Το παρελθόν να βοηθήσει το μέλλον…

Και αυτή η ώρα, που
σημα­δεύ­ει το τέλος του β’ παγκό­σμιου πόλε­μου με την συντρι­βή του φασι­σμού και
του ναζι­σμού, δεν σβή­νε­ται δεν ξεγρά­φε­ται, δεν τροποποιείται…

Ακο­λού­θη­σαν πολλά
χρό­νια αγώ­νων, κατα­κτή­σε­ων, θυσιών αλλά και πισο­γυ­ρι­σμά­των… Ετσι πορεύ­ο­νται οι
λαοί, έτσι γρά­φε­ται η ιστορία. 

Το καλό, όμως βγαίνει
μέσα από την ήττα του κακού… Η πρό­ο­δος μέσα από την συντρι­βή της συντήρησης… 

Γι’ αυτό ακό­μη και
τού­τα τα δίσε­κτα χρό­νια η ιστο­ρι­κή εμπει­ρία με τα θετι­κά και τα αρνη­τι­κά της μπορεί
να απο­δει­χθεί στο καλύ­τε­ρο σχο­λείο για τα επό­με­να βήμα­τα και άλμα­τα… Αρκεί να
θελή­σου­με να δού­με κατά­μα­τα την αλή­θεια… Χωρίς παρα­σιω­πή­σεις ή εξωραϊσμούς…

Τέτοιο σχο­λείο
μπο­ρεί να το προ­σφέ­ρει η δια­λε­κτι­κή κρι­τι­κή της ιστο­ρί­ας και αυτό πρέ­πει να είναι
το μεγά­λο, το ανί­κη­το όπλο προς τα μπρος.