Ο Γιασένκο Σελίμοβιτς επέλεξε θεματολογία, που είναι αποκαλυπτική για την επικαιρότητα των χωρών αυτών. Το έργο π.χ. που ήλθε από την Ελβετία αναφέρεται στην ευθανασία. Το δανέζικο έργο εμπνέεται από την 11η του Σεπτέμβρη και τα φαινόμενα ρατσισμού από την είσοδο μεταναστών στην χώρα. Το έργο της Ιρλανδίας ασχολείται με το ζήτημα της έκτρωσης…
Η κατά πλειοψηφία επιλογή Δυτικο-Ευρωπαϊκών χωρών σχετίζεται κυρίως με διαφορές σε διάδοση ή/και επένδυση του θεσμού του ραδιοθεάτρου. Ο Γιασένκο Σελίμοβιτς θεωρεί, ότι η Εβδομάδα Ευρωπαϊκού ραδιοθεάτρου στην Σουηδία πέτυχε τον σκοπό της. Η μετάδοση των εκπομπών στο internet αυξάνει σημαντικά τον αριθμό των ραδιο-ακροατών, που ενδιαφέρονται όλο και περισσότερο για το θέατρο και που επιλέγουν οι ίδιοι την στιγμή, που θα απολαύσουν το ακρόαμα.
«Μέρες ραδιοφώνου» και ραδιοθεάτρου για την Σουηδία μας φέρνουν στον νου τις δικές μας: το θέατρο της Κυριακής και το Θέατρο της Τετάρτης, που μεγαλώσαμε μαζί τους δοκιμάζοντας και εκπαιδεύοντας το ταλέντο μας στην φαντασία, στην σκηνογραφία και την σκηνοθεσία… Οποβιβασμός του θεσμού στη χώρα μας δεν είναι άσχετη με άλλες πολιτικές και πολιτιστικές παρακμιακές επιλογές…
ΥΓ πηγή πληροφόρησης: Courrier International, τεύχος 16-22 Απρίλη 2009