Μας λένε “Γέροντες”

Γεμί­σα­με εμπειρίες,
χαρές, πίκρες, απο­γοη­τεύ­σεις αλλά πάντα με ελπί­δες. Ζήσα­με μία ζωή με σταθερές
ανα­φο­ρές αλλά πολύ πλού­σια σε αλλαγές… 

Βιώ­σα­με μελ­λο­ντο­λο­γι­κά τεχνο­λο­γι­κά επιτεύγματα
αλλά ζού­με ακό­μη στην θηριω­δία της εκμε­τάλ­λευ­σης, της πεί­νας, των επι­δη­μιών και
των πολέμων… 

Συνε­χί­ζου­με
να οραματιζόμαστε… 

Σε περι­βάλ­λον απο­κρου­στι­κής απο­ξέ­νω­σης αλλά με ζωντα­νές και
εύλο­γες τις προσ­δο­κί­ες μας…

Βρή­κα­με
στο δια­δί­κτυο μία ‘ρομα­ντι­κή’ εξι­στό­ρη­ση της δια­δρο­μής της γενιάς μας καθώς συνεχίζει
σε προ­χω­ρη­μέ­νες δεκα­ε­τί­ες ζωής… 

Μεγα­λώ­σα­με στις
δεκα­ε­τί­ες 50-60-70.

Σπου­δά­σα­με τις
δεκα­ε­τί­ες 60-70-80.

Βγαί­να­με στις
δεκα­ε­τί­ες 70-80-90.

Παντρευ­τή­κα­με και
ανα­κα­λύ­ψα­με τον κόσμο τις δεκα­ε­τί­ες 70-80-90.

Στα­θε­ρο­ποι­η­θή­κα­με τη
δεκα­ε­τία του 2000.

Γίνα­με σοφό­τε­ροι το
2010.

Και προ­χω­ρά­με
στα­θε­ρά πέρα από το 2020.

Σαν να ζού­με σε οκτώ
δια­φο­ρε­τι­κές δεκα­ε­τί­ες φαίνεται…

ΔΥΟ δια­φο­ρε­τι­κοί
αιώνες…

ΔΥΟ ξεχω­ρι­στές
χιλιετίες…

Πήγα­με από τα slides
στο YouTube, δίσκους βινυ­λί­ου στη online μου­σι­κή, χει­ρό­γρα­φα γράμ­μα­τα στο email
και στο WhatsApp.

Φορού­σα­με σορτς σε
όλη την παι­δι­κή μας ηλι­κία και μετά παντε­λό­νια, oxford, ρου­κέ­τες, full shells
και blue jeans.

Κάπο­τε κάνα­με βόλτα
με πατί­νια, τρί­κυ­κλα, ποδή­λα­τα, μοτο­πο­δή­λα­τα, βεν­ζί­νη ή diesel αυτο­κί­νη­τα και
τώρα οδη­γού­με υβρι­δι­κά ή ηλε­κτρι­κά αυτοκίνητα.

Θα μπο­ρού­σαν να μας
περι­γρά­ψουν ως «δείγ­μα­τα», ανθρώ­πους που γεν­νή­θη­καν σε αυτόν τον κόσμο της
δεκα­ε­τί­ας του ’50, που είχαν ανα­λο­γι­κή παι­δι­κή ηλι­κία και ψηφια­κή ενηλικίωση.

Είμα­στε σαν “Τα
έχω δει όλα”!

Η γενιά μας έχει
κυριο­λε­κτι­κά ζήσει και έχει δει περισ­σό­τε­ρο από οποιον­δή­πο­τε άλλον σε όλες τις
δια­στά­σεις της ζωής.

Ένα μεγά­λο
χει­ρο­κρό­τη­μα σε όλα τα μέλη μιας πολύ ξεχω­ρι­στής γενιάς, που θα είναι ΜΟΝΑΔΙΚΗ