Συνηθίσαμε… - Φαιακία

Συνηθίσαμε…

Μία από τις φρι­κα­λε­ό­τη­τες του πολέ­μου είναι η στα­δια­κή δική μας εξοι­κεί­ω­ση με τις ίδιες τις φρικαλεότητες…

Σαρά­ντα, πενή­ντα, εκα­τό οι νεκροί στην Γάζα και τον Λίβα­νο καθη­με­ρι­νά… Με μεγά­λο το μερί­διο των παι­διών και των βρε­φών ανά­με­σα στα πτώ­μα­τα. Πτώ­μα­τα καμέ­να ή δια­με­λι­σμέ­να. Χωριά και πόλεις ισοπεδωμένες… 

Κάτω από τα ερεί­πια ανα­ζη­τού­νται συγγενείς…΄Η του­λά­χι­στον τα μέλη τους… Τυχε­ροί οι προ­βλε­πτι­κοί, που φόρε­σαν βρα­χιο­λά­κι στους δικούς τους για να τους ανα­γνω­ρί­σουν μετά τον επό­με­νο βομβαρδισμό…

Τιμά­με τα θύμα­τα των ναζί στην χώρα μας… Δίκτυο μαρ­τυ­ρι­κών πόλε­ων και χωριών φτιά­χνουν ένα μακρύ κατά­λο­γο φρί­κης… Νεκροί, σφαγ­μέ­νοι, ποδο­πα­τη­μέ­νες έγκυ­ες, πυρο­βο­λη­μέ­να παι­διά είναι το απάν­θι­σμα της ‘ανθρω­πι­στι­κής δρά­σης’ της αφρό­κρε­μας της Άριας Φυλής… 

Καλά κάνου­με και τις θυμό­μα­στε… Να τις θυμό­μα­στε… Αν είναι δυνα­τόν ένα μου­σείο σε κάθε μαρ­τυ­ρι­κό τόπο για να μην ξεχνά­με… Την ναζι­στι­κή κτη­νω­δία με την βοή­θεια και την αγα­στή συνερ­γα­σία των δωσί­λο­γων καθαρμάτων…

Η ιστο­ρία δεν διδά­σκει τα ανθρω­ποει­δή… Ογδό­ντα χρό­νια αργό­τε­ρα, ηθι­κά γνή­σιοι από­γο­νοι των ναζι­στι­κών στρα­τιών επι­δει­κνύ­ουν ισό­τι­μο ζήλο με υψη­λό­τε­ρη απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τη­τα, αφού τους …βοη­θά­ει και η τεχνο­λο­γι­κή πρόοδος… 

Η Ισραη­λι­νή πολε­μι­κή μηχα­νή δου­λεύ­ει καθη­με­ρι­νά και με υπε­ρω­ρί­ες… Μας βομ­βαρ­δί­ζει με εικό­νες, ήχους, σχό­λια… Σοκα­ρι­στή­κα­με πολύ στην αρχή… Εξοι­κειω­θή­κα­με στα­δια­κά στην συνέ­χεια… Ανθρώ­πι­νο… Δεν είναι δυνα­τό η ψυχι­κή και πνευ­μα­τι­κή φόρ­τι­ση να μένει ίδια σε έντα­ση μπρο­στά σε μία συνε­χή επα­νά­λη­ψη του ολέθρου… 

Το ξέρουν και οι εγκλη­μα­τί­ες… Γι’ αυτό είναι πεπει­σμέ­νοι, πως όταν στα­μα­τή­σει η σφα­γή, όλοι θα πανη­γυ­ρί­σου­με την ειρή­νη… Κι αυτό ανθρώ­πι­νο… Εκεί­νο, όμως που είναι ανε­πί­τρε­πτο είναι η ατι­μω­ρη­σία των εγκληματιών… 

Να γνω­ρί­ζουν, πως τους περι­μέ­νει μία νέα Νυρεμ­βέρ­γη… Η ανθρω­πό­τη­τα δεν πρέ­πει να συγ­χω­ρή­σει τους θύτες επει­δή υπήρ­ξαν θύμα­τα… Αυτός ο κύκλος είναι ντρο­πή για όλους μας… Ανθρώ­πι­νη δεν είναι η διαιώ­νι­σή του αλλά η κατάρ­γη­σή του…

Δεν λησμο­νά­με τους ανε­πα­νά­λη­πτους Εβραί­ους ήρω­ες, που μέσα στην καται­γί­δα Σιω­νι­στι­κού φανα­τι­σμού υψώ­νουν την δια­μαρ­τυ­ρία τους, καταγ­γέλ­λο­ντας την κυβέρ­νη­ση και τους πρω­τα­γω­νι­στές του μίσους. 
Υπο­κλι­νό­μα­στε μπρο­στά στο ηθι­κό τους μεγα­λείο. Τους ευγνω­μο­νού­με, για­τί με την παρου­σία τους και τη δρά­ση τους καταρ­ρα­κώ­νουν όλα τα κτη­νώ­δη, φασι­στι­κά ‘απο­φθέγ­μα­τα’, που θέλουν να μας υπο­χρε­ώ­σουν να απο­δε­χτού­με το των Λατί­νων: homo hominis lupus est. 

Βασι­κή ανθρώ­πι­νη ιδιό­τη­τα η μνή­μη… Μην την αφή­σου­με να ναρ­κω­θεί, να υπο­στα­λεί, να εξα­φα­νι­στεί… Η ανθρω­πό­τη­τα δεν μπο­ρεί να υπάρ­ξει χωρίς μνήμη…
 
0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted