2.10.2023 Cavalleria Rusticana: Ηταν εξαιρετική μουσική βραδιά

Θάταν καλύ­τε­ρα στην σκα­λι­νά­δα της μητρό­πο­λης. Ισως και στην σκα­λι­νά­δα των αγί­ων πατέ­ρων… Εύκο­λα τα λες όταν είσαι απέξω…

Την εκτί­μη­σή μας εκφρά­ζου­με στον μαέ­στρο Κίμω­να Χυτή­ρη, τον σκη­νο­θέ­τη Πέτρο Γάλ­λια, τον διευ­θυ­ντή της εξαί­ρε­της παρα­γω­γής Ακη Χειρ­δά­ρη, τους τρα­γου­δι­στές: Βιο­λέ­τα Λού­στα, Άγγε­λο Σαμαρ­τζή, Παντε­λή Κοντό, Αγγε­λι­κή Καθα­ρί­ου, Μαρι­σία Παπα­λε­ξί­ου. Την ηθο­ποιό  Μαριέτ­τα Σαβ­βα­νή. Τον Αντον Ιβά­νωφ μαέ­στρο της δημο­τι­κής χορω­δί­ας Κέρ­κυ­ρας. Τους Μιχά­λη Παπα­πέ­τρου και Ανδρέα Γκού­ση, που ανέ­λα­βαν την φωνη­τι­κή προ­ε­τοι­μα­σία των ρόλων και της χορω­δί­ας αντί­στοι­χα. Την Μαρι­λέ­να Ελούλ, που συνό­δευ­σε πια­νι­στι­κά την χορω­δία. Την βοη­θό σκη­νο­θέ­τη Μαρία Σουρ­βί­νου…

Η παρά­στα­ση υπη­ρέ­τη­σε σκη­νο­θε­τι­κά και ενδυ­μα­το­λο­γι­κά τον νεο­ρε­α­λι­στι­κό χαρα­κτή­ρα της όπε­ρας του Pietro Mascagni. Μαζί με τον έξο­χο φωτι­σμό υπήρ­ξαν πολ­λές στιγ­μές που μας χάρι­σαν εικα­στι­κές πανδαισίες…

Γεμά­τος και στι­βα­ρός ο ήχος της συμ­φω­νι­κής ορχή­στρας πρω­τα­γω­νί­στη­σε θετι­κά στο συνο­λι­κό απο­τέ­λε­σμα της παράστασης.

Φυσι­κά, μία τόσο πετυ­χη­μέ­νη δου­λειά γεν­νά­ει σκέ­ψεις… Όπως π.χ., πως δεν αρκεί να απο­λαμ­βά­νου­με τέτοιες καλ­λι­τε­χνι­κές εκδη­λώ­σεις σκόρ­πια, ασυ­ντό­νι­στα και όταν προ­κύ­ψει… Η παρά­στα­ση της Cavalleria Rusticana, που ανέ­δει­ξε μέγα πλή­θος δημιουρ­γών και οργα­νω­τών, προ­κα­λεί για μία ουσια­στι­κή συνερ­γα­σία και συντο­νι­σμό σχε­τι­κών φορέ­ων (Ιόνιο Πανε­πι­στή­μιο, ΔΗΠΕΘΕ, φιλαρ­μο­νι­κές, Ωδεία, χορω­δί­ες κ.λ.π.), που ξέρουν καλύ­τε­ρα από όλους τί και πώς μπο­ρούν να οργα­νώ­σουν τακτι­κά και συστη­μα­τι­κά… Ετσι, μπο­ρεί να προ­κύ­ψει ένα πραγ­μα­τι­κό φεστι­βάλ, που θα ανα­δει­κνύ­ει το καλ­λι­τε­χνι­κό δυνα­μι­κό του τόπου, θα προ­ά­γει την δημιουρ­γι­κό­τη­τά του, θα συμ­βάλ­λει στην ανέ­λι­ξή του…

Χωρίς ανό­η­τους τοπι­κι­σμούς φυσι­κά… Οι μεταγ­γί­σεις και οι ανα­μί­ξεις είναι κομ­μά­τι της ομορ­φιάς της τέχνης. Ένα ‘φεστι­βάλ Κέρ­κυ­ρας’, που θα υπη­ρε­τεί τις πολι­τι­στι­κές ανά­γκες των κατοί­κων του νησιού και ταυ­τό­χρο­να θα πιστο­ποιεί τις δυνα­τό­τη­τές του για την ανά­πτυ­ξη ποιο­τι­κού καλ­λι­τε­χνι­κού τουρισμού…

Ονει­ρα Οκτω­βριά­τι­κης νύχτας, που έμοια­ζε θερι­νή! Ισως η ευχα­ρί­στη­ση της χθε­σι­νής εκδή­λω­σης μας παρα­σύ­ρει στο να ξεχά­σου­με την αθλιό­τη­τα των υπο­δο­μών μας και την μακα­ρία αδια­φο­ρία των αρμο­δί­ων… Που δεν μπο­ρούν να μας απα­γο­ρεύ­σουν το δικαί­ω­μα στο όνειρο…

Του­λά­χι­στον και για την ώρα, δια­θέ­του­με υπαί­θριους χώρους, δια­μορ­φω­μέ­νους μέσα στον αρχι­τε­κτο­νι­κό ιστό του ιστο­ρι­κού κέντρου, όπως η Πλα­κά­δα τ’ Αγιού, που μπο­ρούν να φιλο­ξε­νούν καλ­λι­τε­χνι­κά δρώ­με­να φεστι­βα­λι­κού χαρακτήρα…

 Κλεί­νου­με με ένα σύντο­μο λεύ­κω­μα φωτο­γρα­φιών, που τρα­βή­ξα­με στην διάρ­κεια της συναυ­λί­ας… Δεν είναι αρι­στουρ­γή­μα­τα τέχνης… Απλές κατα­θέ­σεις μνήμης…