Οχι, απάνησε πρόσφατα η κυβέρνηση του Καναδά … Δεν μας διευκρίνισε βέβαια, πώς μπορεί να ζήσει ο άνθρωπος χωρίς νερό….Στον πλανήτη γη, ένα δισεκατομμύριο διακόσια εκατομμύρια άνθρωποι δεν έχουν πρόσβαση σε πόσιμο νερό… Την ίδια ώρα, που ο μέσος Καλιφορνέζος καταναλώνει καθημερινά περί τα 2000 λίτρα νερού (όλα μαζί, πόσιμο, πότισμα, γκαζόν, πισίνα κ.λ.π.), που τα θεωρεί ζωτικά… Κι ‘αν μάλιστα λάβουμε υπόψη μας ότι στην απατηλή εικόνα του μέσου όρου συμπεριλαμβάνονται και χιλιάδες άστεγοι Καλιφορνέζοι, τότε το χάος, που χωρίζει τις …μάζες από τους … εκλεκτούς γίνεται κυριολεκτικά χαώδες.
Το νερό, λοιπόν, μπαίνει και αυτό στη λίστα των αγαθών, που ο σύγχρονος φιλελευθερισμός τα κατατάσσει ως προϊόντα. Ηδη στην ….πρωτοπόρο από εποχής Πινοσέτ νεοφιλελεύθερη Χιλή, μεγάλο μέρος των δημόσιων πηγών νερού έχουν ιδιωτικοποιηθεί ενώ τεράστιες ποσότητες νερού -μαζί και οι πηγές του- ρυπαίνονται σημαντικά και συστηματικά με σκοπό την επεξεργασία εξορύξιμων μετάλλων, ιδίως του χαλκού. Με τον χαρακτηρισμό λοιπόν του νερού ως προϊόντος, ένας λαμπρός … αιώνας “επενδύσεων” ετοιμάζεται. Αγριας, δηλαδή, εκμετάλλευσης για την ζωτικότερη μετά το ατμοσφαιρικό οξυγόνο ανάγκη του ανθρώπινου οργανισμού, που ασφαλώς θα οδηγήσει και σε μερικούς …πολυπόθητους (για πολλούς λόγους) πολέμους. Θα επιβεβαιωθεί λοιπόν για πολλοστή φορά, το Οργουελικόν, πως: Ολα τα ζώα είναι ίσα αλλά μερικά είναι πιο ίσα… Θα επιβεβαιωθεί και θα θριαμβεύει, όσο ο πολίτης θα παραμένει σιωπηρά αλλοτροιωμένος… Αλλοτροίωση για την οποία δεν είναι άμοιροι ευθύνης λογής-λογής καθοδηγητές του, που στο όνομα της επαναστατικής καθαρότητας πετούν στον καιάδα της …ρεφορμιστικής περιφρόνησης και υποτίμησης, σημαντικά οικουμενικά ζητήματα, καθοριστικά για την ίδια την επιβίωση του ανθρώπινου είδους και του πλανήτη γενικότερα…