Νίκος Μητσιάλης: Πέπε Μουχίκα, ο Πρόεδρος των φτωχών! - Φαιακία

Νίκος Μητσιάλης: Πέπε Μουχίκα, ο Πρόεδρος των φτωχών!

Η είδη­ση του θανά­του του Πέπε Μου­χί­κα ήταν η επι­βε­βαί­ω­ση μίας
προ­α­ναγ­γελ­θεί­σας απώ­λειας. Ο ίδιος ο Πέπε, με εντυ­πω­σια­κά από­λυ­τη ψυχραι­μία είχε
ενη­με­ρώ­σει από και­ρό την κοι­νω­νία για αυτή την ‘φυσι­κή’ εξέλιξη…

Ηταν στα­θε­ρά και απα­ρα­σά­λευ­τα ο ίδιος ο αγω­νι­στής της άγουρης
νιό­της, ο σύντρο­φος Πρό­ε­δρος της πολι­τι­κά ώρι­μης μετά­βα­σης… Α Π Λ Ο Σ… Αν η
λέξη χρειά­ζε­ται ένα ζωντα­νό παρά­δειγ­μα για να γίνει κατα­νοη­τή, δεν υπάρχει
καλύ­τε­ρο ‘μοντέ­λο’ από τον Πέπε… Με όλο το μέγι­στο βάθος του όρου…

Συνυ­πο­γρά­φου­με ταπει­νά το έξο­χο κεί­με­νο απο­χαι­ρε­τι­σμού από
τον φίλ­τα­το Νίκο Μητσιά­λη


Αφιέ­ρω­μα

Πέπε Μου­χί­κα, ο Πρό­ε­δρος των φτωχών!

…Δεν μπο­ρού­σαν να
μιλή­σουν ούτε καν με τα αντι­κεί­με­να. Για­τί στα κελιά τους δεν υπήρχαν
αντι­κεί­με­να, δεν υπήρ­χε τίπο­τε. Ξάπλω­ναν πάνω στο παγω­μέ­νο τσιμέντο,
αλα­φιά­ζο­νταν από κάθε τρί­ξι­μο της καγκε­λό­πορ­τας, κάθε ήχο στρα­τιω­τι­κής μπότας,
που μπο­ρεί να σήμαι­νε γι’ αυτούς έναν ακό­μη κύκλο βασα­νι­στη­ρί­ων.(
Από τον Πρό­λο­γο του Εδουάρ­δο Γκα­λε­ά­νο στο βιβλίο των Τουπαμάρος,
Ροσεν­κόφ & Ουι­δό­μπρο  “Ημε­ρο­λό­γιο
Φυλα­κής”
)

Το 1973, στην Ουρου­γουάη, οι αντάρ­τες Του­πα­μά­ρος -πήραν
το όνο­μα τους από τον Του­πάκ Αμά­ρου, τον Ίνκα (1738-1781) ο οποί­ος ηγή­θη­κε μίας
μεγά­λης εξέ­γερ­σης κατά των Ισπα­νών στο Περού- ένα Κίνη­μα για την Λαϊκή
Συμ­με­το­χή, έχουν χάσει τον πόλε­μο με τον στρα­τό και η δικτα­το­ρία κυβερ­νά­ει τη
χώρα σύμ­φω­να με το «Σχέ­διο Κόν­δο­ρας» της CIA των Η.Π.Α. 


Οι τρεις φυλα­κι­σμέ­νοι αντάρ­τες Του­πα­μά­ρος του βιβλίου,
είναι οι Mujica (Πέπε), Rosenkof και Huidobro, 
συνε­λή­φθη­σαν από τις δυνά­μεις κατα­στο­λής το 1972, υπε­βλή­θη­σαν σε άγρια
βασα­νι­στή­ρια και παρέ­μει­ναν έγκλει­στοι με μια κου­κού­λα συνε­χώς στο κεφά­λι για
δεκα­τρία περί­που χρό­νια, σε διά­φο­ρα στρα­τό­πε­δα και φυλα­κές της χώρας. 

