Αν μπορείς να αποδεχτείς να κρίνεις τη ζωή
και το έργο ενός ανθρώπου έξω τελείως από συμβατικούς κανόνες και αν αντέχεις
να υποτάσσεις τον θυμό σου στην αντικειμενικότητα της κρίσης σου, τότε δεν
είναι και πολύ δύσκολο να αναγνωρίσεις στον μόλις αναχωρήσαντα Νίκο
Καλογερόπουλο ένα μεγάλο καλλιτέχνη που πρόλαβε να δείξει το υψηλής ποιότητας
τάλαντό του…
και το έργο ενός ανθρώπου έξω τελείως από συμβατικούς κανόνες και αν αντέχεις
να υποτάσσεις τον θυμό σου στην αντικειμενικότητα της κρίσης σου, τότε δεν
είναι και πολύ δύσκολο να αναγνωρίσεις στον μόλις αναχωρήσαντα Νίκο
Καλογερόπουλο ένα μεγάλο καλλιτέχνη που πρόλαβε να δείξει το υψηλής ποιότητας
τάλαντό του…
Χωρίς να συμφωνείς υποχρεωτικά με τις επιλογές του έχεις μπροστά
σου ένα έργο, που το σημαδεύουν, οι ταινίες: Μάθε παιδί μου γράμματα, Λούφα και
παραλλαγή, Αρπα κόλα… Μετά ήλθε η κορύφωση με το ρεμπέτικο του Κώτα φέρρη, όπου
ανέδειξε και το μουσικό του ταλέντο…
σου ένα έργο, που το σημαδεύουν, οι ταινίες: Μάθε παιδί μου γράμματα, Λούφα και
παραλλαγή, Αρπα κόλα… Μετά ήλθε η κορύφωση με το ρεμπέτικο του Κώτα φέρρη, όπου
ανέδειξε και το μουσικό του ταλέντο…
Είχε από πολλούς μεγάλους σκηνοθέτες
προτάσεις συμμετοχής αλλά …δεν γούσταρε…
Στο γυαλί ήταν λιγότερο τσιγγούνης: «Ο
Χριστός ξανασταυρώνεται», «Ο φωτογράφος του χωριού», «Οι παραστρατημένοι»,
«Μεθυσμένη πολιτεία» «Χαίρε Τάσο Καρατάσο», «Ολη η δόξα όλη η χάρη», «Στο
κάμπινγκ», «Ερασιτέχνης άνθρωπος»…
Εγινε και σκηνοθέτης και μάλιστα σε μία
σοβαρή δουλειά: τους ‘ιππείς της Πύλου’, που ταυτόχρονα είχε γράψει τα κείμενα.
Μαζί του φίλοι του, που μοιράζονταν ή σεβόντουσαν την ‘τρέλλα’ του (Σπυριδάκης,
Λογοθέτης, Κιμούλης, Καφετζόπουλος, Βάνα Μπάρμπα κ.ά.).
σοβαρή δουλειά: τους ‘ιππείς της Πύλου’, που ταυτόχρονα είχε γράψει τα κείμενα.
Μαζί του φίλοι του, που μοιράζονταν ή σεβόντουσαν την ‘τρέλλα’ του (Σπυριδάκης,
Λογοθέτης, Κιμούλης, Καφετζόπουλος, Βάνα Μπάρμπα κ.ά.).
Για τον Καλογερόπουλο ίσως το έργο ζωής του
να είναι το ‘τρενοτεχνείο’. Ενας χώρος,
που διαμόρφωσε στο παλιό σιδηροδρομικό σταθμό της Κυπαρισσίας κατά τα γούστα
του και τα όνειρά του… Εδώ δημιουργούσε, εκφράζονταν, μιλούσε τραγουδούσε… Εδινε
βήμα και σε άλλους κρατώντας την ζωντάνια του χώρου απίστευτα υψηλή σε ένα
μικρό τόπο, που χωρίς το δικό του το μεράκι ούτε να ανοίξει δεν θα κατάφερνε…
να είναι το ‘τρενοτεχνείο’. Ενας χώρος,
που διαμόρφωσε στο παλιό σιδηροδρομικό σταθμό της Κυπαρισσίας κατά τα γούστα
του και τα όνειρά του… Εδώ δημιουργούσε, εκφράζονταν, μιλούσε τραγουδούσε… Εδινε
βήμα και σε άλλους κρατώντας την ζωντάνια του χώρου απίστευτα υψηλή σε ένα
μικρό τόπο, που χωρίς το δικό του το μεράκι ούτε να ανοίξει δεν θα κατάφερνε…
Αφήνει τη σφραγίδα του στον χώρο μία
ιδιαίτερης, αντισυμβατικής καλλιτεχνικής δράσης… Κοντά του ο Νίκος Άσημος ο
Τάκης Σπυριδάκης, η Κατερίνα Γώγου… Ισως και κάποιοι άλλοι που δεν περνάνε αυτή
την ώρα από το νου.
Γειά σου Νίκο…