Τα μουράγια και ο νόμος των πιθανοτήτων - Φαιακία

Τα μουράγια και ο νόμος των πιθανοτήτων

Στην επι­στή­μη της στα­τι­στι­κής ο χαρα­κτη­ρι­σμός: ατύ­χη­μα
δηλώ­νει την αστο­χία πραγ­μά­τω­σης ενός πιθα­νού συμ­βά­ντος όταν όλες οι παράμετροι
συνη­γο­ρούν υπέρ της πραγ­μα­το­ποί­η­σης του.

Ένα πρα­κτι­κό παρά­δειγ­μα είναι η πρό­σφα­τη σοβα­ρή βλά­ωη του αγω­γού απο­χέ­τευ­σης στην οδό Αρσε­νί­ου… Για­τί ήταν εδώ και χρό­νια προφανές,
πως η συχνό­τα­τη διέ­λευ­ση των ‘επι­βα­τι­κών ντα­λι­κών’
 πάνω από το οδό­στρω­μα της περιο­χής προ­κα­λεί συνεχή
συμπί­ε­ση του υπε­δά­φους … Αργη­σε πολύ να γίνει αλλά τελι­κά …οι πιθανοτήτες
δικαιώθηκαν…

Αυτό βέβαια έχει ήδη ξανα­συμ­βεί στο ίδιο μέρος… Εχει
ξανα­συμ­βεί και μπρο­στά στο ΑΚΤΑΙΟΝ, προ­φα­νώς για ίδιους λόγους… Η τότε δημοτική
αρχή όμως το αντι­με­τώ­πι­σε ‘πρω­το­πο­ρια­κά’ με την μέθο­δο της …συγκά­λυ­ψης…

Ακρι­βώς αυτό έκα­νε: κάλυ­ψε το βού­λιαγ­μα του
οδο­στρώ­μα­τος με υλι­κό επι­χω­μά­τω­σης και τελι­κή ασφαλτόστρωση… 

Αν θυμά­στε, μάλι­στα το είχε …παρα­κά­νει… Απο­τέ­λε­σμα ήταν
η …κάλυ­ψη των φρε­α­τί­ων των ομβρί­ων και χρειά­στη­κε μία μικρή…διόρθωση για να
ξανα­νοί­ξουν… Σκη­νές κωμω­δί­ας Ιτα­λι­κού νεο­ρε­α­λι­σμού, που όμως δεν προκαλούν
γέλιο για­τί τις έχου­με συνηθίσει…

Ολο αυτό τον και­ρό, που τα μου­ρά­για στέ­να­ζαν κάτω από
το υπερ­βο­λι­κό βάρος των διερ­χό­με­νων τρο­χαί­ων ογκό­λι­θων υπήρ­ξαν και ολίγοι
γνω­στοί …αντι­δρα­στι­κοί, ‘εχθροί’ της προ­ό­δου και της ανά­πτυ­ξης, που διαμαρτύρονταν…
Που τόνι­ζαν τον προ­φα­νή κίν­δυ­νο για τη περιο­χή και την ανά­γκη δια­κο­πής της κυκλοφορίας
των παρα­πά­νω οχη­μά­των… Βέβαια, οι αρχές (κεντρι­κές, περι­φε­ρεια­κές και τοπικές)
δεν έλα­βαν υπό­ψη τις ‘Κασ­σάν­δρες’. Απλά, συνέ­χι­ζαν, στο κλί­μα της γνωστής
μακα­ριό­τη­τας, την δια­τή­ρη­ση των κυκλο­φο­ρια­κών συν­θη­κών σε ένα ιστο­ρι­κό κέντρο,
που στε­νά­ζει από την μη εφαρ­μο­γή της διε­θνώς παρα­δε­δεγ­μέ­νης αρχής σε παρόμοιες
περι­πτώ­σεις. Δηλα­δή του απο­κλει­σμού του
ιστο­ρι­κού κέντρου από την κυκλο­φο­ρία των οχη­μά­των των επι­σκε­πτών του
.

