Η χρυσοφόρα (για μερικούς) ανάπτυξη των εναλλακτικών μορφών ενέργειας - Φαιακία

Η χρυσοφόρα (για μερικούς) ανάπτυξη των εναλλακτικών μορφών ενέργειας

Η τελευ­ταία θριαμ­βι­κή παρου­σία του πρω­θυ­πουρ­γού στην Δυτι­κή Μακε­δο­νία με την ευκαι­ρία της αναγ­γε­λί­ας ενός μεγά­λου έργου για εναλ­λα­κτι­κές πηγές προ­σπο­ρι­σμού ενέρ­γειας είναι μία ευκαι­ρία για σύντο­μη ανα­φο­ρά στις …περι­βαλ­λο­ντι­κές ευαι­σθη­σί­ες της χώρας… 

Χωρίς πλα­τεια­σμούς, αξί­ζει να θυμη­θού­με, ότι:
Η χώρα είναι γεμά­τη χωμα­τε­ρές για τις οποί­ες πλη­ρώ­νει εκα­τομ­μύ­ρια πρό­στι­μα σε Ευρω­παϊ­κούς θεσμούς περι­βαλ­λο­ντι­κής επο­πτεί­ας. Η ανα­κύ­κλω­ση στην πηγή είναι ανύ­παρ­κτη ενώ και η τελι­κή επε­ξερ­γα­σία υστε­ρεί φαντα­στι­κά… Οι του­ρι­στι­κοί τόποι προ­βάλ­λουν κάθε καλο­καί­ρι την ‘πρα­μά­τεια’ τους απο­τε­λώ­ντας ζωντα­νές πηγές δυσφή­μι­σης, ταλαι­πω­ρί­ας και κιν­δύ­νων υγείας.

Η υδρο­δό­τη­ση σε πολ­λές περιο­χές παρα­μέ­νει προ­βλη­μα­τι­κή σε ποσό­τη­τα και ποιό­τη­τα νερού, χωρίς κανέ­να σχε­δια­σμό ή σοβα­ρό έργο ενό­ψει κλι­μα­κού­με­νων κιν­δύ­νων λειψυδρίας.

Η προ­στα­σία της χλω­ρί­δας και της πανί­δας υπο­τυ­πώ­δης και καθυστερημένη.

Ο προ­σπο­ρι­σμός ενέρ­γειας στη­ρί­ζε­ται κυρί­αρ­χα σε ρυπαί­νου­σες πηγές παρό­τι η ηλια­κή και η αιο­λι­κή ενέρ­γεια είναι καθιε­ρω­μέ­νες από 10ετίες και η χώρα ήταν ιδα­νι­κή για την προ­ώ­θη­ση τέτοιων μονάδων… 
Φυσι­κά μετά από συνο­λι­κό εθνι­κό σχε­δια­σμό, με εξέ­χον το ενδια­φέ­ρον για τον περιο­ρι­σμό δυσμε­νών επι­πτώ­σε­ων, που υπάρ­χουν ακό­μη και για την ‘καλή ενέργεια.

Ολα αυτά βέβαια ήταν terra incognita για την κυβερ­νη­τι­κή πολι­τι­κή. Η χώρα παρέ­με­νε στην ουρά των κρα­τών με σχε­δόν μηδε­νι­κά περι­βαλ­λο­ντι­κά μέτρα προ­στα­σί­ας μέχρι την ‘μαγι­κή’ ώρα… Την …ώρα, που ανα­πτύ­χθη­καν τερά­στια μονο­πώ­λια παρα­γω­γής ηλια­κών και αιο­λι­κών μονά­δων απο­λα­βής ενέρ­γειας. Τα ίδια κεφα­λαιο­κρα­τι­κά συγκρο­τή­μα­τα με εκεί­να, που έγρα­ψαν την ιστο­ρία του πλα­νή­τη ως πετρε­λαιο­πα­ρα­γω­γι­κά μεγαθήρια. 
Φυσι­κά, και στην χώρα μας εμφα­νί­στη­καν οι κλασ­σι­κοί μετα­πρά­τες, που ενδια­φέ­ρο­νταν σφό­δρα να προ­ω­θή­σουν το …εμπό­ρευ­μα. Και άρχι­σαν να το πραγ­μα­το­ποιούν μέσω του πολι­τι­κού προ­σω­πι­κού και στο όνο­μα της …οικο­λο­γι­κής ευαι­σθη­σί­ας. ‘Αγνω­στης’ μέχρι τότε για την εξου­σία, περι­φρο­νού­με­νης, λοι­δω­ρού­με­νης και καθει­ρω­νευό­με­νης, που έγι­νε ξαφ­νι­κά ιδα­νι­κό κάθε νεοφιλελεύθερου…

