15.12.2023. Ο Γιώργος έφυγε ξαφνικά

Απρό­βλε­πτα εγκα­τέ­λει­ψε την ζωή ο 

Γιώρ­γος Τόλιος, ο σιω­πη­ρός θρύ­λος των ντραμς στις ‘Τρύ­πες’. Σε ηλι­κία 58 ετών.

Ενας σεμνός και πολύ παρα­γω­γι­κός μου­σι­κός και ποιητής… 

Αρτιος καλ­λι­τέ­χνης με γνή­σια σεμνό­τη­τα, ενώ­θη­κε με τις Τρύ­πες το 1985, όπου παρέ­μει­νε μέχρι και την διά­λυ­ση του συγκρο­τή­μα­τος… Δού­λε­ψε για λίγο με τα ξύλι­να σπα­θιά ενώ συνερ­γά­στη­κε με πολ­λούς δημιουρ­γούς της αυτό­νο­μης μου­σι­κής παραγωγής.

Κλεί­νου­με τον χαι­ρε­τι­σμό στον Γιώρ­γο Τόλιο με δικούς του στί­χους από το έργο: ’Αέρας’, που ερμη­νεύ­ουν οι ‘ΤΡΥΠΕΣ’ στο σχε­τι­κό βίντεο.

Μια που έχω μάτια μια που αναπνέω

Όταν υπάρ­χου­νε τα φύλ­λα και φυσάει

Όταν ζεσταί­νω ότι παγώνει

Και αγνα­ντεύω το επό­με­νο νησί

Κι έχω στη τσέ­πη χρυ­σά κομμάτια

Όσες περά­σαν από πίσω μου εικόνες

Κι όλα τα λόγια που μ’ ομορφύναν

Όσες φορές ήρθε με χάι­δε­ψε η σιωπή

Γι αυτό ζητάω ότι υπάρχει

Και τρε­μο­σβή­νει κι απ’ το πιο αθώο βλέμμα

Γι αυτό ζητάω ότι πονάει

Και λυσ­σα­σμέ­νο μες τα βάθη μου γυρνά

Για­τί το ξέρω πίσω απ’ την σκόνη

Στέ­κο­νται γίγα­ντες που ορί­ζουν την σιω­πή τους

Βου­τάν στο μάτι κάθε χειμώνα

Και περισ­σεύ­ου­νε για όπου χρειαστεί

Μια που έχω μάτια μια που αναπνέω

Όταν υπάρ­χουν το φεγ­γά­ρι κι η σκιά σου

Σαν αγκα­λιά­ζω κάθε αγκάθι

Γδέρ­νω την άκρη απ’ το όνει­ρο κι αργείς

Κι έχω σχε­δία, έχω πανί μου

Όσα σκο­τά­δια μου τα φώτι­σε η αλήθεια

Κι όσους φιλή­σαν νεκρούς θεούς τους

Κι ύστε­ρα κάνα­νε την πρώ­τη προσευχή

Γι αυτό ζητάω ότι υπάρχει

Και ανα­τρι­χιά­ζει πριν σκε­φτώ να το αγγίξω

Γι αυτό ζητάω ότι πονάει

Στο άδειο χέρι ένα άλλο χέρι να σβηστεί

Για­τί το ξέρω πίσω απ’ την σκόνη

Χάνε­ται ο ήλιος ξημε­ρώ­νει πάντα βράδυ

Σπά­ζου­νε όλα μισά κομμάτια

Σβή­νει το χνώ­το τους και έχουν ξεχαστεί