Τυχαίο, βέβαια, κατά τη διάρκεια της πραγματοποιούμενης διαπλάτυνσης των πεζοδρομίων της Γ. Θεοτόκη στην Κέρκυρα (η Δημοτική αρχή το ονομάζει πεζοδρόμηση αλλά δεν είναι)… Πραγματοποιούμενης κατά απαράδεκτο τεχνικά τρόπο (έτσι λένε οι ειδικοί) αφού οι κυβόλιθοι, αντί να τοποθετηθούν σε υπόστρωμα άμμου, κτίζονται πάνω σε τόνους μπετόν αρμέ… Τέλος πάντων… Γι’ αυτό θα παρουσιάσουμε σημείωμα ειδικού…Το εύρημα, λοιπόν, πιθανότατα έχει να κάνει με την περίφημη Porta Reale (των περιτειχίσεων της πόλης) ή Πόρτα Ριάλα στην Κερκυραϊκή Παραφθορά… Το γκρέμισμά της το 1897 απετέλεσε έργο της τότε δημοτικής αρχής σδρ ανταπόκριση προς το λαϊκό αίσθημα, που απιταούσε να καταργηθούν τα όρια της πόλης με την ύπαιθρο (χωριό)… Μόνον μερικοί διανοούμενοι διαμρτυρήθηκαν ανεβασμένοι πάνω στην πύλη, μεταξύ των οποίων λέγεται ότι βρέθηκαν ο Ντίνος Θεοτόκης, ο Λορέτζος Μαβίλης κ.α. Ετσι το “προοδευτικό’ γκρέμισμα στέρησε την πόλη απο το εμβληματικότατο αυτό μνημείο, που μπορεί κανείς να συνατήσει μόνον σε φωτογραφίες και cartes postales της εποχής…
Σήμερα, λοιπόν μετά από 118 χρόνια, τα τοπικά σκαψίματα για τον “πεζόδρομο” μας αποκάλυψαν τα ριζοθέμελα του μνημείου… Περιμένουμε…