Με επέ­λα­ση σίφου­να, λοι­πόν η καλή μας κυβέρ­νη­ση έκλει­σε σε ένα βρά­δυ όλες τις μονά­δες λιγνι­το­πα­ρα­γω­γής της Δυτι­κής Μακε­δο­νί­ας στο όνο­μα της προ­ώ­θη­σης νέων εναλ­λα­κτι­κών ηλε­κτρο­πα­ρα­γω­γι­κών εγκα­τα­στά­σε­ων… Με πρω­το­φα­νή μανία επέ­πε­σε η ‘εκσυγ­χρο­νι­στι­κή’  λαί­λα­πα, που δεν ήθε­λε πια να βλέ­πει μπρο­στά της λιγνίτη… 

Το σπου­δαιό­τε­ρο: Χωρίς να υπάρ­χει καμία εναλ­λα­κτι­κή έτοι­μη λύση παρά η ακρι­βο­πλη­ρω­μέ­νη εισα­γω­γή του απο­λύ­τως ανα­γκαί­ου ηλε­κτρι­κού ρεύματος. 
Λες και απα­γο­ρεύ­ο­νταν να υλο­ποιεί­ται η ‘φυσιο­λο­γι­κά’ μακρο­χρό­νια κατα­σκευή των νέων υπο­δο­μών και να κλεί­σουν μετά οι λιγνι­τι­κές μονάδες…

Ισως είναι δύσκο­λο να βρει κανείς στην πολι­τι­κή και οικο­νο­μι­κή ιστο­ρία του τόπου μία τόσο σκαν­δα­λώ­δη υπα­γω­γή των ανα­γκών της χώρας στις ορέ­ξεις των μεγα­λο­καρ­χα­ριών του κλά­δου των εναλ­λα­κτι­κών μορ­φών ενέργειας…
Ετσι, βαδί­ζει και σήμε­ρα η χώρα… Χωρίς εθνι­κό προ­γραμ­μα­τι­σμό, χωρίς κατα­γρα­φή και αντι­στοί­χι­ση των ενερ­γεια­κών ανα­γκών με την παρα­γω­γή και την παρο­χή υπη­ρε­σιών… Με πλή­ρη αδια­φο­ρία για το ανθρώ­πι­νο δυνα­μι­κό, που το μαγι­κό εκεί­νο βρά­δυ του καπι­τα­λι­στι­κού κυνι­σμού βρέ­θη­κε στον δρόμο…

Σήμε­ρα η Δυτι­κή Μακε­δο­νία απο­λαμ­βά­νει τους καρ­πούς αυτής της πολι­τι­κής (ο Θεός να την κάνει)… Πρώ­τη περιο­χή σε ερή­μω­ση, με ψηλούς δεί­κτες ανερ­γί­ας, νοση­ρό­τη­τας, φυγής των νέων και άλλων παρό­μοιων, που συγκρο­τούν τον … παρά­δει­σο της βίαι­ης απολιγνιτοποίησης… 

Δεν πει­ρά­ζει, όμως… Η χώρα εκσυγ­χρο­νί­ζε­ται… Στον ρυθ­μό, που βαρά­νε οι ‘πάρο­χοι’, οι πολί­τες καλού­νται να απο­δεί­ξουν το χρη­μα­τι­στη­ρια­κό τους ταλέ­ντο για να τα βγά­ζουν πέρα… Κανείς δεν μπο­ρεί να … ανα­κό­ψει τον δρό­μο της προ­ό­δου… Τον περι­μέ­νουν τα ΜΑΤ στην γωνία, όπως έγι­νε στην Κοζά­νη με τους εργα­ζό­με­νους, που δια­μαρ­τυ­ρή­θη­καν με την ευκαι­ρία της πρω­θυ­πουρ­γι­κής παρου­σί­ας, εκεί…


  
0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted