17.10.2025. Αντίο Μπάμπη

Σήμε­ρα το από­γε­μα… Μόλις μάθα­με το νέο από τον αδελφό
του Θανά­ση… Ο Μπά­μπης Ψαρά­κης, ο φίλος, ο συνά­δελ­φος, ο σύντρο­φος … απεχώρησε.

Νικη­μέ­νος από την άδι­κη αρρώ­στια, που επι­λέ­γει ‘περί­ερ­γα’
τα θύμα­τά της… 

Ο ίδιος μας ανα­κοί­νω­σε τη νόση­σή του εδώ και περίπου
ένα χρό­νο και την από­φα­σή του να την παλέψει. 

Και την πάλε­ψε, όπως πάλευε στη ζωή του. Με επιμονή,
ψυχραι­μία και αποφασιστικότητα… 

Μας συνέ­δε­σε αλη­θι­νή και γνή­σια φιλία. Γνω­ρι­στή­κα­με σε
μεγά­λη ηλι­κία αλλά μας ένω­σαν τόσο σημα­ντι­κές κατα­στά­σεις. Συνερ­γά­τες στο
Πνευ­μο­νο­λο­γι­κό τμή­μα του Αγί­ου Σάβ­βα. Μεγά­λη η συμ­βο­λή του στο στή­σι­μο και την
λει­τουρ­γία ενός ριζι­κά ανα­νε­ω­μέ­νου και πρω­το­πο­ρια­κού εργα­στή­ριου λειτουργικού
ελέγ­χου της αναπνοής. 

Καθο­ρι­στι­κός στην δημιουρ­γία και ανά­πτυ­ξη της Μονάδας
Εντα­τι­κής Θερα­πεί­ας στο Γενι­κό Νοσο­κο­μείο της Κέρ­κυ­ρας… Από την αρχή…
Συμ­μέ­το­χος σε ερευ­νη­τι­κά πρω­τό­κολ­λα με θέμα­τα σχε­τι­κά με την μηχα­νι­κή του
ανα­πνευ­στι­κού. Ανή­συ­χο πνεύ­μα, ο Μπά­μπης κατά­φε­ρε να πραγ­μα­το­ποιεί σε ένα
περι­φε­ρεια­κό νοσο­κο­μείο μετρή­σεις υψη­λού ερευ­νη­τι­κού ενδια­φέ­ρο­ντος… Με
παρου­σί­ες, ειση­γή­σεις και ομι­λί­ες σε Ελλη­νι­κά και διε­θνή συνέ­δρια πνευμονολογίας
και εντατικολογίας.

Ανή­συ­χος και γεμά­τος κοι­νω­νι­κά ενδια­φέ­ρο­ντα. Δραστήριος
πολι­τι­κά από τα φοι­τη­τι­κά του χρό­νια. Λάτρης της τέχνης και βαθύ­τα­τος γνώ­στης της
Jazz.

Τον απο­χαι­ρε­τά­με… Κρα­τώ­ντας γεμά­τη τη
μνή­μη από την παρου­σία του…

Αντίο Μπά­μπη!