Οι Ελληνικοί σιδηρόδρομοι, η πράσινη ανάπτυξη και τα … πράσινα άλογα.

Ένα ζάπιγκ μας έφε­ρε στο κανά­λι της Βου­λής, όπου είχα­με την ευκαι­ρία να παρα­κο­λου­θή­σου­με μία εξό­χως ενδια­φέ­ρου­σα συζή­τη­ση για το μέλ­λον του ΟΣΕ και των σιδη­ρο­δρο­μι­κών συγκοι­νω­νιών στην χώρα επ’ ευκαι­ρία του διο­ρι­σμού νέου διευ­θυ­ντή στην ΤΡΕΝΟΣΕ… Καταρ­χήν ο διά­λο­γος είχε ιδιαί­τε­ρη … ιστο­ρι­κή αξία αφού μας απο­κά­λυ­ψε -έστω και εν μέσω δια­φω­νιών- σε ποια επο­χή έχουν στα­μα­τή­σει τα Ελλη­νι­κά τραί­να… Στην επο­χή του Τρι­κού­πη, στον 19ο αιώ­να σχο­λί­α­σε ο κοι­νο­βου­λευ­τι­κός εκπρό­σω­πος της Ν.Δ. κ. Τρα­γά­κης. Στην επο­χή του Βενι­ζέ­λου στο 1932 αντέ­τει­νε ο αρμό­διος υφυ­πουρ­γός κ. Σηφου­νά­κης, για να μην … αφή­σει απέ­ξω και την μεγά­λη δημο­κρα­τι­κή παρά­τα­ξη… Η αλή­θεια, είναι πάντως, ότι η χώρα δια­θέ­τει σήμε­ρα μικρό­τε­ρο σιδη­ρο­δρο­μι­κό δίκτυο από εκεί­νο του Τρι­κού­πη, αφού τότε λει­τουρ­γού­σαν και οι Σιδη­ρό­δρο­μοι Δυτι­κής Ελλά­δος (Κρυο­νέ­ρι-Μεσο­λόγ­γι-Αγρί­νιο), που ο Τρι­κού­πης λογά­ρια­ζε να προ­ε­κτεί­νει μέχρι τα Γιάν­νε­να, όταν θα … ελευ­θε­ρώ­νο­νταν η Ηπει­ρος… Ανα­ρω­τιέ­ται κανείς σε ποιον αιώ­να έχουν μεί­νει οι Ελλη­νες ψηφο­φό­ροι, που ανέ­χο­νται να επι­λέ­γουν μετα­ξύ εκεί­νων, που έχουν αφή­σει τον Ελλη­νι­κό Σιδη­ρό­δρο­μο 80 χρό­νια πίσω -στην καλύ­τε­ρη περί­πτω­ση- φορ­τώ­νο­ντας ταυ­τό­χρο­να τους Ελλη­νες φορο­λο­γού­με­νους (όσα … κορόϊ­δα πλη­ρώ­νουν φόρους) με ένα δυσθε­ώ­ρη­το και συνε­χώς διο­γκού­με­νο χρέ­ος για έναν οργα­νι­σμό παρο­χής απί­στευ­της αθλιό­τη­τας υπη­ρε­σιών…
Η συζή­τη­ση ήταν άκρως απο­κα­λυ­πτι­κή για τις …τεχνι­κές άσκη­σης πολι­τι­κής σ’ αυτή την χώρα. Ο κ. υφυ­πουρ­γός π.χ. έκα­νε μία εισα­γω­γή-ύμνο στο τραί­νο ως σύγ­χρο­νο μέσο συγκοι­νω­νί­ας. Μας τόνι­σε, -όπως και ο προ­κά­το­χος του κ. Χατζη­δά­κης- ότι είναι το οικο­λο­γι­κό­τε­ρο, φιλι­κό­τε­ρο στον ταξι­διώ­τη, και μεγα­λύ­τε­ρης ακρί­βειας μέσο μαζι­κής μετα­φο­ράς, που από χρό­νια απο­λαμ­βά­νουν οι ευρω­παί­οι πολί­τες και στε­ρού­νται οι Ελλη­νες ομό­λο­γοί τους. Αλλά ας… όψε­ται η κρί­σις. Αυτή η φρι­κτή κρί­σις, που μας εμπο­δί­ζει να κάνου­με κάτι σοβα­ρό για τον ΟΣΕ και γενι­κό­τε­ρα για το Ελλη­νι­κά σιδη­ρο­δρο­μι­κά δίκτυα. Ετσι, μετα­ξύ των λεχθέ­ντων από τον κ. υφυ­πουρ­γό αλιεύ­σα­με :
-Ο Δυτι­κός σιδη­ρο­δρο­μι­κός άξο­νας πάει …υπέρ πίστε­ως και κρί­σε­ως.
– Ο εκσυγ­χρο­νι­σμός στο βασι­κό άξο­να της ΠΑΘΕ, δηλα­δή η άφι­ξη του τραί­νου στην Πάτρα πάει για το 2015 (προ­βλέ­πο­νταν το 2011).
-Βασι­κά το τραί­νο θα φτά­σει στο Ρίο, για­τί ακό­μα δεν έχει συμ­φω­νη­θεί η χάρα­ξή του μέχρι την Πάτρα, που στην χει­ρό­τε­ρη περί­πτω­ση, -είπε ο. κ. Υφυ­πουρ­γός- θα πηγαί­νει έστω και από την υπάρ­χου­σα σημε­ρι­νή μονή γραμ­μή.
Φυσι­κά ούτε λόγος για επε­κτά­σεις ηλε­κτρο­δό­τη­σης ή οποιασ­δή­πο­τε βελ­τί­ω­σης της παρο­χής των σιδη­ρο­δρο­μι­κών υπη­ρε­σιών εν Ελλά­δι…
Ως “αγα­θοί”, που είμα­στε, πιστέ­ψα­με βαθύ­τα­τα στο όρα­μα μιας άλλης ανά­πτυ­ξης, ισόρ­ρο­πης, φιλι­κής προς το περι­βάλ­λον, οικο­νο­μι­κής ενερ­γεια­κά, της λεγό­με­νης «πρά­σι­νης ανά­πτυ­ξης»… Ονει­ρα θερι­νής νυκτός… Ας ξεκα­βα­λή­σου­με λοι­πόν από τα πρά­σι­να άλο­γα της αφέ­λειας και ας δια­λέ­ξου­με ένα «σεμνό» SUV 4 x 4, που θα μας επι­τρέ­ψει να αφή­σου­με τα ατί­θα­σα πετρε­λαιο­φά­γα άλο­γά μας να ξεχυ­θούν σε έναν από τους νέους ετοι­μα­ζό­με­νους από μεγα­λο­ερ­γο­λά­βους αυτο­κι­νη­τό­δρο­μους, που με μαθη­μα­τι­κή βεβαιό­τη­τα θα μπου­κώ­σουν σε λίγα χρό­νια (για τους δύσπι­στους βλ. Αττι­κή Οδός).
… «Το τραί­νο είναι εξαι­ρε­τι­κό μέσο μαζι­κής μετα­φο­ράς». Σ’ αυτό συμ­φώ­νη­σαν απο­λύ­τως οι εκπρό­σω­ποι και των δύο μεγά­λων κομ­μά­των, που έχουν ανα­λά­βει εργο­λα­βι­κά την κατα­στρο­φή των πολύ­πα­θων και παλαιο­λι­θι­κών σιδη­ρο­δρο­μι­κών υπη­ρε­σιών στον τόπο. Του­λά­χι­στον τόσο όμορ­φο «μνη­μό­συ­νο» για το τραί­νο δεν έχου­με συχνά την ευκαι­ρία να παρα­κο­λου­θή­σου­με… Η πρά­σι­νη ανά­πτυ­ξη τώρα δικαιώ­νε­ται…