Σαν χτες θα είχε γενέθλια…

Εκτός από τον Ολυ­μπια­κό, χτες είχε γενέ­θλια ο Μανώ­λης Ανα­γνω­στά­κης. Ή καλύ­τε­ρα θα είχε αφού ο Μανώ­λης, που γεν­νή­θη­κε την ίδια μέρα, το 1925, δεν βρί­σκε­ται μαζί μας από τις 23 Ιου­νί­ου του 2005. Στο μετα­ξύ είχε κατα­δι­κα­στεί σε θάνα­το αλλά τον είχε απο­φύ­γει τότε…

Τον μνη­μο­νεύ­ου­με θεω­ρώ­ντας, πως σε δύσκο­λα χρό­νια, ακό­μη και στο εσω­τε­ρι­κό της αρι­στε­ράς, ο Μανώ­λης έψα­χνε τον άνθρω­πο… Την προ­σω­πι­κό­τη­τα, την ψυχή του, τις μετα­πτώ­σεις της, τα πανω και τα κάτω της… Κατά τη γνώ­μη μας σημα­δεύ­ει την στρο­φή προς την εσω­τε­ρι­κό­τη­τα, που είχε ανά­γκη η προ­ο­δευ­τι­κή ποί­η­ση στην χώρα… Τον ονό­μα­σαν ποι­η­τή της ήττας επει­δή ασχο­λή­θη­κε με τις δύσκο­λες και οδυ­νη­ρές πλευ­ρές του αγώ­να. Και μόνον ο χαρα­κτη­ρι­σμός δεί­χνει πόσο βαθιά νυχτω­μέ­νοι ήταν οι κρί­νο­ντες… Ο ίδιος είχε απαρ­νη­θεί τον χαρα­κτη­ρι­σμό θεω­ρώ­ντας τον εαυ­τό του πολι­τι­κό και ερω­τι­κό ποι­η­τή ταυ­τό­χρο­να… Η μελο­ποί­η­ση των έργων του από τον Μίκης Θεο­δω­ρά­κη τον Θάνο Μικρού­τσι­κο, τον Μιχά­λη Γρη­γο­ρί­ου, τον Γιάν­νη Μαρ­κό­που­λο και τον Δημή­τρη Παπα­δη­μη­τρί­ου έχει απο­δώ­σει θαυ­μά­σιες δημιουργίες…

Με μία από αυτές, το: κι’ ήθε­λε ακό­μη, του Θάνου Μικρού­τσι­κου τρα­γου­δι­σμέ­νη από την Μαρία Δημη­τριά­δη θα κλεί­σου­με το ελά­χι­στο αυτό αφιέ­ρω­μα στον ποι­η­τή… Μαζί και στους άλλους από­ντες συντε­λε­στές του.