Η ΦΑΙΑΚΙΑ έχει εκφράσει έμπρακτη απαρέσκεια για τα συμβαίνοντα στην πόλη και τη νήσο μας με συστηματική αποχή από κάθε σχετική αρθρογραφία, σχολιασμό κ.λ.π. επι περίπου μία 5ετία. Είχαμε μάλιστα εξηγήσει και σε σχετικό σημείωμα, ότι το μέγεθος της αθλιότητας είναι τόσο και τέτοιο που μας υπερβαίνει… Με σημαντικότερη έκφραση αυτής της δεινής καθημερινότητάς μας το πνεύμα εθελοδουλίας και ανοχής στην βαρβαρότητα και την χυδαιότητα…
Ηλθε λοιπόν, το σημείωμα του φίλτατου Δημήτρη Λεβέντη, που σχολιάζει τεκμηριωμένα και σε βάθος την επιχειρούμενη “πεζοδρόμηση” στην Ευγενίου Βουλγάρεως για να μας ιντριγκάρει στην ιδέα του παρόντος σημειώματος…
Πάνω Πλατεία Κέρκυρας, Παρασκευή 15 Μαΐου 2015, πρώτες πρωινές ώρες…. Η εξέδρα, που βλέπετε στην φωτογραφία παραμένει στημένη επί 15 συνεχείς μέρες !!! Πρωτοστήθηκε με την ευκαιρία μίας μουσικοχορευτικής εκδήλωσης και παρέμεινε έτσι μέχρι το προηγούμενο Σάββατο, για την φιλοξενία πολιτικής εκδήλωσης… Και παραμένει…
Μία σύντομη αναδρομή… Το στήσιμο εξεδρών στην Σπιανάδα δεν αποτελεί παραδοσιακή συνήθεια στον τόπο… Δεκάδες χρόνια πριν η πόλη αναγνωρισθεί ως μνημείο παγκόσμιας οικιστικής κληρονομιάς, δημοτικοί άρχοντες και πολίτες δεν διανοούταν, ότι μπροστά στο πάλκο και σε αυτό το περιβάλλον θα στηνόταν για ψύλλου πήδημα παρόμοιες εξέδρες… Το ίδιο το πάλκο φιλοξενούσε εκδηλώσεις, που αποτελούσαν την πιο άμεση, καθιερωμένη και μαζική μορφή μουσικής ψυχαγωγίας και παιδείας με απόλυτο σεβασμό αλλά και πραγματική ανάδειξη και αξιοποίηση του χαρακτήρα και της αισθητικής του περιβάλλοντος…
Ομως ήλθε το πλήρωμα του χρόνου και το στήσιμο εξεδρών στον χώρο αποτέλεσε …”αγωνιστική κατάκτηση”… Δειλά στην αρχή, συχνότερα στη συνέχεια, η Σπιανάδα μετατράπηκε στην κεντρική Πλατεία του γυφτομαχαλά (για να χρησιμοποιήσω την έκφραση του Δ. Λεβέντη σε αντίστοιχη περίπτωση), μέσα σε πνεύμα απίστευτης μιζέριας, αφού η πόλη και τα περίχωρά της διαθέτουν μεγάλο πλήθος Πλατειών και χώρων κατάλληλων για διαφορετικές εκδηλώσεις καλλιτεχνικού και πολιτιστικού περιεχόμενου… Ατυχώς, ο προγραμματισμός των εκδηλώσεων και -κυρίως- το άπλωμά τους στον ιστό της πόλης, που θα αποτελούσε παράγοντα οικιστικής-κοινωνικής ισορροπίας υπήρξαν άγνωστες έννοιες για τις δημοτικές αρχές των τελευταίων δεκαετιών… Αντίθετα, όποιος “γουστάρει” παίρνει (όχι πάντοτε) μία τυπική άδεια και στήνει την εξέδρα του… Ολοι στη Σπιανάδα, λοιπόν, ως χώρου “υπέρτατης” επιτυχούς αναγνώρισης…
