👉Τον Οκτώ­βρη του 40 ο
Νίκος Ζαχα­ριά­δης βρι­σκό­ταν έγκλει­στος στην φυλα­κή της Κέρ­κυ­ρας… Το ΚΚΕ ήταν σε
πολύ δύσκο­λη θέση ενώ ο Μανια­δά­κης είχε κατα­φέ­ρει να λει­τουρ­γεί δικό του “ΚΚΕ”
και δεν ήταν λίγοι οι αγω­νι­στές, που την είχαν πατή­σει με το ασφαλίτικο
υπο­κα­τά­στα­το… Γενι­κά οι ώρες ήταν δύσκο­λες, η ενη­μέ­ρω­ση λει­ψή και η ανάληψη
πολι­τι­κών πρω­το­βου­λιών από την αρι­στε­ρά εξαι­ρε­τι­κά δύσκο­λη… Η κήρυ­ξη του
Ιτα­λο-Ελλη­νι­κού πολέ­μου ήταν μία ακό­μα δοκι­μα­σία στην ευθυ­κρι­σία του ηγετικού
πυρή­να σε τέτοιες συν­θή­κες. Τότε ήλθε το γράμμα!

Η επι­στο­λή Ζαχαριάδη
προς τον Ελλη­νι­κό λαό: 

Ανοι­χτό γράμμα

του Γενι­κού Γραμματέα
του ΚΚΕ

Προς το λαό της
Ελλάδας

Ο φασι­σμός του
Μου­σο­λί­νι χτύ­πη­σε την Ελλά­δα πισώ­πλα­τα, δολο­φο­νι­κά και ξετσί­πω­τα με σκο­πό να
την υπο­δου­λώ­σει και εξαν­δρα­πο­δί­σει. Σήμε­ρα όλοι οι Έλλη­νες παλεύ­ου­με για τη
λευ­τε­ριά, την τιμή, την εθνι­κή μας ανε­ξαρ­τη­σία. Η πάλη θα είναι πολύ δύσκολη
και πολύ σκλη­ρή. Μα ένα έθνος που θέλει να ζήσει πρέ­πει να παλεύ­ει, αψηφώντας
τους κιν­δύ­νους και τις θυσί­ες. 0 λαός τής Ελλά­δας διε­ξά­γει σήμε­ρα έναν πόλεμο
εθνι­κο­α­πε­λευ­θε­ρω­τι­κό, ενά­ντια στο φασι­σμό του Μου­σο­λί­νι. Δίπλα στο κύριο μέτωπο
και Ο ΚΑΘΕ ΒΡΑΧΟΣ, Η ΚΑΘΕ ΡΕΜΑΤΙΑ, ΤΟ ΚΑΘΕ ΧΩΡΙΟ, ΚΑΛΥΒΑ ΜΕ ΚΑΛΥΒΑ, Η ΚΑΘΕ
ΠΟΛΗ, ΣΠΙΤΙ ΜΕ ΣΠΙΤΙ, ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΦΡΟΥΡΙΟ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΤΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ.
Κάθε πρά­κτο­ρας του φασι­σμού πρέ­πει να εξο­ντω­θεί αλύ­πη­τα. Στον πόλε­μο αυτό πού
τον διευ­θύ­νει ή κυβέρ­νη­ση Μετα­ξά, όλοι μας πρέ­πει να δώσου­με όλες μας τις
δυνά­μεις, δίχως επι­φύ­λα­ξη. Έπα­θλο για τον εργα­ζό­με­νο λαό και επι­στέ­γα­σμα για το
σημε­ρι­νό του αγώ­να, πρέ­πει να είναι και θα είναι, μια και­νούρ­για ‘Ελλά­δα τής
δου­λειάς, τής λευ­τε­ριάς, λυτρω­μέ­νη από κάθε ξενι­κή ιμπε­ρια­λι­στι­κή εξάρτηση,
μ’εναν πραγ­μα­τι­κά παλ­λαϊ­κό πολι­τι­σμό. Όλοι στον αγώ­να, ο καθέ­νας στη θέση του
και ή νίκη θα ‘ναι νίκη τής Ελλά­δας και τού λαού της. Οι εργα­ζό­με­νοι όλου του
κόσμου στέ­κουν στο πλευ­ρό μας.

Αθή­να, 31 τού Οχτώβρη
1940.

ΝΙΚΟΣ ΖΑΧΑΡΙΑΔΗΣ

Γραμ­μα­τέ­ας της
Κεντρι­κής Επι­τρο­πής τού ΚΚΕ 

Πάνω στον τύπο και
στην ουσία αυτού του γράμ­μα­τος δομή­θη­κε λίγο αργό­τε­ρα η εθνι­κή, πατριωτική
αντι­φα­σι­στι­κή ενό­τη­τα του ελλη­νι­κού λαού μέσα από τις γραμ­μές του ΕΑΜ. 

Αξί­ζει αυτό το γράμμα
-θα το λέμε μονό­το­να να δια­βα­στεί λέξη προς λέξη, φρά­ση προς φρά­ση… Όχι τόσο
για τους εκεί­θεν όσο για τους ενθεν… Για­τί απο­τε­λεί -κατά τη γνώ­μη μας- μνημείο
αλη­θι­νού πατριω­τι­σμού και αντι­φα­σι­σμού χωρίς προ­α­παι­τού­με­να και δικεκδίκηση
πρω­τεί­ων στα χαρ­τιά… Πόσο χρή­σι­μο μάθη­μα για τους …διυ­λί­ζο­ντες των κώνω­πα, που
θα περί­με­ναν …τις ιδα­νι­κές προ­ϋ­πο­θέ­σεις για την …τέλεια παρέμ­βα­ση κατά τα
γραφάς… 

Αυτό το γράμ­μα είναι
τίτλος τιμής για τους αγω­νι­στές και βαρύ άγος για τους μετέ­πει­τα …ημέ­τε­ραι
απώ­λειαι είς Γερ­μα­νός αξιω­μα­τι­κός…

Η απο­τί­μη­ση αυτή δεν αφο­ρά το σύνο­λο της ιστο­ρι­κής πολι­τι­κής και ιδε­ο­λο­γι­κής παρου­σί­ας του Νίκου Ζαχα­ριά­δη προς τις οποί­ες σοβα­ρές ενστά­σεις και κρι­τι­κή μπο­ρεί κανείς να καταθέσει… 

Αυτός είναι ο άνθρω­πος, ο μικρός ο Μέγας… Και τελι­κά, έτσι γράφεται
η αλη­θι­νή ιστο­ρία… Ετσι γυρί­ζει ο ήλιος…