Για την Κέρ­κυ­ρα το θέμα είναι ζωτι­κής κυριολεκτικά
σημα­σί­ας. Ο απο­κλει­σμός των οχη­μά­των των επι­σκε­πτών δεν είναι ανα­γκαία για την
λύση μόνον του
 κυκλο­φο­ρια­κού προβλήματος
αλλά και για την προ­στα­σία της από τις συνέ­πειες του υπερ­βο­λι­κού βάρους πάνω σε
ένα υπέ­δα­φος, που έχει ανα­πτυ­χθεί και με επι­χω­μα­τώ­σεις ενώ δια­θέ­τει και
σημα­ντι­κό δίκτυο υπο­γεί­ων στο­ών και αγωγών…

Η κατά­στα­ση έφτα­σε σε ορια­κό σημείο και υπο­χρέ­ω­σε την
Δημο­τι­κή αρχή, μετά το τελευ­ταίο ‘ευτύ­χη­μα’  να μιλή­σει για μετα­βο­λή των κυκλο­φο­ρια­κών ρυθμίσεων
ενδε­χο­μέ­νως και μόνι­μων !!! Σταυ­ρο­κο­πη­θή­κα­με, που επι­τέ­λους … ανα­κα­λύ­φθη­κε η
Αμερική!!! 

Η μετα­φο­ρά των επι­σκε­πτών μέσα στο ιστο­ρι­κό κέντρο
μπο­ρεί και πρέ­πει να γίνε­ται με
minibuses. Για­τί,
πολύ απλά έτσι μειώ­νε­ται η ασκού­με­νη στο οδό­στρω­μα και το υπέ­δα­φος πίεση…

Όμως, με βάση …τον νόμο των πιθα­νο­τή­των δεν είμαστε
αισιό­δο­ξοι, πως η ανα­γκαία εδώ και δύο-τρείς 10ετίες λύση του κυκλοφοριακού
πρό­κει­ται να δοθεί… Επι­κρα­τεί ένα πνεύ­μα μίας συστη­μα­τι­κής κωλυ­σιερ­γί­ας και μίας
αφη­ρη­με­νο­λο­γί­ας για …βελ­τί­ω­ση των κυκλο­φο­ρια­κών συν­θη­κών, για ωρά­ρια και για
κάποιες μέρες εφαρμογής… 

Πίσω από την ‘ακα­τα­νό­η­τη’ ανα­βλη­τι­κό­τη­τα κρύ­βε­ται ο
φόβος ομά­δας κατα­στη­μα­ταρ­χών, πως με τον απο­κλει­σμό της ανε­ξέ­λεγ­κτης κυκλοφορίας
θα στε­ρη­θούν το κοι­νό τους… Στην πραγ­μα­τι­κό­τη­τα ισχύ­ει το ακρι­βώς αντί­θε­το, Όπως
συμ­βαί­νει εδώ και δεκα­ε­τί­ες σε χιλιά­δες ανά­λο­γες περι­πτώ­σεις μικρών και μεγάλων
πόλε­ων σε γει­το­νι­κές χώρες με κραυ­γα­λέο παρά­δειγ­μα την Ιτα­λία… Αλλά και η ίδια
η Κέρ­κυ­ρα το επι­βε­βαιώ­νει… Η δια­μόρ­φω­ση ζωνών εστί­α­σης κατά μήκος της αρχής της
Εθνι­κής Λευ­κίμ­μης ή της Εθνι­κής Παλαιο­κα­στρί­τσας εκφρά­ζει την φυσι­κή κατάληξη
πελα­τών, που δεν αντέ­χουν την πολύ­ω­ρη κυκλο­φο­ρια­κή συμ­φό­ρη­ση στο κέντρο …

Όμως η περί­πτω­ση ‘Μου­ρά­για’ έχει ενδια­φέ­ρον πολύ
ευρύ­τε­ρο από τα τεχνι­κά της χαρα­κτη­ρι­στι­κά. Για­τί, ατυ­χώς για την εξου­σία, το
πρό­βλη­μα δεν σηκώ­νει άλλο κρύ­ψι­μο κάτω από το χαλί…
  

Θα δού­με, λοι­πόν τί έχου­με να δού­με και να ακούσουμε…

 

  

0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted