Είναι τόσο προφανές, πως η θυσία του ΠΑΥΛΟΥ ήταν αυτή, που ξεχείλισε το ποτήρι της ανοχής και της ‘ευπρεπούς΄ αντιμετώπισης του φασιστικού εγκληματικού μορφώματος…
Όλα έπαιξαν τον ρόλο τους… Καμία θυσία δεν πήγε χαμένη… Ολοι οι μετανάστες, που υπέφεραν, που μάτωσαν, που σκοτώθηκαν από χέρια φονιάδων έχουν ρίξει το ‘λιθαράκι’ τους για να χτιστεί μία συνείδηση, ένα μέτωπο αντιφασιστικό…
Ο Παύλος σημαδεύει το ‘τέλος’ μιας φάσης… Τέλος δεν υπάρχει χωρίς συνεχή εγρήγορση. Το φίδι συνεχίζει να κλωσάει τα αυγά του…
