξανά το Free ASHRAF FAYADH ένα από τα τρα­γού­δια για τον Φαγιάντ που μπο­ρούν του­λά­χι­στον να κολυ­μπούν ελεύ­θε­ρα στον ωκε­α­νό του δια­δι­κτύ­ου. Μια λού­πα και μια φωνή που επα­ναλ­λαμ­βά­νει το αίτη­μα. Δεν χρεια­ζό­μουν τίπο­τε άλλο … πιο επι­βλη­τι­κό και πιο μεγά­λο… “ Για μένα το λοι­πόν το πιο εκπλη­κτι­κό πιο επι­βλη­τι­κό, πιο μυστη­ρια­κό και πιο μεγά­λο, είναι ένας άνθρω­πος που τον μπο­δί­ζουν να βαδί­ζει, είναι ένας άνθρω­πος που τον αλυ­σο­δέ­νου­νε”  έγρα­φε ο Ναζίμ Χικ­μέτ. Τον Φαγιάντ δεν τον εμπο­δί­ζουν απλώς να βαδί­σει , να μιλή­σει. Τον έχουν κατα­δι­κά­σει σε θάνα­το. Στην αιώ­νια σιωπή.

Στά­θης Γουρ­γου­ρής: Η ελευ­θε­ρία της έκφρα­σης δεν είναι αυτονόητη


«Ο ποι­η­τής αυτός είναι ένας  πολι­τι­κός κρα­τού­με­νος » λέει o Στά­θης Γουρ­γου­ρής. «Τα ποί­μα­τά του στη­λι­τεύ­ουν την κοι­νω­νι­κή αδι­κία στη Σαου­δι­κή Αραβία»..

«Την Ημέ­ρα της Κρί­σης, στέ­κο­νται γυμνοί,» Γρά­φει ο Φαγιάντ
Θα μπο­ρού­σε αυτή η παγκό­σμια κινη­το­ποί­η­ση όμως να ασκή­σει την πίε­ση που χρειά­ζε­ται ώστε να αλλά­ξει η απόφαση;

«Είμαι μάλ­λον απαι­σιο­δο­ξος.» απα­ντά ο καθη­γη­τής. «Το καθε­στώς στη Σαου­δι­κή Αρα­βία δεν ασχο­λεί­ται ούτε κατα­νο­εί τέτοιες δια­μαρ­τυ­ρί­ες. Πρέ­πει να σκε­φτού­με και την πολι­τι­κή συγκυ­ρία. Οικο­νο­μι­κά η χώρα βρί­σκε­ται σε δύσκο­λη θέση , υπάρ­χει ο αντα­γω­νι­σμός με το Ιράν και η στά­ση τους σκλη­ραί­νει. θυμη­θεί­τε την εκτέ­λε­ση του σιί­τη κληρικού.»

Η ελευ­θε­ρία της έκφρα­σης περιο­ρί­ζε­ται όμως διε­θνώς, τί έχει να σημειώ­σει πάνω σε αυτό ο κος Γουργουρής;
«Η έννοια της ελευ­θε­ρί­ας της έκφρα­σης βγαί­νει μέσα από τον Δια­φω­τι­σμό .  Δεν θα  περι­μέ­να­με λοι­πόν  από τη Σαου­δι­κή Αρα­βία  να τη σεβα­στεί.  Βλέ­που­με σήμε­ρα όμως πως ακό­μα και στις κοι­νω­νί­ες που γέν­νη­σαν τον Δια­φω­τι­σμό όπως η Γαλ­λία , η ελευ­θε­ρία της έκφρα­σης βάλ­λε­ται μετά τις τρο­μο­κρα­τι­κές επι­θέ­σεις. Δεν είναι αυτο­νό­η­τη έννοια πρέ­πει να ανα­στο­χα­ζό­μα­στε διαρ­κώς και να τη διεκ­δι­κού­με καθημερινά. »

Γιώρ­γος Χου­λιά­ρας: Χωρίς ελευ­θε­ρία δεν υπάρ­χει έκφρα­ση, χωρίς έκφρα­ση δεν υπάρ­χει ελευθερία

