Το αναπάντεχο νέο της απώλειας του Σπύρου μας γέμισε θλίψη
και μας επέβαλλε σιωπή ολίγων λεπτών. Τι να πρωτοπείς για έναν άνθρωπο τόσο ζωντανό,
τόσο δραστήριο και τόσο πολυταλαντούχο… Ηθοποιός, που υπερέβαινε σαφώς τα επίπεδα
του ερασιτέχνη, ποιητής, ζωγράφος. Η αφοσίωσή του στο Θέατρο τον είχε
καταστήσει εγγύηση για την επιτυχία του ρόλου που αναλάμβανε… Και δεν ήταν
μόνον αυτό… Ο Σπύρος ήταν κουβαλητής της ιδέας του Θεάτρου στην πόλη μας… Και πολλές
φορές κουβαλητής και των καθισμάτων όπως κάνουν οι πραγματικοί εραστές της τέχνης
κάτω από δύσκολες συνθήκες…
Πεπερασμένος ο ανθρώπινος βίος αλλά ο Σπύρος είχε τεράστιο δέσιμο με την ζωή και γι’ αυτό ανήκει
στην κατηγορία των ανθρώπων που και 100 χρονών να ήταν δεν θα πίστευες, θα ξαφνιαζόσουν
με τον θάνατό του…
Και ήταν μόλις 67…
Το χαιρετάμε με σεβασμό και εκτίμηση…