Σημαντικό χαρακτηριστικό μιας “πετυχημένης” εκδήλωσης είναι το στήσιμο της εξέδρας και η στροφή των ηχείων (συνήθως τα watt, που διαθέτουν θα υπερεπαρκούσαν και για το Woodstock!!!) προ την Δύση, δηλαδή προς τον οικιστικό ιστό που περιβάλλει την Πλατεία… Κομμάτι δηλαδή της ψυχαγωγίας αποτελεί και ο βασανισμός των χιλιάδων κατοιούντων την περιοχή μέχρι τις πρώτες πρωϊνές ώρες… Οταν δηλαδή οι διοργανωτές θα αποφασίσουν, ότι κουράστηκαν…
Με πολύ αγώνα επι Δημαρχίας Μικάλεφ, “πετύχαμε” η εξέδρα και τα ηχητικά συστήματα να στήνονται στην Βόρεια πλευρά του Πάρκου (προς το Συντριβάνι). Αυτό επέφερε μία μικρή μείωση της ηχορρύπανσης στις μεταμεσονύκτιες ώρες της τάξης του 15-20%… Αλλά επρόκειτο για ένα σύντομο διάλειμμα…Ξανά οι …δυνάμεις της προόδου συνέτριψαν τις δυνάμεις της συντήρησης και της αντίδρασης με αποτέλεσμα η εξέδρα να στήνεται συστηματικά προς τις κατοικίες της Πόρτα Ρεμούντα, όπως και τα ηχεία των εκδηλώσεων έτσι ώστε να … μεγεθύνεται η απόλαυσή μας με τον βιασμό των περίοικων.
Οφείλουμε, όμως να ομολογήσουμε, πως μέχρι τώρα, η εξέδρα λυνόνταν το ίδιο βράδυ στο τέλος της εκδήλωσης ή το πολύ την επομένη ημέρα… Αυτό συνέβαινε ΠΑΝΤΟΤΕ μέχρι τώρα… Γιατί τώρα, όπως σας προαναφέραμε, σημειώθηκε ένα …”ποιοτικό άλμα”… Η εξέδρα παραμένει στημένη 15 μέρες… Και μαζί της παραμένει ένας μεγάλος παράγοντας κινδύνου για παιδικά ατυχήματα, αφού πολλά παιδάκια ανεβαίνουν, κυνηγιώνται, πηδάνε κ.λ.π. Ας σημειωθεί, ότι τυχούδα πτώση ενός μικρού παιδιού 2-5 ετών αντιστοιχεί σε συνέπεις με την πτώση ενός ενήλικα από αρκετά μέτρα…
Μαζί βέβαια και η ρύπανση, κάτω από την εξέδρα, που σιγά-σιγά θα γεμίσει σκουπίδια… Και φυσικά αυτή η … “όμορφη” οικιστικά και αρχιτεκτονικά εικόνα, που δίνει άλλη χάρη στην Σπιανάδα…
Γιατί τα γράψαμε τα παραπάνω;;; Επειδή ελπίζουμε;;; Οχι δεν ελπίζουμε… Μας παρέσυρε το πάθος και η συνείδηση πολιτικής ευθύνης (ευθύνης του πολίτη, δηλαδή), που διαπερνάει το κείμενο του Δημήτρη Λεβέντη σχετικά με την Ευγενίου Βουλγάρεως… Πάντως δεν ελπίζουμε… Και κυρίως δεν ελπίζουμε γιατί βλέπουμε τους συμπολίτες μας να μην έχουν μεγάλο πρόβλημα… Μόνον λίγοι “λοξοί”…
Αυτού του τύπου η αποδοχή δια της ανοχής μας ενέπνευσε την παρακάτω πρόταση. Ισως θα ήταν πιο όμορφο να στηθούν και άλλες 3 εξέδρες στις άλλες 3 πλευρές του Πάλκου (Βόρεια, Νότια, Ανατολική)… Ετσι το πάλκο θα θυμίζει αλατιέρα ή -καλύτερα- τον κεντρικό άξονα πολυδίσκου για …ξηρούς καρπούς… Θα είναι δηλαδή -κατά την Κερκυραϊκή έκφραση- ένα ωραίο πράμα!!!
Και καλή μας νύχτα…