Γρίππη Η1Ν1: Η αρχή της πρόληψης μπορεί να οδηγεί στον αυταρχισμό - Φαιακία

Γρίππη Η1Ν1: Η αρχή της πρόληψης μπορεί να οδηγεί στον αυταρχισμό

Στις 13 Ιανουα­ρί­ου το Εθνι­κό Ιδρυ­μα για την Υγεία και την Ιατρι­κή Ερευ­να της Γαλ­λί­ας (INSERM) κήρυ­ξε το τέλος της επι­δη­μί­ας της γρίπ­πης. Μαζί σφύ­ρι­ξε και το τέλος του συνα­γερ­μού πανι­κού, που συνό­δευ­σε -όχι ερή­μην της ιατρι­κής κοι­νό­τη­τας- την κοι­νω­νία, που χρε­ω­μέ­νη με μερι­κά δις. ευρώ (προ­ε­τοι­μα­σία κέντρων εμβο­λια­σμού και ξέφρε­νος ρυθ­μός αγο­ράς εμβο­λί­ων) απο­χαι­ρε­τά την πιο οργα­νω­μέ­νη από­πει­ρα μαζι­κής καλ­λιέρ­γειας υστε­ρί­ας.
Μαζί με το τέλος του συνα­γερ­μού αρχί­ζει να αρθρώ­νε­ται και ο κοι­νω­νι­κός απο­λο­γι­στι­κός λόγος των δια­νοη­τών. Ανά­με­σά τους ο Γάλ­λος φιλό­σο­φος Φραν­σουά Εβαλντ* ανα­λύ­ει στην Monde την δια­χεί­ρι­ση της κρί­σης από μεριάς κρά­τους, που κατη­γο­ρεί­ται μαζι­κά για υπερ­βο­λι­κή απο­τί­μη­ση του πραγ­μα­τι­κού κιν­δύ­νου. Οι πολι­τι­κές, λέει ο Γάλ­λος δια­νοη­τής, χει­ρί­ζο­νται τον αντι­κει­με­νι­κό κίν­δυ­νο αλλά και τον υπο­κει­με­νι­κό φόβο, που γεν­νιέ­ται στο συλ­λο­γι­κό φαντα­σια­κό. Η αρχή της πρό­λη­ψης, που ενσω­μα­τώ­νε­ται στα σύγ­χρο­να συντάγ­μα­τα ως κοι­νω­νι­κή υπο­χρέ­ω­ση του κρά­τους, μπο­ρεί στα χέρια των κυβερ­νώ­ντων και των οργά­νων τους να μετα­τρα­πούν σε μηχα­νι­σμούς εξα­να­γκα­σμού. Η δια­λε­κτι­κή της κοι­νω­νι­κής φρο­ντί­δας πρέ­πει να δια­χέ­ει την από­φα­ση στο επί­πε­δο του ατό­μου.
Οι δια­νοη­τές του 18ου αιώ­να, συνε­χί­ζει ο Φ. Εβαλντ, τόνι­ζαν, ότι οι σωστές απο­φά­σεις πρέ­πει να είναι απε­λευ­θε­ρω­μέ­νες από συναι­σθη­μα­τι­κές φορ­τί­σεις, Βιώ­νου­με, μία δια­φο­ρε­τι­κή δια­χεί­ρι­ση των συναι­σθη­μά­των και ιδιαί­τε­ρα του φόβου, που μπο­ρεί να δημιουρ­γή­σει μία μόνι­μη κατά­στα­ση έκτα­κτης ανά­γκης… Κατά κάποιο τρό­πο, οι τιμές των εμβο­λί­ων είναι οι τιμές της ελευ­θε­ρί­ας των ανθρώ­πων…
Ασφα­λώς το σημεί­ω­μα αυτό δεν επι­διώ­κει να εξα­ντλή­σει το ζήτη­μα. Απλά να το θίξει… Ο υπο­γρα­φό­με­νος -λόγω της ιατρι­κής του ιδιό­τη­τας- βρέ­θη­κε και αυτός στο επί­κε­ντρο της σύγκρου­σης, της αμφι­θυ­μί­ας και της αμφι­σβή­τη­σης. Η ΦΑΙΑΚΙΑ δεν είναι ό χώρος ανά­πτυ­ξης ενός ολο­κλη­ρω­μέ­νου ιατρι­κού-επι­στη­μο­νι­κού δια­λό­γου για το θέμα… Δεν έχει καν σημα­σία ή προ­τε­ραιό­τη­τα αυτό το ζήτη­μα. Επι­θυ­μού­με να κατα­θέ­σου­με την ένστα­σή μας για το κλί­μα μαζι­κού εκφο­βι­σμού, που ορι­σμέ­νοι επι­χεί­ρη­σαν. Ακού­στη­καν αφο­ρι­σμοί, εφά­μιλ­λοι ακραί­ων ιδε­ο­λο­γι­κό­μορ­φων συγκρού­σε­ων αφό­ρη­του δογ­μα­τι­σμού. «Κάθε επι­φύ­λα­ξη για το εμβό­λιο, μας γυρί­ζει στην επο­χή πριν τον Παστέρ»… Με αυτό το ισο­πε­δω­τι­κό επι­χεί­ρη­μα έξω από όρους, συν­θή­κες και χρό­νο, “συνέ­τρι­ψε” νεα­ρός συνά­δελ­φος τις επι­φυ­λά­ξεις μου για την απο­τί­μη­ση του κιν­δύ­νου…
Για πολ­λο­στή φορά επι­βε­βαιώ­νε­ται, ότι ο δογ­μα­τι­σμός δεν είναι εργα­λείο της επι­στή­μης ούτε της κοι­νω­νιο­λο­γί­ας, ούτε και της ιατρι­κής. Αντί­θε­τα, υπό όρους παγκο­σμιο­ποί­η­σης, η επι­στη­μο­νι­κή ηθι­κή και η αυτε­ξου­σιό­τη­τα των λει­τουρ­γών της υγεί­ας γίνο­νται κεφα­λαιώ­δη ζητή­μα­τα για την πολι­τι­κή της δημό­σιας υγεί­ας αλλά και για την «υγεία» της ίδιας της κοι­νω­νί­ας…
____________
* Le mensuel, no 1, Φεβρουά­ριος 2010, σ. 58-59
0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
1 Comment
Oldest
Newest Most Voted

Επι­δί­ω­ξη και ανά­γκη ίσως, της εξου­σί­ας, ιδιαί­τε­ρα της αυταρ­χι­κής εξου­σί­ας, της περι­στο­λής εκεί που δεν παίρ­νει του οικο­νο­μι­κού και κοι­νω­νι­κού κόστους της εργα­σί­ας, είναι να εξα­ντλεί κάθε δυνα­τό­τη­τα κατα­στο­λής, ακό­μα να ανα­κα­λύ­πτει και να εφευ­ρί­σκει νέες μορ­φές κατα­στο­λής και εξα­πά­τη­σης των λαϊ­κών μαζών.
Ο Γάλ­λος φιλό­σο­φος έχει από­λυ­το δίκιο. Θα ήταν μια απο­τυ­χη­μέ­νη, ανα­πο­τε­λε­σμα­τι­κή εξου­σία αν δεν εκμε­ταλ­λευό­ταν τις δυνα­τό­τη­τες που προ­κα­λεί ο τρό­μος της απώ­λειας της υγεί­ας και του θανά­του, σε όφε­λός της τόσο οικο­νο­μι­κό, όσο και πολι­τι­κό – κοι­νω­νι­κό, φυσι­κά υπέρ των επι­δεί­ξε­ων της.
Συμ­φω­νώ απο­λύ­τως και με την δια­πί­στω­σή σου για τις ανε­πάρ­κειες και την ανα­πο­τε­λε­σμα­τι­κό­τη­τα δογ­μα­τι­κών προ­σεγ­γί­σε­ων του ζητή­μα­τος. Ιδιαί­τε­ρα όμως θέλω να σημειώ­σω την υπε­ρα­πλού­στευ­ση με την οποία πολ­λοί συνά­δελ­φοι, προ­σκεί­με­νοι στον λεγό­με­νο προ­ο­δευ­τι­κό, αρι­στε­ρό ίσως και αντιε­ξου­σια­στι­κό χώρο, κατήγ­γει­λαν τους εμβο­λια­σμούς εν γένει και ουσια­στι­κά την προ­λη­πτι­κή ιατρι­κή, η οποία ιδιαί­τε­ρα στην περί­πτω­ση των ιών στη­ρί­ζε­ται απο­κλει­στι­κά και μόνο στον έγκαι­ρο εμβο­λια­σμό.
