Τί οφείλει η Ελλάδα στην Ρωσία

Στον χορό της σύγχυσης
παίρ­νουν μέρος κι άλλοι… Ο ‘πρώ­τη φορά αρι­στε­ρά’ ΣΥΡΙΖΑ υπήρ­ξε πρω­το­πό­ρος τόσο
στην εκδί­ω­ξη Ρώσων διπλω­μα­τών -πρά­ξη πρω­το­φα­νής και μάλι­στα σε επο­χή όχι
ιδιαί­τε­ρης όξυν­σης- όσο και την εγκα­τά­στα­ση και ανά­πτυ­ξη της Αμερικανο-νατοϊκής
βάσης στην Αλεξανδρούπολη… 

Από τον ίδιο χώρο
και την ευρύ­τε­ρη κεντρο­α­ρι­στε­ρά, ο αντι­ρω­σι­κός παρο­ξυ­σμός αντι­με­τω­πί­ζε­ται ως υποχρεωτική
στρο­φή της διε­θνούς πολι­τι­κής της χώρας, που διαν­θί­ζε­ται -όχι και πολύ συχνά-
με κάποιες ασα­φέ­στα­τες ρητο­ρι­κές ανα­φο­ρές για …περισ­σό­τε­ρο αδέ­σμευ­τη εξωτερική
πολι­τι­κή… Οπερ έτσι μεθερ­μη­νευό­με­νο: πάρε το αυγό και κού­ρευ­το…

Στο ιστό­το­πο militaire και πιο συγκε­κρι­μέ­να στην δια­δι­κτυα­κή τηλεόραση
του, βρή­κα­με μία συζή­τη­ση του υπεύ­θυ­νου του ιστό­το­που Πάρι Καρ­βου­νό­που­λου
με τον ιστο­ρι­κό Ηλία Ηλιό­που­λο. («Τι οφεί­λει η Ελλά­δα στη
Ρωσία»; Απλά μαθή­μα­τα Ιστο­ρί­ας για ανι­στό­ρη­τους από τον Η. Ηλιό­που­λο).

 Πρό­κει­ται για μία συνέ­ντευ­ξη διάρ­κειας μίας
περί­που ώρας, που δίνει την δυνα­τό­τη­τα της επί­γνω­σης ή της ανά­κλη­σης ιστο­ρι­κών δεδο­μέ­νων, που συγκρο­τούν δια­χρο­νι­κά την σχέ­ση των δύο λαών… Ενδια­φέ­ρον υλι­κό, υπό έλεγ­χο ασφαλώς…

Πάντως όσοι εφαρμόζουν
την πολι­τι­κή της συσκό­τι­σης, της παρα­ποί­η­σης, της παρα­πλη­ρο­φό­ρη­σης, της αποσιώπησης
και της δια­στρο­φής της ιστο­ρι­κής μνή­μης ας έχουν υπό­ψη ότι το ψέμα έχει
κοντά ποδά­ρια. Όχι πάντα θα πεί­τε κάποιοι και θα συμ­φω­νή­σου­με μαζί σας… Ο
υπε­ρε­βδο­μη­κο­ντα­ε­τής βίος μας έδω­σε δυστυ­χώς την ευκαι­ρία να δού­με ρουφιάνους
που έφυ­γαν …εν δόξη και τιμή… 

Χρειά­ζε­ται εγρήγορση
μνή­μης και συνείδησης…