Θυμά­ται και ορα­μα­τί­ζε­ται ο φίλ­τα­τος Νίκος Μητσιά­λης με αφορ­μή την στα­θε­ρή πορεία φθο­ράς, που μαστί­ζει την πόλη και το νησί της Κέρ­κυ­ρας. Φθο­ρά, που δεν είναι ξένη και για άλλες περιο­χές της χώρας παρ’ όλες τις θριαμ­βο­λο­γί­ες κυβέρ­νη­σης και παπα­γα­λα­κί­ων για πρό­ο­δο και ανάπτυξη…

Κέντρο του προ­βλη­μα­τι­σμού του Νίκου είναι η συσπεί­ρω­ση και η ενερ­γο­ποί­η­ση των πολι­τών, που απο­τε­λεί την μόνη δύνα­μη δια­κο­πής της κατα­στρο­φι­κής πορεί­ας φυσι­κού και δομη­μέ­νου τοπί­ου με ολέ­θριες συνέ­πειες στην κοι­νω­νι­κή συμπε­ρι­φο­ρά των πολιτών…

Στις 24 Μάη του 1976 στην αίθου­σα της Ομο­σπον­δί­ας Επαγ­γελ­μα­τιών-Βιο­τε­χνών, έγι­νε η συνά­ντη­ση του Εργα­τι­κού Κέντρου με τον Ιάκω­βο Πρω­το­ψάλ­τη, της Ένω­σης Γεωρ­γι­κών Συνε­ται­ρι­σμών με το Τάσο Ζυμά­ρη, της Ομο­σπον­δί­ας Επαγ­γελ­μα­τιών-Βιο­τε­χνών με τον Νίκο Μητσιά­λη και το Σύλ­λο­γο Διπλω­μα­τού­χων Μηχα­νι­κών με το Σπύ­ρο Στο­γιάν­νο. Εξου­σιο­δο­τη­μέ­νοι από τα διοι­κη­τι­κά τους συμ­βού­λια προ­χώ­ρη­σαν στη σύστα­ση της Επι­τρο­πής Αντι­με­τώ­πι­σης Κερ­κυ­ραϊ­κών Προ­βλη­μά­των (Ε.Α.ΚΕ.Π).

Η δια­συλ­λο­γι­κή αυτή επι­τρο­πή θεω­ρή­θη­κε ανα­γκαία προ­κει­μέ­νου να αντι­με­τω­πι­στούν αγω­νι­στι­κά καί­ρια κερ­κυ­ραϊ­κά προ­βλή­μα­τα. Στην Ε.Α.ΚΕ.Π εντά­χθη­καν και άλλες ενώ­σεις και σωμα­τεία όπως η Ιατρο­χει­ρουρ­γι­κή Εται­ρία, η Ένω­ση Λει­τουρ­γών Μέσης Εκπαί­δευ­σης, ο Σύλ­λο­γος Δασκά­λων, ο Σύλ­λο­γος Φρο­ντι­στών Μέσης Εκπαί­δευ­σης, η Καλ­λι­τε­χνι­κή Λέσχη και η Καλ­λι­τε­χνι­κή Σκηνή.

Η Απρι­λια­νή χού­ντα είχε δώσει δικαιώ­μα­τα στους εκλε­κτούς της μεγα­λο­ξε­νο­δό­χους να μαντρώ­σουν τις ακτές ως ιδιό­κτη­τες αυλές τους. Το άνοιγ­μα των ακτών ήταν μια από τις πρώ­τες μάχες της Ε.Α.ΚΕ.Π και πάντα σε συνερ­γα­σία με τους τοπι­κούς κατοί­κους. Ακο­λού­θη­σαν και άλλες δρά­σεις για το πολε­ο­δο­μι­κό, τα σχο­λι­κά κτί­ρια κ.λπ.