Αυτοί και
επτά ακό­μη ηγε­τι­κά στε­λέ­χη των Του­πα­μά­ρος έγι­ναν αντι­κεί­με­νο του πιο ακραίου
σαδι­σμού της δικτατορίας.

Το 1985 η δικτα­το­ρία του στρα­τη­γού Γκρε­γκό­ριο «Γκό­γιο»
Άλβα­ρες κατέρ­ρευ­σε. Ο δικτά­το­ρας Άλβα­ρες συλ­λαμ­βά­νε­ται, μόλις το 2007, για τα
εγκλή­μα­τα που διέ­πρα­ξε ενα­ντί­ον των λαϊ­κών αγω­νι­στών και δύο χρό­νια αργότερα
κατα­δι­κά­στη­κε σε κάθειρ­ξη 25 ετών. 

Η Ουρου­γουάη μπαί­νει σε μια κανονικότητα
προ­σπα­θώ­ντας να κλεί­σει τις πλη­γές που δημιούρ­γη­σε η αμε­ρι­κα­νο­κί­νη­τη δικτατορία
με το περι­βό­η­το «Σχέ­διο Κόν­δο­ρας» που αφο­ρού­σε τις χώρες της Λατινικής
Αμερικής.

Ο Χοσέ Αλμπέρ­το (Πέπε- Μου­χί­κα Κορ­δά­νο) είναι πρόεδρος
της Ουρου­γουά­ης από το 2010 έως το 2015, διά­στη­μα στο οποίο κατά­φε­ρε να πετύχει
έναν κοι­νω­νι­κο­νο­μι­κό άθλο που ασφα­λώς ονει­ρεύ­ο­νταν να πετύ­χουν ο Τσε Γκεβάρα
και ο Σαλ­βα­δόρ Αλιέ­ντε και αρκε­τοί άλλοι λαϊ­κοί αγω­νι­στές για τους λαούς τους,
αλλά τους πρό­λα­βε μια σφαί­ρα made in USA.

Ο Jose “Pepe” Mujica, ο πιο φτω­χός πρό­ε­δρος στον κόσμο,
ζού­σε πάντα στο ίδιο μικρό σπί­τι με ένα υπνο­δω­μά­τιο, σε μία μικρή φάρ­μα έξω από
το Μοντε­βί­δεο, μαζί με τη γυναί­κα του Lucia Toplansky, και αυτή αντάρ­τισ­σα των
Του­πα­μά­ρος, με 13 χρό­νια επί­σης στην απο­μό­νω­ση την περί­ο­δο της δικτατορίας,
μέλος και η ίδια της Γερου­σί­ας και αντι­πρό­ε­δρος της Ουρου­γουά­ης και μαζί με τη
Μανου­έ­λα, την σκυ­λί­τσα του και παρ­κα­ρι­σμέ­νο ένα παμπά­λαιο Volkswagen, το σκαθάρι
του.

Ο Πέπε δεν είχε ποτέ χρέη, δάνεια και τραπεζικές
απο­τα­μιεύ­σεις, κατη­γο­ρώ­ντας μάλι­στα το τρα­πε­ζι­κό σύστη­μα ως το μεγαλύτερο
έγκλη­μα! Το 90% της προ­ε­δρι­κής μηνιαί­ας απο­ζη­μί­ω­σης του το κατέ­θε­τε στο ταμείο
ανέ­γερ­σης της Κοι­νω­νι­κής Κατοι­κί­ας! Οπι­σθο­δρο­μι­κός ο Πέπε σε σχέ­ση με πολλούς
«δικούς» μας πολι­τι­κούς «σωτή­ρες» με τα δεκά­δες ιδιό­κτη­τα σπί­τια, τα
κατα­στή­μα­τα, τα οικό­πε­δα, τα κότε­ρα, τις κατα­θέ­σεις εμφα­νείς και αφα­νείς σε
νησιά και εξω­τι­κούς παραδείσους.

