23.7.2026. Αλσος του Αλκινόου: Ολο και χειρότερα… - Φαιακία

23.7.2026. Αλσος του Αλκινόου: Ολο και χειρότερα…

Γνω­στό σαν άλσος των φυλα­κών. Περι­βάλ­λει το
Παλιό γενι­κό Νοσο­κο­μείο της Κέρ­κυ­ρας (3ο και 4ο Γυμνάσιο
σήμε­ρα) αλλά και το πολυ­γω­νι­κό κτί­σμα των φυλα­κών… Χωρί­ζε­ται στα δύο από ένα
στε­νό δρο­μά­κι, που ανε­βαί­νει από την οδό Κύπρου… 
Το μισό λοι­πόν είναι το άλσος της
Ναυ­σι­κάς (προς τα σχο­λεία) και το άλλο της Αρή­της (προς την οδό κύπρου)

Πρό­κει­ται για ένα αρι­στουρ­γη­μα­τι­κό χώρο
πρα­σί­νου μέσα στο κέντρο της πόλης, που αφο­ρά άμε­σα την Γαρί­τσα, την περιο­χή της
Βίλ­λα-Ρόσ­σα, Παγκρα­τεΪ­κα αλλά και ολό­κλη­ρη την πόλη της Κέρκυρας. 
Σαρά­ντα πέντε χρό­νια πριν κάνα­με όνει­ρα με
τον τότε δήμαρ­χο Γιάν­νη Κούρ­κου­λο για μία ήπια ανά­δει­ξή του σε χώρο ευρείας
ψυχα­γω­γι­κής και πολι­τι­στι­κής χρή­σης για τους Κερ­κυ­ραί­ους… Υπήρ­χαν τότε ακό­μη τα
ίχνη μία προη­γού­με­νης περιο­ρι­σμέ­νης παρέμ­βα­σης επί δημαρ­χί­ας Ραθ. Λει­τουρ­γού­σε και
παι­δι­κή χαρά δωρεά συμπολίτη…

Τότε λοι­πόν κάνα­με όνει­ρα για ένα χώρο, μέσα στον οποίο με από­λυ­το σεβα­σμό, χωρίς τσι­μέ­ντο, με πρώ­τες ύλες το ξύλο και το χώμα θα
μπο­ρού­σαν να δια­μορ­φω­θούν μονο­πά­τια περι­πά­του, πάγκοι, όργα­να παι­δι­κής ψυχαγωγίας,
μικρό υπαί­θριο βαθ­μι­δω­τό θεα­τρά­κι με ξύλι­να καθί­σμα­τα και ποιος ξέρει τι άλλο όμορφο
και κατάλ­λη­λο θα μπο­ρού­σαν να προ­κρί­νουν οι ειδικότεροι… 
Πέρα­σαν 45 χρό­νια. Το άλσος είναι απλά αχούρι
και σκου­πι­δό­το­πος. Φρο­ντί­ζει όσο μπο­ρεί η φύση να καλύ­πτει τις ασχή­μιες της ανθρώπινης
δρά­σης και αδια­φο­ρί­ας… Οσο μπορεί… 
Πάντως τώρα τα πράγ­μα­τα είναι αισιό­δο­ξα… Στο
αίτη­μα των κατοί­κων απλά για κάθαρ­ση και πυρο­προ­στα­σία του χώρου η δημοτική
αρχή αντα­πο­κρί­θη­κε θετι­κά, δίνο­ντας την σχε­τι­κή υπόσχεση… 
Ενώ­νου­με την οργή μας με τους κατοί­κους, που
προ­βάλ­λουν και το φυσι­κό δικαί­ω­μα στην ανά­πλα­ση του χώρου… 

Σκε­φτεί­τε πώς θα μπο­ρού­σε να δια­μορ­φω­θεί ο ευρύ­τε­ρος χώρος αν υλο­ποιού­νταν η εδώ και πολ­λά χρό­νια υπό­σχε­ση για μετα­φο­ρά των φυλα­κών και δημιουρ­γία στο υπάρ­χον κτί­σμα ενός χώρου μνή­μης και πολιτισμού…

Χωρίς να αισιο­δο­ξού­με, βέβαια…

0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted