Νέου τύπου εξουσία…

Οι κατα­στρο­φές στην Γαρί­τσα εκτε­τα­μέ­νες αλλά και ανα­με­νό­με­νες… Τι δια­φο­ρε­τι­κό θα συνέ­βαι­νε άρα­γε σε ένα τοι­χίο επί αιώ­να περί­που κατα­πο­νη­μέ­νο και συνε­χώς επι­βα­ρυ­νό­με­νο από την φύση και την ανθρώ­πι­νη δρα­στη­ριό­τη­τα συμπε­ρι­λαμ­βα­νό­με­νης και της απύθ­με­νης γρα­φειο­κρα­τί­ας. Ουσια­στι­κή αδια­φο­ρία και εγκα­τά­λει­ψη, που εκφρά­ζε­ται και συμ­βο­λί­ζε­ται από την προ­στα­σία του υψη­λό­τε­ρου τμή­μα­τος του τοι­χί­ου (κοντά στον ΝΑΟΚ με … συρ­μα­τό­πλεγ­μα επί 2 δεκα­ε­τί­ες…) Το θέμα πολυ­συ­ζη­τη­μέ­νο: η ανα­βάθ­μι­ση της πόλης και του νησιού …τώρα δικαιώ­νε­ται…
Μία δια­φο­ρε­τι­κή και εξαι­ρε­τι­κά σημα­ντι­κή πλευ­ρά του όλου ζητή­μα­τος, δένει την κατα­στρο­φή στην Γαρί­τσα, με την … «γέφυ­ρα των στε­ναγ­μών» του Ποτα­μού και την απί­στευ­τη ταλαι­πω­ρία του υπό κατάρ­ρευ­ση ιστο­ρι­κού Φοί­νι­κα. Πρό­κει­ται για την εκτε­τα­μέ­νη παρεμ­βα­τι­κό­τη­τα των υπη­ρε­σιών προ­στα­σί­ας βυζα­ντι­νών και νεώ­τε­ρων μνη­μεί­ων, που στην πρά­ξη έχει προ­κα­λέ­σει του­λά­χι­στον την ανα­βο­λή και -πολύ φοβού­μα­στε- την ματαί­ω­ση σημα­ντι­κών επι­σκευα­στι­κών παρεμ­βά­σε­ων σε αλη­θι­νά μνη­μεία της σύγ­χρο­νης κερ­κυ­ραϊ­κής ιστο­ρί­ας, ζωής και αισθη­τι­κής. Σε κάποιες περι­πτώ­σεις, με επι­χει­ρή­μα­τα προ­φα­νώς αίο­λα. Ο Φοί­νι­κας πχ. ΔΕΝ είναι κτι­σμέ­νος πάνω στο τεί­χος αλλά αρκε­τά κοντά του. Δεν γνω­ρί­ζου­με άν τα κουρ­τε­λά­τσα της Γαρί­τσας απο­τε­λούν Βυζα­ντι­νό μνη­μείο. Δεν γνω­ρί­ζου­με επί­σης την μνη­μεια­κή αξία της γέφυ­ρας του Ποτα­μού κ.λ.π. Δεν έχου­με σκο­πό να ανοί­ξου­με διά­λο­γο με τους ειδι­κούς αλλά ρωτά­με πολύ απλά: πιο είναι το νόη­μα αυτών των παρεμ­βά­σε­ων, όταν στην πρά­ξη σημαί­νουν -με μαθη­μα­τι­κή βεβαιό­τη­τα- απί­στευ­τη ταλαι­πω­ρία, κρί­σι­μη καθυ­στέ­ρη­ση, απώ­λεια πόρων και στο τέλος ματαί­ω­ση των έργων επι­σκευ­ής και συντή­ρη­σης; Ακρως χαρα­κτη­ρι­στι­κό και επι­βε­βαιω­τι­κό των παρα­πά­νω είναι η παρου­σία του Διευ­θυ­ντή του οργα­νι­σμού Λιμέ­να Κέρ­κυ­ρας στο Κεντρι­κό Αρχαιο­λο­γι­κό Συμ­βού­λιο την ώρα της κατα­στρο­φής στην Γαρί­τσα. Αντι­κεί­με­νο της διεκ­δί­κη­σής του η έγκρι­ση υλο­ποί­η­σης της μελέ­της επι­σκευ­ής του τοι­χί­ου της Γαρί­τσας (χρειά­στη­καν κάτι δεκα­ε­τί­ες για να γίνει η μελέ­τη αυτή), που στο μετα­ξύ περι­φέ­ρε­ται για κάποιους μήνες στα γρα­φεία του Υπουρ­γεί­ου Πολι­τι­σμού…
Αυτού του τύπου οι παρεμ­βά­σεις, που δεν αντι­στρα­τεύ­ο­νται μόνον ζωτι­κές ανά­γκες επι­σκευ­ής και συντή­ρη­σης της συνο­λι­κής αισθη­τι­κής αξί­ας του μνη­μεί­ου – πόλης αλλά και της καθη­με­ρι­νής ζωής των πολι­τών κατοί­κων αυτής της πόλης, που άν θέλουν να είναι νομο­τα­γείς, θα πρέ­πει να ρωτή­σουν τις αρχαιο­λο­γι­κές υπη­ρε­σί­ες ακό­μη και για την αντι­κα­τά­στα­ση ενός σπα­σμέ­νου κερα­μι­διού.
Οφεί­λου­με να ανα­γνω­ρί­σου­με στις υπη­ρε­σί­ες προ­στα­σί­ας αρχαιο­τή­των, πως κάνουν με εκπλη­κτι­κή συνέ­πεια και συνέ­χεια, ό, τι μπο­ρούν για να κατα­στή­σουν μιση­τή στον μέσο πολί­τη την ιδέα προ­στα­σί­ας και προ­βο­λής του αρχαιο­λο­γι­κού μας πλού­του.
Οι μαν­δα­ρι­νι­σμοί στο όνο­μα της ευσυ­νεί­δη­της εκτέ­λε­σης του καθή­κο­ντος έχουν προ­κα­λέ­σει δικαιο­λο­γη­μέ­νη αγα­νά­κτη­ση, πάνω στην οποία είναι πολύ εύκο­λο να παρει­σφρύ­σει και να επι­κα­θή­σει η όποια επι­βου­λή κατά των μνη­μεί­ων της πόλης, της συντή­ρη­σης και ανά­δει­ξής τους.
Τρα­γι­κή αλλά φυσι­κή και λογι­κή συνέ­χεια και συνέ­πεια η πρό­σκλη­ση σε… γενι­κή αγω­νι­στι­κή ενό­τη­τα ενα­ντί­ον των υπη­ρε­σιών του Υπουρ­γεί­ου Πολιτισμού…