Στη συνε­δρί­α­ση της Ε.Α.ΚΕ.Π που πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­κε στις 30 Ιου­νί­ου του ’76 συζη­τή­θη­καν οι πλη­ρο­φο­ρί­ες για την απο­μά­κρυν­ση των Φυλα­κών Ανη­λί­κων του Βίδο. Παράλ­λη­λα κυκλο­φό­ρη­σαν “φήμες” για την του­ρι­στι­κή αξιο­ποί­η­ση της νησί­δας μετά την ορι­στι­κή κατάρ­γη­ση των φυλακών.

Τελι­κά η “βόμ­βα” έσκα­σε με την από­φα­ση της Νεο­δη­μο­κρα­τι­κής κυβέρ­νη­σης του Κων­στα­ντί­νου Καρα­μαν­λή, η οποία ανα­κοι­νώ­θη­κε από τον τότε ΓΓ του ΕΟΤ Τζαν­νή Τζαν­νε­τά­κη, αξιο­λο­γώ­ντας το ξεπού­λη­μα Βίδο ως “του­ρι­στι­κή αξιο­ποί­η­ση της νήσου” από τον Σαου­δα­ρα­βι­κό επεν­δυ­τι­κό όμι­λο του Adnan Khashoggi.

Τυπώ­θη­καν αφί­σες και φυλ­λά­δια με ενη­με­ρω­τι­κά κεί­με­να προ­κει­μέ­νου να φθά­σουν σε κάθε γωνιά του νησιού και σε κάθε τόπο εργα­σί­ας. Αυτό το ανέ­λα­βαν οι σύλ­λο­γοι μέλη της Ε.Α.ΚΕ.Π, ανά­λο­γα με τον χώρο που εκπρο­σω­πού­σε ο καθένας. 

Η μεγά­λη μάχη δόθη­κε με απερ­γία που κήρυ­ξε το Εργα­τι­κό Κέντρο και η Ομο­σπον­δία Επαγ­γελ­μα­το­βιο­τε­χνών. Ακο­λού­θη­σε μεγα­λειώ­δη συγκέ­ντρω­ση μέσα και έξω από το κινη­μα­το­γρά­φο “Παλ­λάς” που οργά­νω­σε η Ε.Α.ΚΕ.Π και πορεία. Αυτός ο παγκερ­κυ­ραϊ­κός ξεση­κω­μός ακύ­ρω­σε ορι­στι­κά το αποι­κια­κό ξεπούλημα.

Πριν από μισό ακρι­βώς αιώ­να ήταν δυνα­τόν να πραγ­μα­το­ποιού­νται δια­συλ­λο­γι­κές αγω­νι­στι­κές συσπει­ρώ­σεις με συμ­με­το­χή ακό­μα και δευ­τε­ρο­βάθ­μιων σωμα­τεί­ων για τη προ­βο­λή και την επί­λυ­ση προβλημάτων. 

Σήμε­ρα, σε μια Κέρ­κυ­ρα που καταρ­ρέ­ει, παράλ­λη­λα και με την αλλοί­ω­ση του φυσι­κού τοπί­ου της, επι­κρα­τεί αδια­φο­ρία με μόνο ενδια­φέ­ρον εκεί­νο της αύξη­σης του αριθ­μού των επι­σκε­πτών, οι οποί­οι κάποια στιγ­μή δεν θα έχουν ούτε και το απα­ραί­τη­το νερό για τις καθη­με­ρι­νές ανά­γκες τους. 

Η Κέρ­κυ­ρα “μας”, μια υπέ­ρο­χη καλ­λο­νή, που φου­σκώ­νει τσέ­πες με χρή­μα, πολύ χρή­μα, παρα­τη­μέ­νη, βρώ­μι­κη, ασφυ­κτιά σε μια ζού­γκλα τρα­πε­ζο­κα­θι­σμά­των και κυκλο­φο­ρια­κού αλα­λούμ σε δρό­μους παγί­δες. Με ερει­πω­μέ­να τα εμβλη­μα­τι­κά της κτί­ρια-μνη­μεία, και παρά την αφό­ρη­τη κατά­ντια της, δια­τη­ρεί ακό­μα τη παλιά γοη­τεία της. Ίσως μια νέα εκδο­χή της Ε.Α.ΚΕ.Π στη σημε­ρι­νή πραγ­μα­τι­κό­τη­τα να ήταν απαραίτητη… 

