Εργα του Ιμπεριαλισμού οι γενοκτονίες

Αφορ­μή για το σημεί­ω­μα αυτό η 19^η Μάη,
ημέ­ρα μνή­μης της σφα­γής εκα­το­ντά­δων χιλιά­δων Ποντί­ων από το εθνικιστικό
καθε­στώς των Νεότουρκων…

Αν στους σφαγ­μέ­νους προ­σθέ­σου­με τους βασανισμένους,
τους διωγ­μέ­νους, του φυλα­κι­σμέ­νους, τους εξο­ρι­σμέ­νους μαζεύ­ου­με κανένα
εκα­τομ­μύ­ριο ψυχές…

Και οι δύο όμως-όπως και άλλες σύγ­χρο­νες με αυτές
γενο­κτο­νί­ες στην Μικρά Ασία- έχουν κοι­νό αίτιο… Το χέρι των Τούρ­κων είναι η
εύκο­λη απά­ντη­ση… Πόσο όμως είναι ακρι­βής και πόσο βοη­θά­ει τους λαούς να
κατα­νο­ή­σουν την ιστο­ρία για να απο­φεύ­γουν τις κακο­το­πιές της;;;

ΟΙ μακρό­χρο­νες δια­χρο­νι­κές παρα­κα­τα­θή­κες και ένα
σπου­δαίο εθνο-πολι­τι­σμι­κό μωσαϊ­κό, δεν ευνο­ού­σαν την ανά­πτυ­ξη ενός ισχυρού
μονο­λι­θι­κού κρά­τους… Αυτού, δηλα­δή, που απο­τε­λού­σε το εθνι­κι­στι­κό όρα­μα των
Νεότουρκων. 

Η εθνι­κή ομο­γε­νο­ποί­η­ση της περιο­χής, που την
χαρα­κτή­ρι­ζε, όπως προ­εί­πα­με, η πολυ­φυ­λε­κτι­κό­τη­τά της, απαι­τού­σε παρόμοιας
έντα­σης και δια­φο­ρε­τι­κής έκτα­σης παρεμ­βά­σεις …οδο­στρω­τή­ρα από την ΝεοΤουρκική
Πολι­τεία… Για τις οποί­ες πλή­ρως αδια­φο­ρού­σαν οι ‘ανθρω­πι­στές’ της Εσπε­ρί­ας… Η
γενο­κτο­νία των Ποντί­ων, πλάι στην γενο­κτο­νία των Αρμε­νί­ων αλλά και σε λιγότερο
γνω­στές (Ασυ­ρί­ων, Χεταί­ων, Φρυ­γών) απο­τε­λούν τους θεμέ­λιους λίθους της
Κεμα­λι­κής Τουρ­κι­κής δημοκρατίας…

Για άλλη μία φορά η ιστο­ρι­κή πλη­ρο­φό­ρη­ση αποδεικνύεται
μέγι­στο, πρώ­της γραμ­μής προ­ο­δευ­τι­κό καθή­κον για­τί το …φιδά­κι με τα αυγά του,
πάντο­τε σε τέτοιες περι­πτώ­σεις καιροφυλακτεί…

Το τουρ­κι­κό κρά­τος με την Ισλα­μι­στι­κή ή Κεμαλική
εκδο­χή του -και οι δύο βαθύ­τα­τα εθνι­κι­στι­κές- θα ανθί­στα­ται σθε­να­ρά στην
ανα­γνώ­ρι­ση των ιστο­ρι­κών δεδο­μέ­νων των γενο­κτο­νιών. Και οι ‘ανθρω­πι­στές’
Ιμπε­ρια­λι­στές θα κου­νά­νε το σημαιά­κι της ανα­γνώ­ρι­σης κατά το βόλε­μα της
στιγ­μής… Η σχε­τι­κά πρό­σφα­τη ημι-ανα­γνώ­ρι­ση της γενο­κτο­νί­ας των Αρμε­νί­ων από το
Αμε­ρι­κά­νι­κο κογκρέ­σο, καθό­λου τυχαία, συμπί­πτει με τις ασκού­με­νες πιέ­σεις στην
Ερντο­γκάν για μετα­βο­λή της εξω­τε­ρι­κής του πολιτικής… 

Η ανα­γνώ­ρι­ση, όμως, των γενο­κτο­νιών ανοί­γει του ασκούς
του Αιό­λου, για­τί αυτό­μα­τα γεν­νά τερά­στιες αμφι­σβη­τή­σεις για τον εθνικό,
πολι­τι­κό και πολι­τεια­κό  χαρα­κτή­ρα του
Τουρ­κι­κού κράτους…

Αλλά και για τους Ιμπε­ρια­λι­στές οι γέφυ­ρες μετα­ξύ των
λαών είναι πηγή …ανε­ξέ­λεγ­κτων και απρό­βε­πτων κιν­δύ­νων για την κυριαρ­χία τους,
που βασί­ζε­ται στην εθνι­κι­στι­κή πλύ­ση εγκε­φά­λου και την τοπο­θέ­τη­ση των μεν
απέ­να­ντι στους δε σαν αγριε­μέ­να σκυ­λιά εκπαι­δευ­μέ­να για αλληλοεξόντωση.