«Η υπό­θε­ση Φαγιάντ μας αφο­ρά άμε­σα» τονί­ζει ο ποι­η­τής  Γιώρ­γος Χου­λιά­ρας. «Είμα­στε μια χώρα που έζη­σε μετά τον παγκό­σμιο πόλε­μο έναν εμφύ­λιο και μετά μια δικτα­το­ρία» . Ο ποι­η­τής σημειώ­νει πως ο Φαγιάντ εκτός από την ποί­η­ση του είναι ο ίδιος εικα­στι­κός καλ­λι­τέ­χνης και επι­με­λη­τής εκθέ­σε­ων. Πώς αξιο­λο­γεί ο ίδιος την ποί­η­σή του ; «Αν και σε αυτές τις περι­πτώ­σεις μας αφο­ρά δευ­τε­ρευό­ντως η αξία του έργου εδώ έχου­με μια περί­πτω­ση εμπνευ­σμέ­νου ποι­η­τή. Το εμβλη­μα­τι­κό στοι­χείο της προ­σφυ­γιάς δίνει δύνα­μη στα ποι­ή­μα­τά του» και κατα­λή­γει «Χωρίς ελευ­θε­ρία δεν υπάρ­χει έκφρα­ση, χωρίς έκφρα­ση δεν υπάρ­χει ελευθερία»

Άσραφ Φαγιάντ
Ο τελευ­ταί­ος της σει­ράς των απο­γό­νων των προσφύγων
Από­δο­ση Γιώρ­γος Χουλιάρας

Προ­κα­λείς δυσπε­ψία σε όλο τον κόσμο και μερι­κά άλλα προβλήματα.
Μην ανα­γκά­ζεις το έδα­φος να κάνει εμετό
Και μεί­νε κοντά του, πολύ κοντά του.
Ένα κάταγ­μα που δεν θεραπεύεται.
Ένα κλά­σμα που δεν επιλύεται
Ούτε προ­στί­θε­ται στους άλλους αριθμούς.
Για­τί δημιουρ­γείς κάποια σύγ­χυ­ση στις παγκό­σμιες στατιστικές.

Να είσαι πρό­σφυ­γας σημαί­νει να στέ­κε­σαι στο τέλος της ουράς
Για να σου δώσουν ένα κλά­σμα μιας χώρας.
Ο παπ­πούς σου συνή­θι­ζε να στέ­κε­ται χωρίς να ξέρει για ποιον λόγο.
Και το κλά­σμα είσαι εσύ.
Η χώρα: μια ταυ­τό­τη­τα που βάζεις στο πορ­το­φό­λι με τα λεφτά σου.
Τα λεφτά: κομ­μά­τια χαρ­τί με εικό­νες ηγετών.
Εικό­νες: παίρ­νουν τη θέση σου μέχρι να επιστρέψεις.
Επι­στρο­φή: ένα μυθι­κό ον που εμφα­νί­ζε­ται στις ιστο­ρί­ες του παπ­πού σου.
Εδώ ολο­κλη­ρώ­νε­ται το πρώ­το μάθημα.
Το μάθη­μα σού μετα­φέ­ρε­ται ώστε να μάθεις το δεύ­τε­ρο μάθη­μα, που είναι «εσύ
τι σημαί­νεις;»

Την Ημέ­ρα της Κρί­σης, στέ­κο­νται γυμνοί,
Και εσύ κολυ­μπάς στα από­νε­ρα ραγι­σμέ­νων σωλή­νων αποχέτευσης.
Ξυπό­λυ­τος – που είναι υγιές για τα πόδια
Αλλά  ανθυ­γιει­νό για το έδαφος.

Για χάρη σου θα στη­θούν εξέ­δρες και θα οργα­νω­θούν συνέδρια
Και οι εφη­με­ρί­δες θα γρά­ψουν για εσέ­να έτσι όπως πρέπει.
Μια νέα φόρ­μου­λα ανα­πτύ­χθη­κε για την εξά­λει­ψη κάθε δύστρο­πης βρομιάς
Και μόνον στο μισό κόστος.
Σπεύ­σε να αγο­ρά­σεις τη μισή ποσότητα.
Για­τί η έλλει­ψη νερού είναι οξύτατη.

Σοβα­ρές διαπραγματεύσεις
Διε­ξά­γο­νται ώστε να σου δια­τε­θεί δωρε­άν στά­χτη για να μην πνιγείς
Χωρίς να επη­ρε­ά­ζε­ται το δικαί­ω­μα των δέντρων να ζουν στη Γη.
Μάθε πώς να μη χρη­σι­μο­ποιείς μεμιάς όλη τη στά­χτη που σου παρέχεται.