Θυμά­ται και ορα­μα­τί­ζε­ται ο φίλτατος 

Νίκος Μητσιά­λης με
αφορ­μή την στα­θε­ρή πορεία φθο­ράς, που μαστί­ζει την πόλη και το νησί της Κέρκυρας.
Φθο­ρά, που δεν είναι ξένη και για άλλες περιο­χές της χώρας παρ’ όλες τις θριαμβολογίες
κυβέρ­νη­σης και παπα­γα­λα­κί­ων για πρό­ο­δο και ανάπτυξη…

Κέντρο του προ­βλη­μα­τι­σμού του Νίκου είναι η συσπεί­ρω­ση και
η ενερ­γο­ποί­η­ση των πολι­τών, που απο­τε­λεί την μόνη δύνα­μη δια­κο­πής της καταστροφικής
πορεί­ας φυσι­κού και δομη­μέ­νου τοπί­ου με ολέ­θριες συνέ­πειες στην κοινωνική
συμπε­ρι­φο­ρά των πολιτών…

Στις 24 Μάη του 1976 στην αίθου­σα της Ομοσπονδίας
Επαγ­γελ­μα­τιών-Βιο­τε­χνών, έγι­νε η συνά­ντη­ση του Εργα­τι­κού Κέντρου με τον Ιάκωβο
Πρω­το­ψάλ­τη, της Ένω­σης Γεωρ­γι­κών Συνε­ται­ρι­σμών με το Τάσο Ζυμά­ρη, της
Ομο­σπον­δί­ας Επαγ­γελ­μα­τιών-Βιο­τε­χνών με τον Νίκο Μητσιά­λη και το Σύλλογο
Διπλω­μα­τού­χων Μηχα­νι­κών με το Σπύ­ρο Στο­γιάν­νο. Εξου­σιο­δο­τη­μέ­νοι από τα
διοι­κη­τι­κά τους συμ­βού­λια προ­χώ­ρη­σαν στη σύστα­ση της Επι­τρο­πής Αντιμετώπισης
Κερ­κυ­ραϊ­κών Προ­βλη­μά­των (Ε.Α.ΚΕ.Π).

Η δια­συλ­λο­γι­κή αυτή επι­τρο­πή θεω­ρή­θη­κε αναγκαία
προ­κει­μέ­νου να αντι­με­τω­πι­στούν αγω­νι­στι­κά καί­ρια κερ­κυ­ραϊ­κά προ­βλή­μα­τα. Στην
Ε.Α.ΚΕ.Π εντά­χθη­καν και άλλες ενώ­σεις και σωμα­τεία όπως η Ιατροχειρουργική
Εται­ρία, η Ένω­ση Λει­τουρ­γών Μέσης Εκπαί­δευ­σης, ο Σύλ­λο­γος Δασκά­λων, ο Σύλλογος
Φρο­ντι­στών Μέσης Εκπαί­δευ­σης, η Καλ­λι­τε­χνι­κή Λέσχη και η Καλ­λι­τε­χνι­κή Σκηνή.

Η Απρι­λια­νή χού­ντα είχε δώσει δικαιώ­μα­τα στους εκλεκτούς
της μεγα­λο­ξε­νο­δό­χους να μαντρώ­σουν τις ακτές ως ιδιό­κτη­τες αυλές τους. Το
άνοιγ­μα των ακτών ήταν μια από τις πρώ­τες μάχες της Ε.Α.ΚΕ.Π και πάντα σε
συνερ­γα­σία με τους τοπι­κούς κατοί­κους. Ακο­λού­θη­σαν και άλλες δρά­σεις για το
πολε­ο­δο­μι­κό, τα σχο­λι­κά κτί­ρια κ.λπ.

Στη συνε­δρί­α­ση της Ε.Α.ΚΕ.Π  που πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­κε στις 30 Ιου­νί­ου του ΄76
συζη­τή­θη­καν οι πλη­ρο­φο­ρί­ες για την απο­μά­κρυν­ση των Φυλα­κών Ανη­λί­κων του Βίδο.
Παράλ­λη­λα κυκλο­φό­ρη­σαν «φήμες» για την του­ρι­στι­κή αξιο­ποί­η­ση της νησί­δας μετά
την ορι­στι­κή κατάρ­γη­ση των φυλακών.

