Η Μόνικα μας αποχαιρέτησε…

Δύσκο­λοι να ξεχα­στεί η “ιέρεια”
του Αντο­νιό­νι, που μας χάρι­σε αρι­στουρ­γή­μα­τα της 7ης τέχνης, όπως: Η Περι­πέ­τεια
(1960), Η Νύχτα (1961), Η Έκλει­ψη (1962), Η Κόκ­κι­νη
Ερη­μος (1964)… Εκτός του Μικε­λάν­τζε­λο, την αξία της ανα­γνώ­ρι­σαν πολλοί
σκη­νο­θέ­τες-δημιουρ­γοί και ανά­με­σά τους ο μεγά­λος Λουίς Μπου­νιου­έλ, που την είχε
πρω­τα­γω­νί­στριά του στο αρι­στούρ­γη­μά του Το Φάντα­σμα της Ελευ­θε­ρί­ας (1974).

Συγκλο­νι­στι­κή περ­σό­να του
κινη­μα­το­γρα­φι­κού φακού αφού συν­δύ­α­ζε εντε­λώς μονα­δι­κά την έντο­νη θηλυ­κό­τη­τα με
την δια­νο­ου­με­νί­στι­κη φυσιο­γνω­μία και φυσι­κά ένα απα­ρά­μιλ­λο υπο­κρι­τι­κό ταλέντο… 

Η κατά­θε­σή της στο χρηματιστήριο
καλ­λι­τε­χνι­κών αξιών του κινη­μα­το­γρά­φου ασφα­λώς θα παρα­μεί­νει ξεχω­ρι­στή και
σπουδαία.

Υπο­κλι­νό­μα­στε με σεβα­σμό και
θαυμασμό…