Φραντέσκο Ρόσι: Δολοφονίες Διακεκριμένων (Cadaveri Eccelenti)

Υπη­ρέ­τη­σε την μεγά­λη σχο­λή του Ιτα­λι­κού νεορεαλισμού
με την προ­σω­πι­κή του σφραγίδα.

Ξεκί­νη­σε σαν βοη­θός του Λου­κί­νο Βισκό­ντι στο
αρι­στούρ­γη­μά του: η γη τρέ­μει (1948), ενώ έχει συνερ­γα­στεί με τον Μικελάντζελο
Αντο­νιό­νι και τον Μάριο Μονι­τσέ­λι.  Εχει
γυρί­σει ανοι­χτά πολι­τι­κές ται­νί­ες, με περιε­χό­με­νο ιστο­ρι­κό, αντιφασιστικό,
ριζο­σπα­στι­κό ανα­τρε­πτι­κό… Εφυ­γε το 2015, σε ηλι­κία 92 ετών, πλή­ρης παραγωγικών
ημε­ρών. 

Η γυναί­κα με το φλο­γε­ρό κορ­μί (La sfida, 1958)

Η συμ­μο­ρία των 10 Ναπο­λι­τά­νων (I Magliari,  1959)

Τζου­λιά­νο ο αρχι­λη­στής 
(Salvatore Juliano, 1962)

Τα χέρια πάνω από την πόλη (Le mani sulla citta, 1963)

Άνθρω­ποι ενα­ντί­ον ανθρώ­πων (Uomini contro, 1970)

Υπό­θε­ση Ματέι (Il caso Matei,1972)

Λάκυ Λου­τσιά­νο (Lucky Luciano, 1973)

Δολο­φο­νί­ες Δια­κε­κρι­μέ­νων (Cadaveri Eccelenti, 1976)

Ο Χρι­στός στα­μά­τη­σε στο Έμπο­λι (Cristo si è fermato a
Eboli, 1979)

Νέα Υόρ­κη – Παλέρ­μο (New York-Palermo, 1990)

Το έργο, που προ­τεί­νου­με γυρί­στη­κε και ανα­φέ­ρε­ται σε
μία κρί­σι­μη πολι­τι­κή περί­ο­δο, καμπή στην Ιτα­λία… Το Ιτα­λι­κό κομμουνιστικό
κόμ­μα, μαζι­κό­τε­ρο κομ­μου­νι­στι­κό κόμ­μα στην Δύση προ­ω­θεί τον ΄ιστο­ρι­κό
συμ­βι­βα­σμό’ ενώ δίπλα του εξε­λίσ­σο­νται φασι­στι­κές συνω­μο­σί­ες και υποχθόνιες
παρεμ­βά­σεις στην πολι­τι­κή… Η απει­λή πλη­σιά­ζει, η ανά­γκη ενερ­γο­ποί­η­σης του λαού
είναι μπρο­στά… Παρό­λα αυτά, η ηγε­σία ή του­λά­χι­στον μέρος της, δεί­χνει να
προ­τι­μά χει­ρι­σμούς παρασκηνίου…

Απο­λαύ­στε το...