Τελι­κά η «βόμ­βα» έσκα­σε με την από­φα­ση της
Νεο­δη­μο­κρα­τι­κής κυβέρ­νη­σης του Κων­στα­ντί­νου Καρα­μαν­λή, η οποία ανα­κοι­νώ­θη­κε από
τον τότε ΓΓ του ΕΟΤ Τζαν­νή Τζαν­νε­τά­κη, αξιο­λο­γώ­ντας το ξεπού­λη­μα Βίδο ως
«του­ρι­στι­κή αξιο­ποί­η­ση της νήσου» από τον Σαου­δα­ρα­βι­κό επεν­δυ­τι­κό όμι­λο του
Adnan Khashoggi.

Τυπώ­θη­καν αφί­σες και φυλ­λά­δια με ενη­με­ρω­τι­κά κείμενα
προ­κει­μέ­νου να φθά­σουν σε κάθε γωνιά του νησιού και σε κάθε τόπο εργα­σί­ας. Αυτό
το ανέ­λα­βαν οι σύλ­λο­γοι μέλη της Ε.Α.ΚΕ.Π, ανά­λο­γα με τον χώρο που εκπροσωπούσε
ο καθένας. 

Η μεγά­λη μάχη δόθη­κε με απερ­γία που κήρυ­ξε το Εργατικό
Κέντρο και η Ομο­σπον­δία Επαγ­γελ­μα­το­βιο­τε­χνών. Ακο­λού­θη­σε μεγα­λειώ­δη συγκέντρωση
μέσα και έξω από το κινη­μα­το­γρά­φο «Παλ­λάς» 
που οργά­νω­σε η Ε.Α.ΚΕ.Π και πορεία. Αυτός ο παγκερ­κυ­ραϊ­κός ξεσηκωμός
ακύ­ρω­σε ορι­στι­κά το αποι­κια­κό ξεπούλημα.

Πριν από μισό ακρι­βώς αιώ­να ήταν δυνα­τόν να
πραγ­μα­το­ποιού­νται δια­συλ­λο­γι­κές αγω­νι­στι­κές συσπει­ρώ­σεις με συμ­με­το­χή ακό­μα και
δευ­τε­ρο­βάθ­μιων σωμα­τεί­ων για τη προ­βο­λή και την επί­λυ­ση προβλημάτων. 

Σήμε­ρα, σε μια Κέρ­κυ­ρα που καταρ­ρέ­ει, παράλ­λη­λα και με
την αλλοί­ω­ση του φυσι­κού τοπί­ου της, επι­κρα­τεί αδια­φο­ρία με μόνο ενδιαφέρον
εκεί­νο της αύξη­σης του αριθ­μού των επι­σκε­πτών, οι οποί­οι κάποια στιγ­μή δεν θα
έχουν ούτε και το απα­ραί­τη­το νερό για τις καθη­με­ρι­νές ανά­γκες τους. 

Η Κέρ­κυ­ρα «μας», μια υπέ­ρο­χη καλ­λο­νή, που φουσκώνει
τσέ­πες με χρή­μα, πολύ χρή­μα, παρα­τη­μέ­νη, βρώ­μι­κη, ασφυ­κτιά σε μια ζούγκλα
τρα­πε­ζο­κα­θι­σμά­των και κυκλο­φο­ρια­κού αλα­λούμ σε δρό­μους παγί­δες. Με ερειπωμένα
τα εμβλη­μα­τι­κά της κτί­ρια-μνη­μεία, και παρά την αφό­ρη­τη κατά­ντια της, διατηρεί
ακό­μα τη παλιά γοη­τεία της. Ίσως μια νέα εκδο­χή της Ε.Α.ΚΕ.Π στη σημερινή
πραγ­μα­τι­κό­τη­τα να ήταν απαραίτητη…