Βανδαλισμός σε πολλά επίπεδα

Την εικό­να αυτή στην πάνω Πλα­τεία, εκεί που ο σκα­κι­στι­κός όμιλος
Κέρ­κυ­ρας είχε στή­σει αυτά τις εξαι­ρε­τι­κά καλαί­σθη­τες και χρή­σι­μες σκακιέρες-τραπέζια,
πιθα­νό­τα­τα την έχε­τε δει σε διά­φο­ρα μέσα κοι­νω­νι­κής δικτύ­ω­σης. Το θεά­ρε­στο αυτό
έργο διεκ­πε­ραί­ω­σαν “άξιοι” συμπο­λί­τες μας, πιθα­νόν νεα­ρής ηλι­κί­ας… Ετσι
συμπλη­ρώ­θη­κε μία προη­γού­με­νη παρό­μοια …σωστι­κή παρέμ­βα­ση στην Σπη­λιά, όπου πριν
από και­ρό …καρα­το­μή­θη­καν οι σκακιέρες … 

Το προ­φα­νές έργο μπα­χα­λά­κη­δων θεω­ρη­τι­κά θα έπρε­πε να προβληματίσει
το κοι­νό μίας πόλης ενταγ­μέ­νης ολό­κλη­ρης στα μνη­μεία παγκό­σμιας πολιτιστικής
κληρονομιάς…

Όμως, το να κατα­θέ­σου­με την κατα­δί­κη μας για παρόμοια
συμ­βαί­νο­ντα είναι απλό, εύκο­λο και -φυσι­κά- αναποτελεσματικό… 

Κατά πάσα βεβαιό­τη­τα, οι δρά­στες από­λαυ­σαν την κατα­στρο­φή… Στήριγμα
και κίνη­τρο μία κουλ­τού­ρα στην οποία απου­σιά­ζει η ιδέα του σεβα­σμού του κοινόχρηστου
χώρου, η αισθη­τι­κή ανά­γκη ανα­βάθ­μι­σης του οικι­στι­κού περι­βάλ­λο­ντος, η αίσθη­ση της
κοι­νω­νι­κό­τη­τας… Κυριαρ­χεί το ήθος της αμά­θειας και η …λογι­κή της της πάρ­της μου!

Παντε­λής έλλει­ψη κοι­νω­νι­κής παι­δεί­ας… Από τα γεν­νο­φά­σκια !!! Πρώτα
από το σπί­τι, μετά από το σχο­λείο και ακο­λου­θούν όλοι οι άλλοι θεσμοί …“κοι­νω­νι­κής”
αγω­γής… Βασι­κός αρνη­τι­κός παι­δα­γω­γός μία ολό­κλη­ρη κοι­νω­νία, που οι εκπρό­σω­ποί τους
βγά­ζουν συχνά λογί­δρια του δεκά­ρι­κου και στην πρά­ξη τα γρά­φουν όλα όσα
δια­κη­ρύσ­σουν στα παλιό­τε­ρα των υπο­δη­μά­των τους… 

Από δίπλα και η παρα­μορ­φω­τι­κή διδα­σκα­λία και -κατ’ επέ­κτα­ση- η γνώση
της ιστο­ρί­ας του τόπου, που ουσια­στι­κά απα­γο­ρεύ­ε­ται, αφού υπο­κα­θί­στα­ται από ένα
συνο­θύ­λευ­μα ξερής γεγο­νο­το­γρα­φί­ας προς απο­στή­θι­ση… Ιδα­νι­κή στην καλύτερη
περί­πτω­ση για να γεν­νά­ει εθνι­κι­στές, σωβι­νι­στές, ξενο­φο­βι­κούς κ.α.

Κάπο­τε στα σχο­λεία είχε μπει το μάθη­μα της τοπι­κής ιστο­ρί­ας και
το είχα­με χαι­ρε­τί­σει σαν θετι­κό βήμα αλλά το …μεγά­λο αυτό λάθος σύντομα
διορθώθηκε… 

Υπό αυτούς τους συνει­δη­τά από το σύστη­μα όρους “διδα­σκα­λί­ας”
επι­τυγ­χά­νε­ται τελι­κά η παντε­λής άγνοια της ιστο­ρι­κής γνώ­σης και κυρί­ως η
ολο­κλη­ρω­τι­κή υπο­τί­μη­ση της αξί­ας της για την τοπο­θέ­τη­ση των αυρια­νών πολι­τών ως
ενερ­γά όντα στον χώρο και τον χρό­νο…. Καθό­λου τυχαία οι απα­ντή­σεις, που
δίνο­νται σε κάποιες ερω­τή­σεις ιστο­ρί­ας θυμί­ζουν ανέκ­δο­τα ή καλαμπούρια… 

Η βαθιά υπο­κρι­σία των αρμό­διων θεσμών για την περι­φρού­ρη­ση μνημείων
και ντο­κου­μέ­ντων (τοπι­κή αυτο­διοί­κη­ση, κρα­τι­κές υπη­ρε­σί­ες κ.λ.π.) ενι­σχύ­ει το
κλί­μα καχυ­πο­ψί­ας και καθει­ρώ­νευ­σης απέ­να­ντι σε οτι­δή­πο­τε θα μπο­ρού­σε να δράσει
διορ­θω­τι­κά, επι­σκευα­στι­κά, δια­τη­ρη­τι­κά στον μνη­μια­κό χαρα­κτή­ρα της πόλης… Ιδού ένας
ενδει­κτι­κός και όχι πλή­ρης κατά­λο­γος καταρ­ρε­ό­ντων εγκα­τα­λειμ­μέ­νων κτισμάτων-μνημείων
στην πόλη.

