Χιροσίμα αγάπη μου…

Είμα­στε βλέ­πεις τότε
συνταγ­μέ­νοι με τους ‘νικη­τές’ και κρυ­φο­α­πα­λαμ­βά­να­με τα παθή­μα­τα των εχθρών…

Σήμε­ρα, όμως το
σκη­νι­κό δύσκο­λα να περι­λά­βει νικη­τές και ηττη­μέ­νους… Η πυρη­νι­κή απει­λή, που
επα­νέρ­χε­ται στο προ­σκή­νιο θα εξα­φα­νί­σει τον πλανήτη!

Παρα­θέ­του­με

Μετά
από 45 δευ­τε­ρό­λε­πτα η βόμ­βα εξερ­ρά­γη 600 μέτρα πάνω από τη Χιροσίμα
κατα­καί­ο­ντας και εξα­ε­ρώ­νο­ντας σημα­ντι­κό μέρος της πόλης και μαζί πάνω από
70.000 άμα­χους. Ο αριθ­μός των θανά­των λόγω ραδιε­νέρ­γειας, που συνε­χί­στη­κε για
πολ­λά χρό­νια μετά, οδή­γη­σε και σε ένα συνε­χές μαρ­τύ­ριο λόγω σοβα­ρών ασθε­νειών και
τερα­το­γεν­νέ­σε­ων από την ραδιε­νερ­γό ακτι­νο­βο­λία. Ο αριθ­μός αυτών των θυμάτων
παρα­μέ­νει μέχρι και σήμε­ρα ουσια­στι­κά αδιευ­κρί­νι­στος…  

Στις
9 Αυγού­στου την ίδια ακρι­βώς τύχη είχε και το Ναγκα­σά­κι. Η δεύ­τε­ρη βόμβα
χρη­σι­μο­ποιού­σε ως σχά­σι­μο υλι­κό το πλου­τώ­νιο. Αρκε­τοί ισχυ­ρί­ζο­νται πως ήταν έως
και 40% ισχυ­ρό­τε­ρη από εκεί­νη της Χιρο­σί­μα, ανα­φε­ρό­με­νοι στο γεγο­νός πως η
έκρη­ξη σχε­δόν διέ­λυ­σε το Β-29 που τη μετέ­φε­ρε, το οποίο μόλις που πρό­λα­βε να
προ­σγειω­θεί ανα­γκα­στι­κά στην Οκινάβα. 

Οι
δύο αυτές ανθρω­πο­κτό­νες ρίψεις, που εξα­έ­ρω­σαν και απαν­θρά­κω­σαν Χιρο­σί­μα και
Ναγκα­σά­κι, έγι­ναν με προ­σω­πι­κή από­φα­ση του τότε «δημο­κρα­τι­κού» Προ­έ­δρου των ΗΠΑ
Χάρι Τρού­μαν και ενώ η Ιαπω­νία ουσια­στι­κά είχε ηττη­θεί… Στην ουσία ήταν μια
επί­δει­ξη στρα­τιω­τι­κής υπε­ρο­πλί­ας προς τη τότε Σοβιε­τι­κή Ένω­ση η οποία μετά από
τέσ­σε­ρα περί­που χρό­νια ανα­δεί­χθη­κε και αυτή ως πυρη­νι­κή δύναμη. 

Η
«αξία» της ανθρώ­πι­νης ζωής για τους Αμε­ρι­κά­νους ιμπε­ρια­λι­στές φάνη­κε και στα
νησιά Μάρ­σαλ, που για δώδε­κα χρό­νια (1946 ως το 1958) μετα­τρά­πη­καν, μαζί με
τους κατοί­κους τους, σε πυρη­νι­κό «πει­ρα­μα­τό­ζωο» των ΗΠΑ. Αφέ­θη­καν να «ζήσουν»
με τις επι­πτώ­σεις της ραδιε­νερ­γού ακτι­νο­βο­λί­ας και με από­βλη­τα των πυρηνικών
δοκι­μών. Γι’ αυτούς τους ιθα­γε­νείς δεν μίλη­σε ποτέ κανείς παγκόσμιος
οργανισμός…

Σήμε­ρα
ο πλα­νή­της δια­θέ­τει επί­ση­μα 13.000 πυρη­νι­κά όπλα, άγνω­στο πόσα ανε­πί­ση­μα έχουν,
ειδι­κά αυτές οι χώρες που ανή­κουν στο κλαμπ των πυρη­νι­κών γιγά­ντων. Όπλα
πυρη­νι­κά, κατά πολύ ισχυ­ρό­τε­ρα από αυτά που έρι­ξαν οι Αμε­ρι­κα­νοί σε Χιροσίμα
και Ναγκα­σά­κι! Πυρη­νι­κοί «σατα­νά­δες» που μπο­ρούν να εξα­ε­ρώ­σουν όχι μια αλλά
πολ­λές φορές τη ζωή στο πλα­νή­τη, με τα εκα­τομ­μύ­ρια βαθ­μούς θερ­μο­κρα­σί­ας που
ανα­πτύσ­σουν τη στιγ­μή της έκρηξης…

Οι
επι­στή­μο­νες αυτοί προει­δο­ποί­η­σαν ότι βρι­σκό­μα­στε πολύ πιο κοντά στον αφανισμό
απ’ ό,τι κατά τον Ψυχρό Πόλε­μο. Μας απο­μέ­νουν περί­που, όπως υπο­λό­γι­σαν, έως την
ώρα της κρί­σης, μόλις εκα­τό δευ­τε­ρό­λε­πτα. Στο χέρι των ηγε­τών είναι να
συνε­τι­στούν ή να επι­τα­χύ­νουν πρά­ξεις που θα οδη­γή­σουν τους λαούς αλλά και τους
ίδιους στον αφανισμό… 

Περί­που
τα ίδια επα­νέ­λα­βε και ο Αντό­νιο Γκου­τέ­ρες, που 
επι­σκέ­φθη­κε τη Χιρο­σί­μα, για να προ­σκυ­νή­σει τη μνή­μη όσων δολοφονήθηκαν
στην πόλη αυτή από τους Αμε­ρι­κά­νους στις 6.8.1945 και τρεις ημέ­ρες μετά στο
Ναγκα­σά­κι. Μ’ ένα παντε­λώς  αχρείαστο
έγκλη­μα κατά της ανθρω­πό­τη­τας, που όμως δεν έχει ανα­γνω­ρι­στεί ως τέτοιο από τον
ΟΗΕ, για­τί ως γνω­στόν την «Ιστο­ρία» την έγρα­φαν οι μέχρι χθες μοναδικοί
ιδιο­κτή­τες του πλα­νή­τη και πάντα ως δολο­φό­νοι νικητές…