Αυτόν δεν κατά­φε­ρε να τον οξει­δώ­σει η «υγρα­σία» της
εξου­σί­ας. Αντι­θέ­τως έλε­γε και το έκα­νε πρά­ξη πως: «Όταν σε εκλέ­γει η πλειοψηφία
για ένα αξί­ω­μα, τότε πρέ­πει να ζεις σαν την πλειο­ψη­φία, όχι σαν τη μειοψηφία…».

Υλο­ποιώ­ντας ένα εναλ­λα­κτι­κό μοντέ­λο ανά­πτυ­ξης ανέ­βα­σε το
ΑΕΠ σε επί­πε­δα ρεκόρ νικώ­ντας την φτώ­χεια, ενι­σχύ­ο­ντας τους ευάλωτους,
ανα­δια­νέ­μο­ντας τον νέο παρα­γό­με­νο πλού­το. Η Ουρου­γουάη απέ­κτη­σε ενεργειακή
αυτάρ­κεια, παρά­γο­ντας το 95% της ηλε­κτρι­κής ενέρ­γειας που χρειά­ζε­ται από
ανα­νε­ώ­σι­μες πηγές.

Κατά τη διάρ­κεια της θητεί­ας του έως το 2015, ο Πέπε
Μου­χί­κα εφάρ­μο­σε πολι­τι­κές και προ­γράμ­μα­τα με στό­χο την κοι­νω­νι­κή ενσωμάτωση
και την πρό­νοια. Ο νόμος για τον γάμο των ομο­φυ­λό­φι­λων, που ψηφί­στη­κε το 2013,
ήταν ένας από τους πρώ­τους στη Λατι­νι­κή Αμερική.

 Το Plan Juntos
επι­κε­ντρώ­θη­κε στη βελ­τί­ω­ση των συν­θη­κών στέ­γα­σης των φτω­χό­τε­ρων οικογενειών,
ενώ η συνέ­χι­ση του Plan de Equidad δια­τή­ρη­σε την οικο­νο­μι­κή στή­ρι­ξη των
νοι­κο­κυ­ριών με ευά­λω­τα παιδιά. 

Η κυβέρ­νη­ση Μου­χί­κα δια­φο­ρο­ποί­η­σε τις παραγωγικές
προ­τε­ραιό­τη­τες επεν­δύ­ο­ντας στη γεωρ­γία, γεγο­νός που ενί­σχυ­σε τη θέση της
Ουρου­γουά­ης ως εξα­γω­γέα τρο­φί­μων. Μια άλλη πρω­το­πο­ρια­κή πρωτοβουλία,
παγκο­σμί­ως, ήταν η νομι­μο­ποί­η­ση της παρα­γω­γής του εμπο­ρί­ου και της κατανάλωσης
κάν­να­βης το 2013.

Προ­χθές, Τρί­τη, ο πρό­ε­δρος των φτω­χών Πέπε Μου­χί­κα έφυγε
από τη ζωή στα 89 του νικη­μέ­νος από τον καρ­κί­νο. Επι­θυ­μία του να ταφεί κάτω το
μεγά­λο δέντρο της σεκό­γιας που φύτε­ψε αυτός πριν πολ­λά χρό­νια στο κήπο του,
εκεί που έχει ταφεί και η Μανου­έ­λα, η αγα­πη­μέ­νη του σκυ­λί­τσα. «Εκεί δίπλα θέλω
να ταφώ» άφη­σε την έγνοια στην αντάρ­τισ­σα γυναί­κα του. 

Καλό ταξί­δι Του­πα­μά­ρο, Πέπε Μου­χί­κα. Ο πλα­νή­της στερείται
πια από μια μεγά­λη καρ­διά και από ένα ανοι­κτό μυα­λό, σπά­νια και τα δύο στην
επο­χή των τεράτων…

0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted