Θα ήταν 80 χρονών σήμερα ο Σωτήρης Πέτρουλας…

Η Ενω­ση Κέντρου, παρά τις απο­στα­σί­ες διά­φο­ρων μασκαράδων,
πιο­νιών των ανα­κτό­ρων και των υπε­ρα­τλα­ντι­κών προ­στα­τών δια­τη­ρού­σε την κοινοβουλευτική
πλειο­ψη­φία από­λυ­τη και αργό­τε­ρα σχε­τι­κή μέχρι και την ημέ­ρα της …εθνο­σω­τη­ρί­ου…

Εδώ είναι, που πρέ­πει να υπο­γραμ­μι­στεί, ότι παρά την στρατιωτική
ήττα στον εμφύ­λιο, που επήλ­θε με την αμέ­ρι­στη στή­ρι­ξη των Αμε­ρι­κα­νών, το ΚΚΕ
και  η ευρύ­τε­ρη αρι­στε­ρά δεν είχαν ηττηθεί
πολιτικά… 

-Πολέ­μη­σε απο­φα­σι­στι­κά για την ματαί­ω­ση εκτελέσεων
διω­κό­με­νων και κατα­δι­κα­σμέ­νων αγω­νι­στών της εθνι­κής αντί­στα­σης και του εμφυλίου…

-Διεκ­δί­κη­σε την εφαρ­μο­γή πολι­τι­κών συνταγματικών
δικαιω­μά­των με σχε­τι­κή επι­τυ­χία, όση επέ­τρε­πε το κλί­μα και ο συσχε­τι­σμός των δυνάμεων…

-Συνέ­γει­ρε και συσπεί­ρω­σε μεγά­λο μέρος της πολιτικοποιούμενης
νεολαίας.

Δεν γνω­ρί­ζου­με, όμως, πόσο η αρι­στε­ρά έχει συνείδηση
αυτού του δεδο­μέ­νου και πόσο ανα­γκαίο είναι να το δια­τη­ρή­σει και να το διευρύνει
σε δύσκο­λους καιρούς…

Ξεκι­νώ­ντας η ΕΔΑ το 1950 ως δημο­κρα­τι­κή αριστερά,
ανε­βά­ζει συνε­χώς τα ποσο­στά της για να φτά­σει το 1958 να γίνει αξιωματική
αντι­πο­λί­τευ­ση, με υψη­λό­τα­το αριθ­μό βου­λευ­τών Με την βοή­θεια και του εκλογικού
συστή­μα­τος, που προ­ο­ρί­ζο­νταν για την…συντριβή της…

Κάπως έτσι αντι­λαμ­βα­νό­νταν τα πρά­μα­τα ο Σωτήρης
Πέτρου­λας, που πρω­τα­γω­νι­στού­σε ήδη στην Νεο­λαία Λαμπρά­κη και στην ΕΔΑ. 

Φυσιο­γνω­μία πρό­τυ­πο! Από οικο­γέ­νεια διω­κό­με­νων αγωνιστών,
εργα­τό­παι­δο, άρι­στος μαθη­τής με συνε­χή επι­θυ­μία πνευ­μα­τι­κής εξέ­λι­ξης, που
φτά­νει μέχρι τα αρι­στεία στις εισα­γω­γι­κές του εξε­τά­σεις στην Ανω­τά­τη Εμπορική
και την λήψη της σχε­τι­κής υποτροφίας… 

Ο Σωτή­ρης αν και μέλος του ηγε­τι­κού πυρή­να είναι
κρι­τι­κός στις ‘εκχω­ρή­σεις’ προς την Ενω­ση Κέντρου, που διέ­πε­ται από βαθύ
αντι­κομ­μου­νι­σμό… Απρο­κά­λυ­πτο από την συντη­ρη­τι­κή της πτέ­ρυ­γα και συγκαλυμμένο,
από την ‘προ­ο­δευ­τι­κή’, που αργό­τε­ρα θα στε­γα­στεί στο ΠΑΣΟΚ…

Ο Σωτή­ρης είναι στα­θε­ρά πρω­τα­γω­νι­στής των λαϊκών
κινη­το­ποι­ή­σε­ων… Στην πρώ­τη γραμ­μή…  Ανά­με­σα
στις αγω­νι­στι­κές του περ­γα­μη­νές να μη λησμο­νή­σου­με την ανύ­ψω­ση της σημαί­ας του
114 στην Ακρό­πο­λη το 1962. Φυσι­κά είναι ήδη πασί­γνω­στος στην ΕΚΟΦ και στο
σπου­δα­στι­κό της ασφάλειας…

Ο θάνα­τος τον συνα­ντά­ει στην πρώ­τη γραμ­μή… Με συνθήκες
που παρα­μέ­νουν σε μεγά­λο βαθ­μό αδιευκρίνιστες… 

-Τον Σωτή­ρη χτυ­πη­μέ­νο τον μάζε­ψε η Ασφά­λεια στην διάρκεια
μεγά­λης δια­δή­λω­σης στις 10 μ.μ. στην Χρή­στου Λαδά.

-Ο Σωτή­ρης ανα­φέ­ρε­ται ξανά από την αστυ­νο­μία στις 3 το
πρωί της 22ας χωρίς να γνω­ρί­ζει κανείς μέχρι σήμε­ρα τί έχει γίνει αυτές τις 5
ώρες.

-Την διά­γνω­ση του θανά­του του κάνουν αστυ­νο­μι­κοί με
ιατρι­κές μπλούζες!!!

-Ο ιατρο­δι­κα­στής μιλά­ει για θάνα­το από ασφυ­ξία λόγω
δακρυ­γό­νου. Στον λαι­μό του όμως υπήρ­χαν σχι­σί­μα­τα και μελα­νί­ες, όπως διαπίστωσαν
οι δικοί του αλλά και πολ­λοί άλλοι, που τον είδαν νεκρό.

-Ξεκί­νη­σε δια­δι­κα­σία άμε­σης, κρυ­φής ταφής χωρίς καν την
παρου­σία των δικών του αλλά το σχέ­διο δεν ευοδώθηκε.

 -Κατά την
εκτα­φή του δια­πι­στώ­θη­κε, ότι το κρα­νίο του έφε­ρε ραφή από χει­ρουρ­γι­κή επέμβαση…

Η κηδεία του γίνε­ται λαϊ­κό προ­σκύ­νη­μα… Αντά­ξια εκείνης
του Γρη­γό­ρη Λαμπράκη…

Ας θυμη­θού­με το τρα­γού­δι αφιέ­ρω­μα του Μίκη…