-Αγγλι­κό
Νοσο­κο­μείο στο παλιό Φρούριο.

-ΦΟΙΝΙΚΑΣ

-Οικία Πετσά­λη

-Οικία Για­λι­νά

-Κτή­ριο Ωδείου-Ψυχιατρείου
στην Καπο­δι­στρί­ου και Μουστοξύδου.

-Μέγα­ρο Ασάνη.

-Κτί­σμα
ερεί­πιο στην Εβραϊκή.

-Αγία
Αικατερίνη.

-Βίλ­λα Ρόσσα

-Ελαιουρ­γία

-Κτί­σμα
Υπουρ­γεί­ου Κοι­νων. Υπη­ρε­σιών στην. Λ. Αλεξάνδρας

-Πρώ­ην Γ’ Αστυνομικό
τμήμα.

-Βίλ­λα Κοκοτού.

-Γηρο­κο­μείο

-Κτί­ριο
αδελ­φά­των στην σπηλιά.

-Πρώ­ην 6^ο
Δημο­τι­κό σχο­λείο Γαρίτσας.

-Παλιό ξενο­δο­χείο
Νέα Υόρ­κη και διπλα­νό στα Μουράγια.

-Κτί­σμα μέσα
στο Καμπιέ­λο (πίσω από τον Αστέρα).

-Κτί­σμα στην
οδό Δούη στο Μαντούκι.

-Βίλ­λα
Καλα­βρέν­τζου και ένα χτί­σμα απέναντι.

Το κάθε ένα από αυτά συμ­βο­λί­ζει και εμπε­ριέ­χει μία θλιβερή
ιστο­ρία διοι­κη­τι­κής αβελ­τη­ρί­ας και μιζέ­ριας… Όλα μαζί συγκρο­τούν την εικό­να μίας
ριζι­κά υπο­βι­βα­ζό­με­νης Κέρ­κυ­ρας.  Ταυ­τό­χρο­να
συν­θέ­τουν ένα άθλιο παι­δα­γω­γι­κό εργα­λείο κακής αισθη­τι­κής, κοινωνικής
αδια­φο­ρί­ας, πεσι­μι­σμού και μοι­ρο­λα­τρί­ας για το μέλ­λον του τόπου, που αποτελεί
τον περι­βάλ­λο­ντα χώρο της ύπαρξης… 

Συμ­βα­τή με όλα τα παρα­πά­νω είναι και η προ­κλη­τι­κή αδιαφορία
φύλα­ξης των σχε­τι­κών χώρων, ακό­μη και μετά από τους βαν­δα­λι­σμούς… Ετσι, π.χ. η
κατα­στρο­φή στις σκα­κιέ­ρες της Σπια­νά­δας δεν έγι­νε εφά­παξ… Συνε­χί­ζε­ται σε δόσεις…

Συμπλη­ρω­μα­τι­κή, στην εκτε­τα­μέ­νη φθο­ρά μνη­μεί­ων και στην
κακαι­σθη­σία των κτι­σμά­των της μετα­πο­λε­μι­κής περιό­δου είναι και η εκτε­τα­μέ­νη χρωμορύπανση
(καμία σχέ­ση με γκρά­φι­τι…), που δεν έχει αφή­σει τοί­χο για τοί­χο δημό­σιων και
ιδιω­τι­κών κτιρίων.

Οσα περι­γρά­φη­καν δεν επι­διώ­κουν να εκχω­ρή­σουν συγ­χω­ρο­χάρ­τι στους
βάν­δα­λους μπα­χα­λά­κη­δες, που η δρά­ση τους στην Κέρ­κυ­ρα είναι ακό­μη προκλητικότερη
εξαι­τί­ας της ιδιαί­τε­ρης αρχι­τε­κτο­νι­κής της πόλης… 

Απλά εκτέ­θη­κε ένα σύνο­λο παρα­γό­ντων, που ευνο­ούν την πορεία στην
συνε­χή φθο­ρά του οικι­στι­κού μας περι­βάλ­λο­ντος…  

Με την δική μας ανο­χή, που έχει κατα­ντή­σει …εθι­μι­κό δίκαιο (για
να θυμη­θού­με και μία …έκφρα­ση των ημερών)!!!