αρχαιολόγου στην Μύκονο θα μπορούσε να χαρακτηριστεί εμβληματικό του μοντέλου
ανάπτυξης της χώρας, που απεργάζεται η εξουσία στα πλαίσια της σχεδιαζόμενης και …πολυπόθητης
καπιταλιστικής ανάπτυξης…
Η λογική του χτίστε-χτίστε-χτίστε, που ενίσχυσε εκθετικά
τον μη παραγωγικό χαρακτήρα της Ελληνικής οικονομίας στις προηγούμενες 10ετίες επανακάμπτει
με τις αναγκαίες προσαρμογές…
προκαλεί τρόμο και ανατριχίλα για τις προοπτικές αυτής της δύστυχης χώρας. Η
εκποίηση της γης και των θησαυρών, που κρύβει μέσα της είναι το αποκλειστικό
εργαλείο της ‘ανάπτυξης’. Το επέβαλλαν τα μνημόνια, το καλλιεργούν οι
τοποτηρητές της εξουσίας, το υιοθετεί -δυστυχώς- και μέρος του κοινού, που βομβαρδίζεται
από την σχετική προπαγάνδα…
δεν θα έπρεπε να βρίσκεται σε αντιπαράθεση προς την τουριστική ανάπτυξη!!!
Θεωρητικά, βέβαια… Σε μία άλλη κοινωνία, όπου η κερδοφορία ΔΕΝ θα υπερτερεί της
αξίας της συλλογικής πολιτιστικής ανέλιξης… Σε αυτήν την de nova insula utopia η ανάδειξη του
αρχαιολογικού πλούτου θα ήταν -μεταξύ πολλών άλλων ευεργετημάτων- προσόν για τον
ποιοτικούς περιηγητές! Κάτι, που είναι ουσιαστικά αδιάφορο ή και αστείο στην
χώρα, που επιθυμεί την πάση δυνάμει διεύρυνση των μεγεθών του μαζικού τουρισμού…
της χώρας… Η Μύκονος είναι, απ’ ό,τι λέγεται, πρωτοπόρος αλλά και άλλες περιοχές-κυρίως
νησιωτικές- ακολουθούν με γοργούς ρυθμούς… Και θα ακολουθήσουν και άλλες… Έτσι,
η σαγηνευτική δύναμη του παράνομου, εύκολου και γρήγορου πλουτισμού σε βάρος κάθε
κώδικα πνευματικών, πολιτισμικών αξιών θα οδηγήσει σε μία ακόμη μεγαλύτερη καταστροφή…
όραμα θα τον περιμένει η μεταχείριση, που έτυχε ο αρχαιολόγος της Μυκόνου…
Δεν θέλουμε να κρυφτούμε πίσω από το δάχτυλο μας και
να ισχυριστούμε, πως οι αρχαιολογικές υπηρεσίες λειτουργούν στο ύψος των
απαιτήσεων… Σε μία χώρα, που …όπου και αν σκάψεις θα βρεις, η επάρκεια
σε προσωπικό και σε τεχνικές δυνατότητες έπρεπε να βρίσκεται στην πρώτη γραμμή της
φροντίδας της πολιτείας…
Μέγας εχθρός του έργου των αρχαιολόγων η απίθανη
γραφειοκρατία, που μπορεί να παρεμποδίσει τους καθημερινούς πολίτες από σοβαρές
ζωτικές και νόμιμες επιδιώξεις κατοικίας ή επαγγελματικής στέγης…
Στην ίδια κατεύθυνση -δυστυχώς- και η υπεροπτική, συμπλεγματική
συμπεριφορά μερικών, που δείχνουν να απολαμβάνουν περισσότερο την …ηδονή της εξουσίας
παρά την διάσωση της πολιτιστικής κληρονομιάς…
ζητημάτων, βρίσκεται ένας ανεπαρκής, υποκριτής και στην ουσία αδιάφορος
μηχανισμός της πολιτείας, που όλα αυτά θα μπορούσε να ελέγξει και να …θεραπεύσει…
Αν ήθελε…
προοδευτική, πατριωτική, φιλολαϊκή…
Η πολιτεία οφείλει να υπερασπιστεί το αρχαιολογικό έργο
αλλά και τις προϋποθέσεις άσκησής του, μεταξύ των οποίων η προάσπιση του δικαιώματος
της υγείας, της σωματικής ακεραιότητας των λειτουργών του, που είναι
αδιαπραγμάτευτη…
ΥΓ. Πριν από λίγο καιρό παρουσιάσμε στην σελίδα ΚΕΡΚΥΡΑ, πληροφόριακά στοιχεία για την μεταχείρηση των αρχαιοτήτων στο Δυρράχιο (αρχαία Κερκυραϊκή αποικία: Επίδαμνος) από το Αλβανικό κράτος. Τίτλος: Αυτοί οι καημένοι είναι καθυστερημένοι.(https://faiakas.blogspot.com/p/blog-page_10.html#:~:text=%CE%91%CF%85%CF%84%CE%BF%CE%AF%20%CE%BF%CE%B9%20%CE%BA%CE%B1%CE%B7%CE%BC%CE%AD%CE%BD%CE%BF%CE%B9%20%CE%B5%CE%AF%CE%BD%CE%B1%CE%B9%20%CE%BA%CE%B1%CE%B8%CF%85%CF%83%CF%84%CE%B5%CF%81%CE%B7%CE%BC%CE%AD%CE%BD%CE%BF%CE%B9%E2%80%A6).
Κάποιες συγκρίσεις καθιστούν αρκετά σαφή, την δική μας ‘ασύγκριτη’ υπεροχή σε καταστροφή του αρχαιολογικού μας πλούτου…