Δεν είμαστε με τον Αρη…

Δεν ανα­φε­ρό­μα­στε στον Αρη Βελου­χιώ­τη, που μπο­ρεί να
υπο­ψια­στή­κα­τε δια­βά­ζο­ντας τον τίτλο του σημειώ­μα­τος… Ούτε τον Αρη Θεσσαλονίκης,
την συμπα­θή ομά­δα της ‘συμπρω­τεύ­ου­σας’… Μιλά­με για έναν λιγό­τε­ρο γνω­στό, που
έρχε­ται με το κεί­με­νό του και τις ιδέ­ες του να …γρά­ψει ιστορία… 

Το κεί­με­νό του το δια­βά­σα­με στον ιστό­το­πο TVXS στον
οποίο σας παρα­πέ­μπου­με για να το δια­βά­σε­τε αυτού­σιο (https://tvxs.gr/news/ellada/dieythyntis-idiotikoy-sxoleioy-paraxarassei-tin-istoria-tis-eksegersis-toy-polytexneioy
).

Προ­φα­νώς, πρό­κει­ται για ιδιο­κτή­τη ιδιωτικών
εκπαι­δευ­τη­ρί­ων, που απηύ­θυ­νε προς τους γονείς των μαθη­τών του σχο­λεί­ου ‘επι­στο­λή’
γεμά­τη ιστο­ρι­κές …αλή­θειες, που απο­κα­λύ­πτουν το αλη­θι­νό νόη­μα του Πολυτεχνείου…

Το κεί­με­νο αρχί­ζει θέτο­ντας το θεμε­λιώ­δες ερώ­τη­μα: Για ποιο Πολυ­τε­χνείο λοι­πόν μιλά­με;

Η στά­ση των ιδιω­τι­κών σχο­λεί­ων για τον γιορ­τα­σμό του
Πολυ­τε­χνεί­ου έχει μακρά ιστο­ρία… Οι ιδιο­κτή­τες-έμπο­ροι της Παι­δεί­ας έχουν
απο­δεί­ξει ότι είναι αρκού­ντως ευφυ­είς ώστε να υπα­κού­ουν στην ταξι­κή τους
συνεί­δη­ση και όχι στην βού­λη­ση των εργα­ζό­με­νων σε αυτά εκπαι­δευ­τι­κών… Ούτε καν
στην επί­ση­μη γραμ­μή του υπουρ­γεί­ου Παι­δεί­ας, που ακό­μη και επί Κεραμέως
υπεν­θυ­μί­ζει  την 17^η Νοέμ­βρη ως
μέρα γιορτής-τιμής… 

Δεν παρα­λεί­πει o κύριος σχο­λάρ­χης να παρα­θέ­σει ψήγ­μα­τα αλή­θειας, κλάσματα
ενός μεγά­λου συνει­δη­τά απο­σιω­πού­με­νου όλου… Όπως π.χ. για τους εκμε­ταλ­λευ­τές της
δήθεν αντί­στα­σης κατά της χού­ντας, που την αξιο­ποί­η­σαν ποι­κι­λό­τρο­πα και
ξεδιάντροπα. 

Θυμό­μα­στε υπουρ­γό της μετα­πο­λί­τευ­σης, που στις πρώ­τες εκλο­γές του
74 ανέ­φε­ρε στο εκλο­γι­κό του φυλ­λά­διο, πως στην διάρ­κεια της επτα­ε­τί­ας, …του
επρο­τά­θη η θέση του Προ­έ­δρου της Πανελ­λή­νιας ομο­σπον­δί­ας των συλλόγων
προ­στα­σί­ας ζώων και ηρνή­θη διαρ­ρή­δην. Αυτοί, λοι­πόν και οι παρό­μοιοι ανήκουν
στους εκά­στο­τε ευκαι­ρια­κούς, που βρί­θουν στην παρά­τα­ξη του συντά­κτη της επιστολής…
Είναι δομι­κό χαρα­κτη­ρι­στι­κό της ιδε­ο­λο­γι­κο-πολι­τι­κής τους συγκρότησης… 

Το ψέμα, λέει μία παροι­μία έχει κοντά πόδια. Ισως η
λαϊ­κή σοφία πρέ­πει να ανα­θε­ω­ρή­σει αυτό το από­φθεγ­μα την επο­χή της ισοπεδωτικής
προ­πα­γάν­δας, που κατα­φέρ­νει να πεί­θει για …το άσπρο, που είναι μαύρο… 

Αυτή η σύγ­χρο­νη πραγ­μα­τι­κό­τη­τα είναι που κάνει την ενημέρωση
και την υπό­μνη­ση πρω­ταρ­χι­κή πολι­τι­κό καθήκον.