Είναι γεγο­νός ότι η ανθρω­πό­τη­τα επι­βί­ω­σε και ανα­πτύ­χθη­κε για πολ­λές δεκά­δες χιλιά­δες χρό­νια πριν την ανα­κά­λυ­ψη των ιών και των εμβο­λί­ων. Είναι επί­σης βέβαιον ότι και χωρίς εμβο­λια­σμούς και με υπο­τυ­πώ­δες σύστη­μα υγεί­ας θα επι­βί­ω­νε επί­σης η ανθρω­πό­τη­τα ακό­μα και αν η επι­δη­μία ήταν σοβα­ρό­τε­ρη από αυτή που απο­δεί­χτη­κε ότι ήταν η Η1Ν1 του 2009. Θα πέθαι­ναν όσοι πέθαι­ναν, αλλά πάντα θα επι­βί­ω­να αυτοί που θα είχαν καλύ­τε­ρες αντο­χές στον συγκε­κρι­μέ­νο ιό.
Είναι γνω­στό, άλλω­στε, ότι και από την πολιο­μυ­ε­λί­τι­δα επι­βί­ω­σε η ανθρω­πό­τη­τα έστω και με εκα­τόμ­βες θυμά­των, θανά­των και ανα­πη­ρί­ας, πριν το γνω­στό εμβό­λιο που έχει πρα­κτι­κά εξα­φα­νί­σει την ασθέ­νεια.
Το εμβό­λιο της πολιο­μυ­ε­λί­τι­δας, όπως και της γρί­πης και κάθε άλλο εμβό­λιο, το παρά­γει η Φαρ­μα­κο­βιο­μη­χα­νία με μονα­δι­κό σκο­πό το κέρ­δος, όπως και κάθε άλλο φάρ­μα­κο ή τεχνο­λο­γι­κή εξέ­λι­ξη στον τομέα των θερα­πειών.
Συμ­φω­νώ από­λυ­τα μαζί σου ότι «…η επι­στη­μο­νι­κή ηθι­κή και η αυτε­ξου­σιό­τη­τα των λει­τουρ­γών της υγεί­ας γίνο­νται κεφα­λαιώ­δη ζητή­μα­τα για την πολι­τι­κή της δημό­σιας υγεί­ας αλλά και για την «υγεία» της ίδιας της κοι­νω­νί­ας…». Αλλά νομί­ζω ότι αυτό απαι­τεί σοβα­ρό­τη­τα και προ­σο­χή και όχι επι­πο­λαιό­τη­τα και υπε­ρα­πλού­στευ­ση.
Το να υιο­θε­τείς συνω­μο­σιο­λο­γι­κές κατα­στά­σεις για να απο­δεί­ξεις και να απο­κα­λύ­ψεις τον πραγ­μα­τι­κά ολέ­θριο ρόλο που παί­ζει η επι­δί­ω­ξη του κέρ­δους από τον τομέα της υγεί­ας, είναι σίγου­ρο ότι θα φέρει αντί­θε­τα απο­τε­λέ­σμα­τα. Πρώ­τα από όλα για­τί κάθε ένας από τους υγειο­νο­μι­κούς εκπαι­δεύ­τη­κε, ακο­λου­θεί, χρη­σι­μο­ποιεί και εφαρ­μό­ζει τα προ­ϊ­ό­ντα και τα δόγ­μα­τα της φαρ­μα­κο­βιο­μη­χα­νί­ας, δηλα­δή της κερ­δο­σκο­πι­κής ιδιω­τι­κής πρω­το­βου­λί­ας. Όταν λοι­πόν χρη­σι­μο­ποιείς αντι­βιο­τι­κά, ή παρεμ­βα­τι­κές προ­σθε­τι­κές θερα­πευ­τι­κές τεχνι­κές, προ­ϊ­ό­ντα 100% της επά­ρα­της φαρ­μα­κο­βιο­μη­χα­νί­ας, χωρίς να καταγ­γέλ­λεις τον εαυ­τό σου για φαύ­λο, πρέ­πει να έχεις σοβα­ρό­τα­τες ενδεί­ξεις για την ακα­ταλ­λη­λό­τη­τα μιας συγκε­κρι­μέ­νης προ­σέγ­γι­σης. Η παρα­δο­χή ότι την φαρ­μα­κο­βιο­μη­χα­νία την εξου­σιά­ζουν οι «νεφε­λίμ» και όχι ψυχροί καπι­τα­λι­στές που το μόνο που τους ενδια­φέ­ρει είναι η μεγι­στο­ποί­η­ση του κέρ­δους, δεν επαρ­κεί για να γίνεις πιστευτός.