Αλήθειες φιλελεύθερης προέλευσης…

Ο Στέ­φα­νος Μάνος λοι­πόν δεν θα μπο­ρού­σε να χαρα­κτη­ρι­σθεί ως … κρυφοαριστερός…
Μόνον χιου­μο­ρι­στι­κή προ­έ­λευ­ση θα μπο­ρού­σε να έχει κάποια τέτοια νύξη… Φιλελεύθερος
με πατέ­ντα και πλού­σιο σχε­τι­κό απο­δει­κτι­κό παρελ­θόν…  Σε κάποιες περι­πτώ­σεις, όμως, η προδιάθεση
ευθυ­κρι­σί­ας τον έφερ­νε σε αντί­θε­ση με τα “παρα­δε­δεγ­μέ­να” της παρά­τα­ξης και τον
κατέ­τασ­σε στους …αιρε­τι­κούς.

Αιρε­τι­κό λοι­πόν το νόη­μα του άρθρου του στα ΝΕΑ, που ασκεί συνολική
δρι­μεία κρι­τι­κή στην κυβέρ­νη­ση ως προς την αντι­με­τώ­πι­ση της πανδημίας…
Εστιά­ζου­με ειδι­κό­τε­ρα στην ανα­φο­ρά του στον υψη­λό αριθ­μό θανά­των, που
κατα­τάσ­σει την χώρα μας -του­λά­χι­στον την προη­γού­με­νη εβδο­μά­δα- στην πρώ­τη θέση θανά­των ανά εκα­τομ­μύ­ριο κατοί­κων…

Σε μία επο­χή γενι­κής συσκό­τι­σης απο­τε­λεί θετι­κό γεγο­νός ή έστω
και απλή ανα­φο­ρά στην ίδια την πραγ­μα­τι­κό­τη­τα, που …επι­με­λώς αποκρύπτεται…

Βέβαια, δεν πρό­κει­ται για λαν­θα­σμέ­νη πολι­τι­κή ενη­μέ­ρω­σης, όπως ο
κ. Μάνος σημειώ­νει… Κατά την γνώ­μη μας τα ΜΜΕ δου­λεύ­ουν “τέλεια” το δού­λε­μά μας…
Όλα τα …παπα­γα­λά­κια, που πανη­γύ­ρι­ζαν στην πρώ­τη φάση (πρώ­το τρί­μη­νο) της πανδημίας
τώρα δια­σκε­δά­ζουν περί­τε­χνα την εικό­να της πραγ­μα­τι­κό­τη­τας. Οι ανα­φο­ρές γενικές,
θολές, στρογ­γυ­λε­μέ­νες, πανι­κο­βάλ­λου­σες και καθη­συ­χα­στι­κές ταυ­τό­χρο­να ώστε να
στο­χεύ­ουν στην σπο­τε­λε­σμα­τι­κό­τε­ρη αδρα­νο­ποί­η­σή μας… Ετσι οι θριαμ­βο­λο­γί­ες  για …ευρω­παϊ­κές πρω­τιές αντι­κα­τα­στά­θη­καν από sic παρα­δο­χές του τύπου: Το σύστημα
σε πίε­ση…, ανη­συ­χη­τι­κές αυξή­σεις…, παρά­τα­ση των υψη­λών δει­κτών… κ.λ.π. Την ίδια
ώρα, που μόνον τα κτί­ρια δεν έχουν καταρ­ρεύ­σει για το ΕΣΥ… Που οι δεί­κτες μας χαρίζουν
θλι­βε­ρές πρω­τιές.. Που η κυβερ­νη­τι­κή πολι­τι­κή αγω­νί­ζε­ται μόνον για την
περι­φρού­ρη­ση της ιδε­ο­λο­γι­κο­πο­λι­τι­κών της αξό­νων ανα­φο­ράς… Που τα υποτιθέμενα
μέτρα υγειο­νο­λο­γι­κής κοι­νω­νι­κής προ­στα­σί­ας απλά ΔΕΝ εφαρ­μό­ζο­νται… Η κού­ρα­ση, η
απαι­σιο­δο­ξία, η καχυ­πο­ψία και η περι­φρό­νη­ση είναι φυσι­κά παρά­γω­γα μιας
παρα­τε­τα­μέ­νης περιό­δου παλι­νω­διών κυβερ­νώ­ντων και “ειδι­κών”.

Στα θετι­κά του άρθρου είναι και η επι­σή­μαν­ση, πως η λάθος πολιτική
ενη­μέ­ρω­σης -έστω κι’ αν δε πρό­κει­ται, κατά την γνώ­μη μας για λάθος αλλά για συνειδητή
επι­λο­γή παρα­πλη­ρο­φό­ρη­σης- είναι υπεύ­θυ­νη και για …την ανε­με­λιά και την αγνόηση
του κινδύνου… 

Στε­κό­μα­στε σε αυτό το σημείο για­τί σαφώς απο­μα­κρύ­νε­ται από την
βολι­κή θεω­ρία της ατο­μι­κής υπευ­θυ­νό­τη­τας και δεί­χνει προς την σωστή κατεύθυνση…

Το κακό είναι πως εμείς βρι­σκό­μα­στε σε …μακρά ανε­ρέ­θι­στο περίοδο
όπως σωστά χαρα­κτή­ρι­σε αυτή την φάση της επι­κίν­δυ­νης αδρα­νο­ποί­η­σης ο φίλτατος
Θ.Π… Δυστυ­χώς, οι προ­βλέ­ψεις για την παρα­τε­τα­μέ­νη επί­δρα­ση των δυσμε­νών συνεπειών
της ήττας του 15 σε επί­πε­δο λαϊ­κής εγρή­γορ­σης, επι­βε­βαιώ­νο­νται με τρό­πο θλιβερό…