Σου δίδα­ξαν πώς να ανα­ση­κώ­νεις το κεφά­λι σου
Ώστε να μη μπο­ρείς να δεις τη βρο­μιά στο έδαφος.
Σου δίδα­ξαν ότι η μητέ­ρα σου είναι η Γη.
Και ο πατέ­ρας σου;
Τον ψάχνεις για να επι­βε­βαιώ­σεις την κατα­γω­γή σου.
Σου δίδα­ξαν ότι τα δάκρυά σου απο­τε­λούν εξω­φρε­νι­κή απώ­λεια νερού.
Και το νερό … όπως ξέρεις!

Αύριο,
Είναι μια καλή ιδέα να απαλ­λα­γού­με από εσένα,
Για­τί η Γη θα φαι­νό­ταν καλύ­τε­ρη χωρίς εσένα.
Τα παι­διά είναι σαν σπουργίτια,
Αλλά δεν χτί­ζουν φωλιές σε νεκρά δέντρα.
Και η υπη­ρε­σία του ΟΗΕ δεν είναι αρμό­δια για δενδροφύτευση.

Χρη­σι­μο­ποί­η­σε τον εαυ­τό σου όπως μια κάρ­τα διαπραγμάτευσης,
Όπως ένα κομ­μά­τι χαρ­τί με ένα ποί­η­μα πάνω του, ένα κομ­μά­τι χαρ­τί τουαλέτας,
Ένα κομ­μά­τι χαρ­τί για να ανά­ψει η μητέ­ρα σου τον φούρνο
Και να ψήσει ψωμί.

Η πρό­βλε­ψη καιρού:
Ο ήλιος κλι­νή­ρης για­τί έχει πυρετό.

Τα κόκ­κα­λα, ντυ­μέ­να με σάρ­κα και έπει­τα με δέρμα.
Το δέρ­μα βρο­μί­ζει και βγά­ζει μια απαί­σια μυρουδιά.
Το δέρ­μα καί­γε­ται και επη­ρε­ά­ζε­ται από υπερ­φυ­σι­κούς παράγοντες.
Πάρε τον εαυ­τό σου για παράδειγμα.

Μην εγκα­τα­λεί­πεις την ελπίδα.
Πάρε θάρ­ρος από την εξο­ρία από την οποία διαφεύγεις!
Πρό­κει­ται για εντα­τι­κή εκπαί­δευ­ση για μια ζωή στην Κόλαση
Και στις σκλη­ρές σου συνθήκες.
Θεέ μου, κάπου στη Γη βρί­σκε­ται η Κόλαση;

Οι προ­φή­τες έχουν συνταξιοδοτηθεί
Οπό­τε μην περι­μέ­νεις κανέ­ναν προ­φή­τη να στα­λεί για χάρη σου.
Για χάρη σου, οι παρα­τη­ρη­τές κατα­θέ­τουν ημε­ρή­σιες αναφορές
Και πλη­ρώ­νο­νται υψη­λούς μισθούς.
Τα λεφτά είναι πολύ σημαντικά
Προς χάριν μιας αξιο­πρε­πούς ζωής!

Το φαλά­φελ του Αμπού Σαϊντ είναι εκτε­θει­μέ­νο σε μολύνσεις
Και το ιατρείο ανα­κοι­νώ­νει το τέλος της εκστρα­τεί­ας εμβολιασμού
Οπό­τε μην ανη­συ­χείς μήπως μολυν­θούν τα παι­διά σου
Εφό­σον το ιατρείο παρα­μέ­νει εκεί.

Ζωντα­νή κάλυ­ψη των δια­δι­κα­σιών του δια­γω­νι­σμού καλλονής.
Εκεί­νο το κορί­τσι φαί­νε­ται καλή στο μπι­κί­νι της
Και το άλλο έχει μάλ­λον μεγά­λο πισινό.
Έκτα­κτο δελ­τίο: Ξαφ­νι­κή Αύξη­ση στον Αριθ­μό Θανάτων
Από το Κάπνισμα.
Ο ήλιος εξα­κο­λου­θεί να απο­τε­λεί πηγή φωτός
Και τα αστέ­ρια σε κρυ­φο­κοι­τά­ζουν, για­τί η στέ­γη σου χρειάζεται
Επι­σκευ­ές.

