Διαβάσαμε την είδηση της απώλειας του Σταύρου, που υποχρεωτικά μας έφερε σαράντα τόσα χρόνια πίσω… Τότε, που βρισκόνταν στην πρώτη γραμμή όλων των μεγάλων, που συνέβαιναν στην κοινωνία, την πολιτική και την τέχνη.
Ψύχραιμος, δωρικός, σταθερός αλλά και τρυφερός, φιλικός σε έκανε να τον καταγράψεις στα …ενδιαφέροντά σου…
Μπροστάρης στο στήσιμο και την προώθηση της Εταιρείας Ελλήνων σκηνοθετών… Συνεπής στην δουλειά του και στις υποχρεώσεις του…
Καλοκαίρι του 81 βρέθηκε στην Κέρκυρα και περάσαμε λίγες ώρες μαζί. Μαζί του και η σύντροφός του η ζωγράφος Άννα Παλιεράκη. Ηταν τότε βοηθός σκηνοθέτης στο γύρισμα της ταινίας: Για τα Μάτια σου μόνο…
Η ταινία του ‘Εν πλώ’ μία βραβευμένη για τον πρωτοεμφανιζόμενο σκηνοθέτη στο φεστιβάλ Θεσσαλονίκης (1985) είναι ένα δείγμα του ταλέντου αλλά και της κουλτούρας του Σταύρου, που αποτυπώνεται στον ιδιαίτερο τρόπο, που προσεγγίζει το πολιτικό της θέμα…
Έμελλε να είναι η μοναδική μεγάλου μήκους ταινία του αφού ο Σταύρος ανάλωσε το μεγαλύτερο μέρος της δουλειάς του στην διδασκαλία της 7ης τέχνης, κυρίως στην σχολή Σταυράκου αλλά όχι μόνον…
Η μνήμη του Σταύρου φέρνει μία αύρα αγάπης και εκτίμησης.
Καλοτάξιδος.
