Να συνηθίσουμε τις …εκκενώσεις

Καύ­σω­νες, πλη­μύ­ρες, πυρ­κα­γιές, οικο­πε­δο­ποί­η­ση και
αυθαί­ρε­τη δόμη­ση έχουν ανα­λά­βει το …’θεά­ρε­στο’ έργο της δια­μόρ­φω­σης του τοπί­ου της
χώρας σε …εναλ­λα­κτι­κό, αφρι­κά­νι­κο, ‘Σαχα­ροει­δές’…

Και για τις ψηλές θερ­μο­κρα­σί­ες, θα βρει η τεχνο­λο­γία νέα
μέσα. Τερά­στιους ανε­μι­στή­ρες π.χ. ή υπαί­θρια κλι­μα­τι­στι­κά… Για τους ανεμιστήρες
μάλι­στα μπο­ρού­με να κατο­χυ­ρώ­σου­με και την πατέ­ντα ως Ελλά­δα, αφού ήταν
σκέ­ψη-πρό­τα­ση του αεί­μνη­στου αντι­προ­έ­δρου της Ελλη­νι­κής κυβέρ­νη­σης Μένιου
Κου­τσό­γιωρ­γα στο καύ­σω­να του 1987.  

«Δυστυ­χώς όλα τα μοντέ­λα στην Ακα­δη­μία Αθηνών
“βλέ­πουν” ερη­μο­ποί­η­ση της χώρας από τη Λάρι­σα και νοτιό­τε­ρα μέχρι την Σπάρτη
και την Λακω­νία. Περιο­χές που θα πλη­γούν τις επό­με­νες δεκα­ε­τί­ες. Μετά το
2050-2060, εάν δεν κάνου­με τίπο­τα, δεν θα υπάρ­ξει περί­πτω­ση επι­στρο­φής στα
δεδο­μέ­να του 20 αιώ­να»

Ας δώσου­με σημα­σία στην κάθε λέξη αυτής της απόλυτα
έγκυ­ρης επι­στη­μο­νι­κής πλη­ρο­φο­ρί­ας… Ιδιαί­τε­ρα στο επί­λο­γό της, που τονί­ζει, πως
βρι­σκό­μα­στε στο παρά πέντε από τον ανε­πί­στρε­πτο χαρα­κτή­ρα της περιβαλλοντικής
καταστροφής…

Ας μετα­φέ­ρου­με την πρό­βλε­ψη στην ελλη­νι­κή πολιτική
πραγ­μα­τι­κό­τη­τα για το περι­βάλ­λον… Ασφα­λώς, τις εκτι­μή­σεις των επι­στη­μό­νων τις γνωρίζουν
καλά οι κυβερ­νώ­ντες… Οι πρώ­ην, οι νυν και οι επό­με­νοι… Και όμως στις 10ετίες,
που πέρα­σαν έχου­με επιγραμματικά:

-Τον απορ­φα­νι­σμό των υπη­ρε­σιών πολι­τι­κής ασφάλειας
(πυρο­σβε­στι­κή κ.λ.π.) από προ­σω­πι­κό και οργα­νι­κή υπο­δο­μή (οχή­μα­τα, ελικόπτερα,
αεροπλάνα).

Ετσι, εξα­σφα­λί­ζο­ντας …την πλά­τη της από τις άμε­σες δημοσκοπικές
συνέ­πειες αδια­φο­ρεί για την θανά­σι­μη και εγκλη­μα­τι­κή βεβή­λω­ση του άμε­σου έμβιου
χώρου μας…

Περιτ­τό να πού­με, πως ‘υγιώς σκε­πτό­με­νοι επιχειρηματίες’
(διά­βα­ζε τυχάρ­πα­στοι αετο­χύ­νη­δες αερι­τζή­δες) και­ρο­φυ­λα­κτούν ώστε να …συμ­βάλ­λουν
στην ‘απο­κα­τά­στα­ση’ του περι­βάλ­λο­ντος… Εχου­με εμπει­ρία, δεν γεν­νη­θή­κα­με χτες…

Ολο του κου­βά­ρι …της ‘αει­φό­ρου’ ανά­πτυ­ξης, …των φιλι­κών προς το περι­βάλ­λον μορ­φών παρα­γω­γής ενέρ­γειας θα αξιο­ποι­η­θει πρω­ταρ­χι­κά και στο μέγι­στο για την καπι­τα­λι­στι­κή κερ­δο­φο­ρία, που έχει ήδη ολο­κλη­ρώ­σει τους σχε­δια­σμούς της και παίρ­νει συνε­χώς τα μέτρα της.

 Σεμνύ­νο­νται οι
κυβερ­νη­τι­κοί απο­λο­γη­τές για την μεγά­λης έκτα­σης επι­τυ­χή εκκέ­νω­ση στην πυρ­κα­γιά της
Ρόδου… 

Και για την φύση, τα δάση, τα βου­νά, τα ζώα;;;

Θα δού­με εν …ευθέ­τω χρόνω…

Εν τω μετα­ξύ, το 2050, που οι ειδι­κοί θεω­ρούν ως
ημε­ρο­μη­νία θανά­του  για την περιβαλλοντική
ισορ­ρο­πία στην χώρα, είναι ήδη ante portas… Αλλά των οικιών ημών εμπι­πρα­μέ­νων ημείς άδομεν…