Καβγάς στον σταθ­μό ταξί:
«Δεν έχου­με αρκε­τούς επι­βά­τες για να φύγου­με ακόμη.»
«Μα η γυναί­κα μου είναι έτοι­μη να γεννήσει.»

«Είναι η δέκα­τη γέν­να της. Τίπο­τε δεν έχει μάθει; Υπάρ­χουν εκθέ­σεις που προει­δο­ποιούν για τυχαία αύξη­ση πλη­θυ­σμού. Τυχαία – αυτή είναι η λέξη που έψα­χνα τόσον και­ρό. Ζού­με σε έναν τυχαίο κόσμο. Πολ­λα­πλα­σια­ζό­μα­στε και τα παι­διά μας στέ­κο­νται γυμνά. Πηγές έμπνευ­σης για κινη­μα­το­γρα­φι­στές ή για συζη­τή­σεις στρογ­γυ­λής τρα­πέ­ζης στις συνα­ντή­σεις μεγά­λων χωρών. Είμα­στε μικροί άνθρω­ποι αλλά δεν μπο­ρούν να ζήσουν χωρίς εμάς. Για χάρη μας κτή­ρια έχουν καταρ­ρεύ­σει και κάποιοι σιδη­ρο­δρο­μι­κοί σταθ­μοί έχουν ανα­τι­να­χθεί. Το σίδε­ρο σκου­ριά­ζει. Για χάρη μας υπάρ­χουν πολ­λά μηνύ­μα­τα με εικό­νες. Είμα­στε ηθο­ποιοί που δεν πληρώνονται.

Ο ρόλος μας είναι να στε­κό­μα­στε εξί­σου γυμνοί όπως όταν μας γέν­νη­σαν οι μανά­δες μας, όπως όταν μας γέν­νη­σε η Γη, όπως όταν μας γέν­νη­σαν τα ενη­με­ρω­τι­κά δελ­τία και οι πολυ­σέ­λι­δες εκθέ­σεις και τα χωριά που συνο­ρεύ­ουν με εποι­κι­σμούς και τα κλει­διά που κου­βα­λά ο παπ­πούς μου.

Ο φτω­χός μου ο παπ­πούς δεν ήξε­ρε ότι είχαν αλλά­ξει οι κλει­δα­ριές. Παπ­πού μου, μακά­ρι οι πόρ­τες που ανοί­γουν με ηλε­κτρο­νι­κές κάρ­τες να σε βρί­ζουν και μακά­ρι τα νερά των λυμά­των που δια­τρέ­χουν τον τάφο σου να σε βρί­ζουν. Μακά­ρι να σε βρί­ζει ο ουρα­νός και χωρίς βρο­χή. Δεν πει­ρά­ζει, τα κόκ­κα­λά σου δεν μπο­ρούν να μεγα­λώ­σουν κάτω από το χώμα, οπό­τε το χώμα είναι ο λόγος που δεν ξαναμεγαλώνουμε.
   Παπ­πού, θα πάρω τη θέση σου την Ημέ­ρα της Κρί­σης, για­τί τα ιδιω­τι­κά σημεία του σώμα­τός μου δεν αγνο­ούν την κάμερα.

   Επι­τρέ­πε­ται η φωτο­γρά­φι­ση την Ημέ­ρα της Κρίσης;
   Παπ­πού, στέ­κο­μαι γυμνός κάθε μέρα χωρίς καμία Κρί­ση, χωρίς κανείς να χρειά­ζε­ται να ξοδέ­ψει το καλό του χαρ­τί, για­τί έχω στα­λεί ως προ­πο­μπός. Είμαι το πεί­ρα­μα της Κόλα­σης στον πλα­νή­τη Γη.

   Της Κόλα­σης που ετοι­μά­στη­κε για τους πρόσφυγες.

Στον θάνα­το του Ashraf Fayadh
Της Ελέ­νης Λιντζαροπούλου

Καλά του κάνετε
Η ποι­νή του άξια λόγου είναι
Καλά του κάνε­τε του ποιητή
Να τον σκοτώσετε
Έτσι μονά­χα θα πυροδοτήσετε
Τα γεγο­νό­τα
Κι έτσι μονάχα
Θα τον καταδικάσετε
Στην αιω­νιό­τη­τα
Ξέρε­τε πόσοι θα λαχτα­ρού­σαν την τύχη του;
Όμως δεν καταδικάζονται
Για­τί δεν είναι όλοι ποιητές,
Κι ας γρά­φουν ποίηση.
0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted